Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 1420
รายงานโดย Ubadah ibn as-Samit พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก Abu Dawud ย้อนสายรายงานไปถึง Ibn Muhayriz
- 1Al‑Qa'nabiรายงานต่อ Abu Dawudالْقَعْنَبِيُّ
- 2Malikمَالِكٍ
- 3Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ
- 4Muhammad ibn Yahya ibn Habbanمُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ
- 5Ibn Muhayrizابْنِ مُحَيْرِيزٍ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ بَنِي كِنَانَةَ يُدْعَى الْمُخْدَجِيَّ سَمِعَ رَجُلاً، بِالشَّامِ يُدْعَى أَبَا مُحَمَّدٍ يَقُولُ إِنَّ الْوِتْرَ وَاجِبٌ . قَالَ الْمُخْدَجِيُّ فَرُحْتُ إِلَى عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ عُبَادَةُ كَذَبَ أَبُو مُحَمَّدٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " خَمْسُ صَلَوَاتٍ كَتَبَهُنَّ اللَّهُ عَلَى الْعِبَادِ فَمَنْ جَاءَ بِهِنَّ لَمْ يُضَيِّعْ مِنْهُنَّ شَيْئًا اسْتِخْفَافًا بِحَقِّهِنَّ كَانَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدٌ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَمْ يَأْتِ بِهِنَّ فَلَيْسَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدٌ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ أَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ " .
อัล-กะอ์นะบีย์ได้เล่าให้เราฟัง จากมาลิก จากยะห์ยา บิน สะอีด จากมุฮัมมัด บิน ยะห์ยา บิน ฮับบาน จากอิบนุ มุฮัยริซ ว่า: มีชายคนหนึ่งจากเผ่าบนู กินานะฮ์ ชื่อว่า อัล-มุคดะญีย์ ได้ยินชายคนหนึ่งในแคว้นชามที่ชื่อว่า อบู มุฮัมมัด กล่าวว่า
"การละหมาดวิตรเป็นวาญิบ (ข้อบังคับ)" อัล-มุคดะญีย์กล่าวว่า "ฉันจึงรีบไปหาอุบาดะฮ์ บิน อัศ-ศอมิต และแจ้งให้ท่านทราบ อุบาดะฮ์จึงกล่าวว่า 'อบู มุฮัมมัด โกหกแล้ว ฉันได้ยินเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า: การละหมาดห้าเวลาที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดแก่ปวงบ่าว ผู้ใดปฏิบัติครบถ้วนโดยไม่ลดทอนสิ่งใดจากสิทธิของมันด้วยความมักง่าย เขาจะมีสัญญาจากอัลลอฮ์ว่าจะให้เขาเข้าสวรรค์ แต่ผู้ใดมิได้ปฏิบัติ เขาย่อมไม่มีสัญญาใดๆ จากอัลลอฮ์ หากพระองค์ทรงประสงค์ก็จะลงโทษเขา และหากพระองค์ทรงประสงค์ก็จะให้เขาเข้าสวรรค์'"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
การละหมาดฟัรฎูห้าเวลาเป็นรากฐานของคำมั่นสัญญาว่าจะได้เข้าสวรรค์
รายงานนี้ระบุว่า อัลมุคดะญีได้ยินอบูมุฮัมมัดกล่าวในซีเรียว่าการละหมาดวิตร์เป็นข้อบังคับ เขาจึงนำคำกล่าวนี้ไปถามอุบาดะฮ์ อิบนุ อัศศอมิต ซึ่งตอบด้วยถ้อยคำของท่านนบี ﷺ เกี่ยวกับการละหมาดห้าเวลาที่กำหนดไว้
การละหมาดที่มีจำนวนร็อกอะฮ์เป็นเลขคี่ ซึ่งปฏิบัติหลังละหมาดกลางคืน
คำมั่นสัญญาอันหนักแน่นจากอัลลอฮ์ ในที่นี้หมายถึงคำมั่นว่าจะทรงให้บ่าวผู้ซื่อสัตย์ได้เข้าสวรรค์
การละหมาดอย่างไม่ใส่ใจและจงใจไม่ถือว่าหน้าที่ของตนเป็นเรื่องจริงจัง
บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่าการละหมาดประจำวันห้าเวลาเป็นข้อบังคับ และผู้ที่ละเลยเพราะดูแคลนย่อมเผชิญอันตรายร้ายแรง ข้อความนี้ไม่ได้จัดการละหมาดวิตร์ไว้ในระดับเดียวกับการละหมาดฟัรฎูห้าเวลา สำนักนิติศาสตร์อิสลามมีความเห็นต่างกันเกี่ยวกับสถานะทางกฎหมายของวิตร์ สำนักส่วนใหญ่มองว่าเป็นการละหมาดที่ส่งเสริมอย่างยิ่ง ขณะที่สำนักฮะนะฟีจัดว่าเป็นวาญิบ ถ้อยคำเกี่ยวกับการลงโทษหรือการอภัยแสดงให้เห็นว่าผู้ละทิ้งการละหมาดยังอยู่ภายใต้การตัดสินของอัลลอฮ์
- จัดตารางชีวิตให้สามารถละหมาดห้าเวลาได้ตรงเวลา และอย่าละเลยเวลาใดเลย
- ให้ความสำคัญกับการละหมาด เพราะเป็นข้อบังคับ ไม่ใช่กิจวัตรที่เลือกทำหรือไม่ทำก็ได้
- ศึกษาสถานะของการละหมาดเพิ่มเติม เช่น วิตร์ อย่างรอบคอบ และยึดถือความรู้ที่เชื่อถือได้
รายงานเศาะฮีห์นี้กล่าวถึงคำถามเรื่องการละหมาดที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดเป็นข้อบังคับ และมีเนื้อหาสอดคล้องกับการแจกแจงการละหมาดห้าเวลา
Sunan Abi Dawud · #1422 (Sahih)รายงานเศาะฮีห์นี้กล่าวถึงการละหมาดที่กำหนดไว้เช่นกัน และช่วยให้เข้าใจความแตกต่างระหว่างการเคารพภักดีภาคบังคับกับภาคสมัครใจ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี