Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 3622
รายงานโดย Al-Ash'ath ibn Qais พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก Abu Dawud ย้อนสายรายงานไปถึงท่านนบี ﷺ
- 1Mahmud ibn Khalidรายงานต่อ Abu Dawudمَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ
- 2Al‑Firyabiالْفِرْيَابِيُّ
- 3Al‑Harith ibn Sulaymanالْحَارِثُ بْنُ سُلَيْمَانَ
- 4Kurdusكُرْدُوسٌ
- 5Al‑Ash'ath ibn Qaysالأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ
- 6ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي كُرْدُوسٌ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ كِنْدَةَ وَرَجُلاً مِنْ حَضْرَمَوْتَ اخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي أَرْضٍ مِنَ الْيَمَنِ فَقَالَ الْحَضْرَمِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَرْضِي اغْتَصَبَنِيهَا أَبُو هَذَا وَهِيَ فِي يَدِهِ . قَالَ " هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ " . قَالَ لاَ وَلَكِنْ أُحَلِّفُهُ وَاللَّهِ مَا يَعْلَمُ أَنَّهَا أَرْضِي اغْتَصَبَنِيهَا أَبُوهُ . فَتَهَيَّأَ الْكِنْدِيُّ يَعْنِي لِلْيَمِينِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
มะห์มูด บิน คอลิดได้เล่าให้เราฟัง อัล-ฟิรยาบีได้เล่าให้เราฟัง อัล-ฮาริษ บิน สุลัยมานได้เล่าให้เราฟัง กุรดูสได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟัง โดยเขาได้รายงานจากอัล-อัชอัส บิน ก็อยส์ ว่า: มีชายคนหนึ่งจากเผ่ากินดะฮ์และชายอีกคนหนึ่งจากเผ่าฮัฎเราะเมาต์ ได้มาฟ้องร้องต่อท่านนบีﷺ เกี่ยวกับที่ดินแปลงหนึ่งในเยเมน ชายชาวฮัฎเราะเมาต์กล่าวว่า
"โอ้ เราะสูลุลลอฮฺ พ่อของชายผู้นี้ได้ยึดที่ดินของฉันไปโดยอธรรม และบัดนี้ที่ดินนั้นยังอยู่ในมือของเขา" ท่านนบีﷺจึงถามว่า "เจ้ามีหลักฐานหรือไม่?" เขากล่าวว่า "ไม่มีขอรับ แต่กระผมสามารถให้เขาสัตย์สาบานได้ ขอสาบานด้วยพระนามของอัลลอฮฺ เขาย่อมรู้อยู่แก่ใจว่านี่คือที่ดินของกระผม และพ่อของเขาได้แย่งชิงมันไปจากกระผม" ชายชาวกินดะฮ์จึงเตรียมตัวที่จะสัตย์สาบาน จากนั้นผู้รายงานก็ได้กล่าวถึงส่วนที่เหลือของหะดีษ
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ผู้ที่อ้างสิทธิ์ในที่ดินต้องแสดงหลักฐาน มิฉะนั้นอาจขอให้อีกฝ่ายสาบานได้
เหตุผลสนับสนุนข้ออ้าง เช่น คำให้การของพยาน
ถ้อยแถลงอย่างจริงจังที่ผู้กล่าวอ้างให้อัลลอฮ์ทรงเป็นพยานต่อสิ่งที่ตนพูด
ถูกนำไปครอบครองโดยไม่มีสิทธิ์ตามกฎหมาย
บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า เมื่อเกิดข้อพิพาท ผู้พิพากษาจะขอหลักฐานจากผู้ที่อ้างสิทธิ์ก่อน หากผู้นั้นไม่มีหลักฐาน อาจพิจารณาให้อีกฝ่ายสาบานได้ หลักนิติศาสตร์ที่รู้จักกันดีมักสรุปว่า “หลักฐานเป็นหน้าที่ของโจทก์ และการสาบานเป็นหน้าที่ของผู้ปฏิเสธ” สำนักนิติศาสตร์ต่าง ๆ อภิปรายเงื่อนไขเพิ่มเติมเกี่ยวกับหลักฐานและคำสาบาน ดังนั้นข้อความตอนนี้เพียงอย่างเดียวไม่ได้ให้รายละเอียดของกฎเหล่านั้นทั้งหมด
- เก็บเอกสารและหลักฐานที่เชื่อถือได้อื่น ๆ ไว้ เพื่อใช้พิสูจน์ข้ออ้างเรื่องกรรมสิทธิ์
- นำข้อพิพาทเสนอต่อผู้พิพากษาที่มีอำนาจอย่างสงบและซื่อตรง โดยอย่ากล่าวหาสิ่งใดราวกับเป็นข้อเท็จจริงที่ยืนยันแล้ว
- ถือว่าคำสาบานเป็นเรื่องสำคัญ และอย่าสาบานในสิ่งที่รู้ว่าไม่เป็นความจริงโดยเด็ดขาด
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี