Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 2690
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ فَأَخَذَ - يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - الْفِدَاءَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ } إِلَى قَوْلِهِ { لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ } مِنَ الْفِدَاءِ ثُمَّ أَحَلَّ لَهُمُ اللَّهُ الْغَنَائِمَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يُسْأَلُ عَنِ اسْمِ أَبِي نُوحٍ فَقَالَ أَيْشٍ تَصْنَعُ بِاسْمِهِ اسْمُهُ اسْمٌ شَنِيعٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ اسْمُ أَبِي نُوحٍ قُرَادٌ وَالصَّحِيحُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ غَزْوَانَ .
อะห์มัด บิน มุฮัมมัด บิน ฮันบัล ได้เล่าให้เราฟัง เขากล่าวว่า: อะบู นูห์ ได้เล่าให้เราฟัง เขากล่าวว่า: อิกริมะฮ์ บิน อัมมาร ได้บอกแก่เรา เขากล่าวว่า: ซิมาค อัล-ฮะนะฟี ได้เล่าให้เราฟัง เขากล่าวว่า: อิบนุ อับบาส ได้เล่าให้เราฟัง เขากล่าวว่า: อุมัร บิน อัล-ค็อฏฏอบ ได้บอกแก่ฉันว่า:
"ในวันแห่งสงครามบัดร์ เมื่อท่านนบีﷺ ทรงรับค่าไถ่เชลยศึก อัลลอฮ์ผู้ทรงเกียรติและสูงส่งจึงได้ประทานโองการลงมาว่า 'มิบังควรแก่ศาสดาที่จะมีเชลยศึกไว้ จนกว่าเขาจะได้ปราบปรามศัตรูในแผ่นดินอย่างเด็ดขาด...' จนถึงโองการที่ว่า 'หากมิใช่เพราะพระบัญชาที่กำหนดไว้ก่อนแล้วจากอัลลอฮ์ การลงโทษอันเจ็บปวดก็คงประสบแก่พวกเจ้าแล้ว เนื่องด้วยสิ่งที่พวกเจ้าได้รับ (ค่าไถ่)' จากนั้นอัลลอฮ์ก็ทรงอนุมัติทรัพย์เชลยศึกให้แก่พวกเขา" อะบู ดาวูด กล่าวว่า: "ฉันได้ยินมีคนถามอะห์มัด บิน ฮันบัล เกี่ยวกับชื่อของอะบู นูห์ เขาตอบว่า 'ท่านจะเอาชื่อของเขาไปทำอะไร? มันเป็นชื่อที่ไม่น่าฟังเลย'" อะบู ดาวูด กล่าวว่า: "ชื่อของอะบู นูห์ คือ กุรอด แต่ที่ถูกต้องคือ อับดุรเราะห์มาน บิน ฆ็อซวาน"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
หลังเหตุการณ์บัดร์ ได้มีการชี้แจงกฎเกณฑ์เกี่ยวกับเชลยและทรัพย์สงคราม
รายงานนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ในวันบัดร์ หลังจากท่านนบี ﷺ รับค่าไถ่เชลยแล้ว โองการเกี่ยวกับเชลยและค่าไถ่ก็ได้รับการประทานลงมา ต่อมาทรัพย์สงครามและกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องจึงได้รับอนุญาต
เงินหรือสิ่งตอบแทนที่จ่ายเพื่อให้เชลยศึกได้รับการปล่อยตัว
ทรัพย์สินที่ได้มาในการสู้รบ รายงานกล่าวว่าอัลลอฮ์ทรงอนุญาตให้มุสลิมได้รับทรัพย์ดังกล่าวในภายหลัง
สำนวนที่หมายถึงการผลักดันข้าศึกให้ถอยอย่างรุนแรงในการสู้รบ
บรรดานักวิชาการตีความข้อความนี้โดยพิจารณาร่วมกับโองการเกี่ยวกับบัดร์ ซึ่งมีคำตักเตือนเรื่องการมุ่งเรียกค่าไถ่เร็วเกินไป ขณะที่การอนุญาตให้ได้ทรัพย์สงครามในภายหลังแสดงว่ากฎเกณฑ์เรื่องนี้ถูกกำหนดผ่านวิวรณ์ ดังนั้น ข้อวินิจฉัยทางกฎหมายเกี่ยวกับเชลยและทรัพย์สงครามจึงได้มาจากอัลกุรอานและซุนนะฮ์โดยรวม ไม่ใช่จากถ้อยคำเพียงตอนเดียว รายงานนี้ไม่ได้ให้อำนาจแก่บุคคลในการใช้ความรุนแรงตามอำเภอใจ แต่กล่าวถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์และประเด็นที่ต้องอยู่ภายใต้อำนาจที่ชอบธรรมและกฎเกณฑ์ที่กำหนดไว้
- ให้ตัดสินใจเรื่องสำคัญโดยอาศัยความรู้ที่เชื่อถือได้และกฎเกณฑ์ที่ใช้บังคับ ไม่ใช่ผลประโยชน์ส่วนตน
- อ่านข้อความวิวรณ์โดยพิจารณาร่วมกับโองการและรายงานที่อธิบายเรื่องนั้นเพิ่มเติม
- อย่านำคำบรรยายเหตุการณ์ในอดีตมาใช้เป็นข้ออ้างในการใช้ความรุนแรงโดยพลการ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี