Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 2501
รายงานโดย Sahl ibn al-Hanzaliyyah พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก Abu Dawud ย้อนสายรายงานไปถึงท่านนบี ﷺ
- 1Abu Tawbaรายงานต่อ Abu Dawudأَبُو تَوْبَةَ
- 2Mu'awiyaمُعَاوِيَةُ
- 3Zaydزَيْدٍ
- 4Abu Salamأَبَا سَلاَّمٍ
- 5As‑Saluli Abu Kabshaالسَّلُولِيُّ أَبُو كَبْشَةَ
- 6ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، - يَعْنِي ابْنَ سَلاَّمٍ - عَنْ زَيْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ سَلاَّمٍ - أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلاَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي السَّلُولِيُّ أَبُو كَبْشَةَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ سَهْلُ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِ، أَنَّهُمْ سَارُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ فَأَطْنَبُوا السَّيْرَ حَتَّى كَانَتْ عَشِيَّةً، فَحَضَرْتُ الصَّلاَةَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ رَجُلٌ فَارِسٌ فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي انْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ حَتَّى طَلَعْتُ جَبَلَ كَذَا وَكَذَا فَإِذَا أَنَا بِهَوَازِنَ عَلَى بَكْرَةِ آبَائِهِمْ بِظُعُنِهِمْ وَنَعَمِهِمْ وَشَائِهِمُ اجْتَمَعُوا إِلَى حُنَيْنٍ . فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ : " تِلْكَ غَنِيمَةُ الْمُسْلِمِينَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ " . ثُمَّ قَالَ : " مَنْ يَحْرُسُنَا اللَّيْلَةَ " . قَالَ أَنَسُ بْنُ أَبِي مَرْثَدٍ الْغَنَوِيُّ : أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ : " فَارْكَبْ " . فَرَكِبَ فَرَسًا لَهُ فَجَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " اسْتَقْبِلْ هَذَا الشِّعْبَ حَتَّى تَكُونَ فِي أَعْلاَهُ وَلاَ نُغَرَّنَّ مِنْ قِبَلِكَ اللَّيْلَةَ " . فَلَمَّا أَصْبَحْنَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى مُصَلاَّهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ : " هَلْ أَحْسَسْتُمْ فَارِسَكُمْ " . قَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَحْسَسْنَاهُ . فَثُوِّبَ بِالصَّلاَةِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَهُوَ يَلْتَفِتُ إِلَى الشِّعْبِ حَتَّى إِذَا قَضَى صَلاَتَهُ وَسَلَّمَ قَالَ : " أَبْشِرُوا فَقَدْ جَاءَكُمْ فَارِسُكُمْ " . فَجَعَلْنَا نَنْظُرُ إِلَى خِلاَلِ الشَّجَرِ فِي الشِّعْبِ فَإِذَا هُوَ قَدْ جَاءَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمَ فَقَالَ : إِنِّي انْطَلَقْتُ حَتَّى كُنْتُ فِي أَعْلَى هَذَا الشِّعْبِ حَيْثُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَصْبَحْتُ اطَّلَعْتُ الشِّعْبَيْنِ كِلَيْهِمَا فَنَظَرْتُ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " هَلْ نَزَلْتَ اللَّيْلَةَ " . قَالَ : لاَ إِلاَّ مُصَلِّيًا أَوْ قَاضِيًا حَاجَةً . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " قَدْ أَوْجَبْتَ فَلاَ عَلَيْكَ أَنْ لاَ تَعْمَلَ بَعْدَهَا " .
อบู เตาบะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง มุอาวิยะฮ์ ซึ่งก็คือ อิบนุ สลาม ได้เล่าให้เราฟัง โดยอ้างจาก ซัยด์ ซึ่งก็คือ อิบนุ สลาม ว่าเขาได้ยิน อบู สลาม กล่าวว่า: อัส-ซะลูลี อบู กับชะฮ์ ได้เล่าให้เขาฟัง และ สะฮ์ล อิบนุล ฮันซอลิยะฮ์ ได้เล่าให้อบู กับชะฮ์ ฟังว่า: พวกเขาได้เดินทางร่วมกับท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ในวันแห่งสงครามฮุนัยน์ โดยเดินทางอย่างยาวนานจนกระทั่งถึงเวลาเย็น ฉันได้เข้าร่วมละหมาดพร้อมกับท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ แล้วมีชายผู้ขี่ม้าคนหนึ่งเข้ามาหาและกล่าวว่า:
"โอ้ ท่านเราะสูลุลลอฮ์ แท้จริงฉันได้ขี่ม้าล่วงหน้าไปข้างหน้าพวกท่าน จนขึ้นไปถึงภูเขาแห่งหนึ่ง ปรากฏว่าฉันได้เห็นเผ่าฮะวาซินรวมตัวกันอยู่ที่ฮุนัยน์ พร้อมกับสตรี ลูกหลาน อูฐ และฝูงแกะของพวกเขา" ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงยิ้มและกล่าวว่า: "นั่นคือทรัพย์สินเชลยศึกของบรรดามุสลิมในวันพรุ่งนี้ หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์" จากนั้นท่านกล่าวว่า: "คืนนี้ใครจะอาสาเฝ้าเวรยามให้เราบ้าง?" อะนัส อิบนุ อบี มัรษัด อัล-ฆอนาวี กล่าวว่า: "ฉันขออาสาครับ โอ้ ท่านเราะสูลุลลอฮ์" ท่านกล่าวว่า: "จงขึ้นม้าเถิด" เขาจึงขึ้นม้าของเขาแล้วมาหาท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ กล่าวกับเขาว่า: "จงมุ่งหน้าไปยังช่องเขานี้จนกว่าเจ้าจะถึงจุดสูงสุดของมัน และอย่าให้พวกเราถูกลอบโจมตีจากทางฝั่งของเจ้าในคืนนี้เป็นอันขาด" เมื่อรุ่งเช้า ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ออกไปยังสถานที่ละหมาดของท่าน และได้ละหมาดสองร็อกอะฮ์ จากนั้นท่านถามว่า: "พวกเจ้าสังเกตเห็นร่องรอยของผู้ขี่ม้าคนนั้นหรือไม่?" พวกเขาตอบว่า: "โอ้ ท่านเราะสูลุลลอฮ์ พวกเราไม่สังเกตเห็นสิ่งใดเลย" จากนั้นได้มีการประกาศเรียกให้มาละหมาด ขณะที่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ กำลังละหมาดอยู่ ท่านก็หันมองไปยังช่องเขานั้นเป็นระยะ เมื่อท่านเสร็จสิ้นการละหมาดและกล่าวสลาม ท่านกล่าวว่า: "จงยินดีเถิด เพราะผู้ขี่ม้าของพวกเจ้ากลับมาแล้ว" พวกเราจึงมองผ่านต้นไม้ไปยังช่องเขานั้น ปรากฏว่าเขาได้กลับมาจริงๆ และมายืนอยู่ต่อหน้าท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เขากล่าวสลามและรายงานว่า: "แท้จริงฉันได้เดินทางไปจนถึงยอดสูงสุดของช่องเขานี้ตามที่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ สั่งไว้ และเมื่อถึงเวลาเช้า ฉันได้สำรวจดูทั้งสองช่องเขานั้น แต่ก็ไม่เห็นใครเลย" ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ถามเขาว่า: "เมื่อคืนเจ้าลงจากม้าหรือไม่?" เขาตอบว่า: "ไม่ครับ ยกเว้นเพียงเพื่อละหมาดหรือทำธุระส่วนตัวเท่านั้น" ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงกล่าวกับเขาว่า: "เจ้าได้ยืนยันสิทธิ์ (ในการเข้าสวรรค์) แล้ว ดังนั้นจึงไม่มีโทษใดๆ แก่เจ้าหากเจ้าจะไม่ประกอบความดีอื่นใดหลังจากนี้อีก"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
การเฝ้าระวังและการอุทิศตนอย่างจริงใจเพื่อชุมชนย่อมได้รับผลบุญอันยิ่งใหญ่
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางไปฮุนัยน์ เมื่อทหารม้าคนหนึ่งแจ้งข่าวว่าชาวฮะวาซินรวมกำลังกัน และอะนัส อิบนุ อะบี มัรษัดกำลังเฝ้ายามอยู่
ชนเผ่าอาหรับที่อยู่ ณ ฮุนัยน์ในสมัยของท่านนบี ﷺ
ทางผ่านระหว่างภูเขาซึ่งเป็นทางเข้าสู่พื้นที่แห่งหนึ่ง
ถ้อยคำประกาศที่กล่าวก่อนเริ่มละหมาดภาคบังคับ
บรรดานักวิชาการอนุมานจากหะดีษนี้ว่า การปกป้องชุมชนเป็นการรับใช้ที่มีคุณค่า และผู้นำสามารถมอบหมายหน้าที่อย่างรอบคอบได้ คำสัญญาเรื่องสวรรค์เป็นคำยกย่องเป็นพิเศษต่อความทุ่มเทอันโดดเด่นของอะนัส มิได้ลบล้างหน้าที่การเคารพภักดีโดยทั่วไป ข้อความเกี่ยวกับการละหมาดยังแสดงให้เห็นว่าการเฝ้าระวังและการวางใจต่ออัลลอฮ์สามารถดำเนินควบคู่กันได้
- จงรับผิดชอบต่อความปลอดภัยและความเป็นอยู่ที่ดีของผู้อื่นเมื่อได้รับมอบหมายให้ดูแล
- ปฏิบัติหน้าที่สำคัญอย่างรอบคอบและเฝ้าระวังอยู่เสมอ โดยไม่ละเลยการละหมาดและหน้าที่อื่น
- แสวงหาการรับใช้ผู้อื่นด้วยความจริงใจ พร้อมวางใจต่ออัลลอฮ์ การได้รับคำชื่นชมไม่อาจทดแทนการเคารพภักดีได้
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี