Sahih Muslim, hadithi 3696
Imepokelewa na Abdullah ibn Abbas. Maandishi ya Kiarabu pamoja na tafsiri na maelezo yetu.
Imesimuliwa na Abdullah ibn Abbas
Sahih Muslim kwa ujumla inachukuliwa kuwa yenye kuaminika.
Riwaya
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ - قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْأَسْأَلَ عُمَرَ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا} حَتَّى حَجَّ عُمَرُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ عُمَرُ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ أَتَانِي فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا} قَالَ عُمَرُ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ - قَالَ الزُّهْرِيُّ كَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ - قَالَ هِيَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ . ثُمَّ أَخَذَ يَسُوقُ الْحَدِيثَ قَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ - قَالَ - وَكَانَ مَنْزِلِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ بِالْعَوَالِي فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي . فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ . فَانْطَلَقْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ نَعَمْ . فَقُلْتُ أَتَهْجُرُهُ إِحْدَاكُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ . قُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ لاَ تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْكِ - يُرِيدُ عَائِشَةَ - قَالَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْىِ وَغَيْرِهِ وَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ وَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي ثُمَّ أَتَانِي عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ثُمَّ نَادَانِي فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ . قُلْتُ مَاذَا أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لاَ بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ . فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا حَتَّى إِذَا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي ثُمَّ نَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ وَهْىَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ لاَ أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرُبَةِ . فَأَتَيْتُ غُلاَمًا لَهُ أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ . فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَىَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَجَلَسْتُ فَإِذَا عِنْدَهُ رَهْطٌ جُلُوسٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ ثُمَّ أَتَيْتُ الْغُلاَمَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ . فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَىَّ . فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ . فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا فَإِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أَذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ فَقُلْتُ أَطَلَّقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَىَّ وَقَالَ " لاَ " . فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ رَأَيْتَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي . فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ . فَقُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاهُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ دَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمُ مِنْكِ وَأَحَبُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْكِ . فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " نَعَمْ " . فَجَلَسْتُ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فِي الْبَيْتِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ إِلاَّ أُهُبًا ثَلاَثَةً فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وَسَّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاسْتَوَى جَالِسًا ثُمَّ قَالَ " أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا " . فَقُلْتُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ . وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لاَ يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ . حَتَّى عَاتَبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا مَضَى تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَدَأَ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّكَ دَخَلْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ أَعُدُّهُنَّ . فَقَالَ " إِنَّ الشَّهْرَ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ - ثُمَّ قَالَ - يَا عَائِشَةُ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا فَلاَ عَلَيْكِ أَنْ لاَ تَعْجَلِي فِيهِ حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ " . ثُمَّ قَرَأَ عَلَىَّ الآيَةَ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ} حَتَّى بَلَغَ { أَجْرًا عَظِيمًا} قَالَتْ عَائِشَةُ قَدْ عَلِمَ وَاللَّهِ أَنَّ أَبَوَىَّ لَمْ يَكُونَا لِيَأْمُرَانِي بِفِرَاقِهِ قَالَتْ فَقُلْتُ أَوَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَىَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ . قَالَ مَعْمَرٌ فَأَخْبَرَنِي أَيُّوبُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لاَ تُخْبِرْ نِسَاءَكَ أَنِّي اخْتَرْتُكَ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ أَرْسَلَنِي مُبَلِّغًا وَلَمْ يُرْسِلْنِي مُتَعَنِّتًا " . قَالَ قَتَادَةُ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا مَالَتْ قُلُوبُكُمَا.
Ibn 'Abbas (Allah amridhie) alisema: Nilikuwa na hamu ya kumuuliza 'Umar (Allah amridhie) kuhusu wanawake wawili miongoni mwa wake za Mtume ﷺ ambao Allah Ta'ala aliwasemea: {Mkitubu kwa Allah, basi nyoyo zenu zimeelekea}. Wakati 'Umar alipoenda Hija na mimi nikaenda naye, tukiwa njiani alitoka pembeni kutatua haja na nikampelekea chombo cha maji. Aliporudi, nikammimina maji mkononi akaosha. Nikasema:
"Ewe Amir al-Mu'minin, ni nani hao wanawake wawili miongoni mwa wake za Mtume ﷺ ambao Allah Azza wa Jalla aliwaambia: {Mkitubu kwa Allah, basi nyoyo zenu zimeelekea}?" 'Umar akasema: "Inashangaza ewe Ibn 'Abbas!" (Az-Zuhri alisema: Wallahi, hakupenda kuulizwa lakini hakuficha.) Akasema: "Ni Hafsa na 'A'isha." Kisha akaanza kusimulia hadithi: Sisi Quraysh tulikuwa watu tunaowatawala wanawake wetu, lakini tulipofika Madinah tukakuta watu wanatawaliwa na wanawake wao, hivyo wanawake wetu wakaanza kujifunza kutoka kwao. Siku moja nilikasirikia mke wangu akajibu maneno yangu, jambo lililonichukiza. Akasema: "Unachukizwa na nini? Wallahi, wake za Mtume ﷺ humjibu na mmoja wao hutengana naye siku nzima hadi usiku." Nikaenda kwa Hafsa nikamuuliza, akakiri. Nikamshauri asifanye hivyo ili Allah asimghadhibie kwa sababu ya hasira ya Rasuli wake ﷺ. Nilikuwa na jirani wa Ki-Ansari tuliyekuwa tunabadilishana kumtembelea Mtume ﷺ; mmoja angeenda siku moja na mwingine siku nyingine. Usiku mmoja akagonga mlango wangu akasema: "Kumetokea jambo kubwa." Nikadhani ni Ghassan, lakini akasema: "La, ni kubwa zaidi: Mtume ﷺ amewataliki wake zake." Nikahofia Hafsa. Asubuhi nikaenda nikamkuta akilia. Akanambia Mtume ﷺ ametenga katika chumba cha juu. Nikamwambia mtumishi wake mweusi aniombee idhini, lakini Mtume ﷺ akanyamaza. Nikakaa karibu na mimbari nikilia pamoja na wengine. Hatimaye nikaingia. Nikamkuta amelala kwenye mkeka ulioacha alama ubavuni mwake. Nikamuuliza kama amewataliki wake zake, akasema: "La." Nikafurahi na kusema: "Allahu Akbar! Ewe Rasuli Allah, lau ungeona jinsi sisi Quraysh..." Akatabasamu. Nikaona nyumbani hapakuwa na kitu chochote isipokuwa ngozi tatu. Nikamwomba amuombe Allah awapanulizie Ummah kama alivyowapanulizia Waajemi na Warumi. Akainuka na kusema: "Je, una shaka ewe Ibn al-Khattab? Hao ni watu waliopewa mema yao mapema duniani." Nikaomba msamaha. Aliapa kutoingia kwao kwa mwezi mzima kwa hasira kali, hadi Allah alipomrekebisha. 'Urwa alisimulia kutoka kwa 'A'isha: Baada ya usiku 29, Mtume ﷺ aliingia na kuanza naye. Akasema: "Ewe Rasuli Allah, uliapa mwezi mzima lakini ni usiku 29 tu." Akasema: "Mwezi unaweza kuwa siku 29." Kisha akasoma aya ya uchaguzi na kumwambia asiharakishe hadi ashauriane na wazazi wake. 'A'isha akasema: "Alijua wazazi wangu hawangeniambia nimwache. Kwa hiyo nikasema: 'Nachagua Allah, Rasuli wake ﷺ, na Nyumba ya Mwisho.'" Ma'mar alisema 'A'isha alisema: "Usiwaambie wake zako kuwa nimekuchagua." Lakini Mtume ﷺ akasema: "Allah amenituma kufikisha ujumbe, hakunituma kuwa mgumu." Qatada alisema: 'Saghat qulubukum' inamaanisha 'nyoyo zenu zimeelekea'.
Tafsiri na maelezo na Khutba World, yaliyotafsiriwa kutoka Kiarabu.
Umar anaeleza jinsi Nabii ﷺ alivyowapa wake zake chaguo kati ya Allah na Akhera.
Riwaya hii inaeleza kipindi ambacho Nabii ﷺ alijitenga na wake zake kwa mwezi mmoja baada ya kutokea mgogoro, kisha akawapa chaguo, kama ilivyotajwa katika Qur’ani 33:28–29. Aisha alichagua Allah, Mtume Wake ﷺ na Akhera.
Nabii ﷺ alifafanua kwamba mwezi wa Kiislamu unaweza kuwa na siku ishirini na tisa.
Kwa mujibu wa Qatada, hii ina maana kwamba mioyo ya Hafsa na Aisha ﷺ ilikuwa imekengeuka kutoka kwa lililofaa na ilipaswa kuelekezwa kwenye toba.
Chumba kidogo cha juu au sehemu binafsi iliyoinuliwa ambamo Nabii ﷺ alijitenga.
Wanazuoni wanatoa katika riwaya hii kwamba wake wa Nabii ﷺ walipewa chaguo kati ya maisha ya dunia na mapambo yake, na Allah, Mtume Wake ﷺ na Akhera; Aisha ﷺ alichagua la mwisho. Ufafanuzi kuhusu mwezi unathibitisha kwamba mwezi wa Kiislamu unaweza kuwa na siku ishirini na tisa au thelathini. Wanazuoni pia wanasisitiza maisha ya kujisitiri ya Nabii ﷺ na kwamba utajiri peke yake si ishara ya neema ya Allah. Kifungu hiki si ruhusa ya jumla kwa wanandoa kutawaliwa au kudhalilishana: wanapaswa kuishi kwa haki na heshima.
- Jadili migogoro ya ndoa kwa heshima na utafute maridhiano kabla maneno hayajaharibu zaidi uhusiano.
- Thamini maisha rahisi, na usiruhusu mali au hadhi iamue unachokiona kuwa furaha.
- Chukua muda kufikiri kabla ya kufanya maamuzi makubwa, na elekeza fikra zako kwenye yanayohudumia imani yako na Akhera.
Riwaya hii ina simulizi hiyohiyo ya Ibn Abbas na Umar kuhusu Hafsa, Aisha ﷺ na chaguo la Akhera.
Sahih Muslim · #3697 (Sahih)Riwaya hii inazungumzia chaguo walilopewa wake wa Nabii ﷺ na inakamilisha muktadha wa aya zinazohusu kutengana.
Sahih Muslim · #3694 (Sahih)Riwaya hii ni sehemu ya mfululizo huohuo wa habari kuhusu wake wa Nabii ﷺ na sababu iliyohusiana na aya za Sura At-Tahrim.
Hadithi kila siku, katika lugha yako
Programu hukuletea hadithi kila siku pamoja na maelezo, pia kama wijeti kwenye simu yako. Ni bure kutumia.