Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 1275
รายงานโดย Abdur-Rahman ibn Awf พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdur-Rahman ibn Awf
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، إِبْرَاهِيمَ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ ـ رضى الله عنه ـ أُتِيَ بِطَعَامٍ وَكَانَ صَائِمًا فَقَالَ قُتِلَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ وَهُوَ خَيْرٌ مِنِّي، كُفِّنَ فِي بُرْدَةٍ، إِنْ غُطِّيَ رَأْسُهُ بَدَتْ رِجْلاَهُ، وَإِنْ غُطِّيَ رِجْلاَهُ بَدَا رَأْسُهُ ـ وَأُرَاهُ قَالَ ـ وَقُتِلَ حَمْزَةُ وَهُوَ خَيْرٌ مِنِّي، ثُمَّ بُسِطَ لَنَا مِنَ الدُّنْيَا مَا بُسِطَ ـ أَوْ قَالَ أُعْطِينَا مِنَ الدُّنْيَا مَا أُعْطِينَا ـ وَقَدْ خَشِينَا أَنْ تَكُونَ حَسَنَاتُنَا عُجِّلَتْ لَنَا، ثُمَّ جَعَلَ يَبْكِي حَتَّى تَرَكَ الطَّعَامَ.
มุฮัมมัด บิน มุกอติล ได้เล่าว่า: อับดุลลอฮ์ได้แจ้งแก่เรา ชุอฺบะฮ์ได้แจ้งแก่เรา จากสะอัด บิน อิบรอฮีม จากบิดาของเขา คืออิบรอฮีม ว่า: มีผู้ได้นำอาหารมาให้อับดุร-เราะห์มาน บิน เอาฟ์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน) ในขณะที่ท่านกำลังถือศีลอด ท่านจึงกล่าวว่า
"มุศอับ บิน อุมัยร์ ได้ชะฮีดทั้งที่ท่านประเสริฐกว่าฉัน ทว่าท่านถูกห่อศพด้วยผ้าบุรดะฮ์เพียงผืนเดียว หากคลุมศีรษะ เท้าก็โผล่ออกมา และหากคลุมเท้า ศีรษะก็โผล่ออกมา" และฉันคิดว่าท่านได้กล่าวอีกว่า "และฮัมซะฮ์ก็ได้ชะฮีด ทั้งที่ท่านก็ประเสริฐกว่าฉันเช่นกัน ต่อมาโลกดุนยาได้ถูกแผ่กว้างให้แก่พวกเรา (หรือกล่าวว่า เราได้รับจากโลกดุนยามากมาย) และเรากลัวเกรงว่าความดีของเราจะถูกตอบแทนล่วงหน้าในโลกนี้แล้ว" จากนั้นท่านก็ร้องไห้จนวางอาหารลง
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อับดุรเราะห์มานเกรงว่าความมั่งคั่งในโลกนี้จะทำให้รางวัลของเขาถูกจ่ายไปหมดแล้ว
เสื้อคลุมหรือผ้าผืนกว้างที่อาจใช้เป็นเครื่องแต่งกายหรือผ้าห่อศพ
พวกเขาได้รับทรัพย์สินและความมั่งคั่งทางวัตถุอย่างมาก
อับดุรเราะห์มานเกรงว่าความมั่งคั่งในโลกนี้จะแลกมาด้วยการสูญเสียรางวัลในปรโลก
นักวิชาการยุคคลาสสิกชี้ว่า น้ำตาของอับดุรเราะห์มานเกิดจากความถ่อมตนและความเกรงกลัวต่อการสอบสวน มิใช่คำกล่าวว่าทรัพย์สินเป็นสิ่งต้องห้ามในตัวเอง รายงานนี้ยกย่องการสละความยึดติดทางโลก ทรัพย์สินนำมาใช้ได้ แต่ต้องไม่ทำให้หัวใจหลงผิด การเปรียบเทียบกับมุศอับและฮัมซะห์แสดงถึงความเคารพต่อการเสียสละของทั้งสองและความกังวลต่อข้อบกพร่องของตนเอง นักวิชาการยังอนุมานได้ว่า ความเกรงกลัวอัลลอฮ์ดำเนินควบคู่กับความหวัง และความร่ำรวยเพียงอย่างเดียวมิใช่หลักฐานว่าอัลลอฮ์ทรงพอพระทัย
- เมื่อประสบความมั่งคั่งมาก จงหยุดพิจารณาว่าตนใช้ทรัพย์สินด้วยความขอบคุณและความยุติธรรมหรือไม่
- ใช้ทรัพย์สินเพื่อเป้าหมายที่ดี แต่อย่าผูกคุณค่าของตนไว้กับทรัพย์สินหรือตำแหน่ง
- ระลึกถึงการเสียสละของผู้อื่น และทบทวนเจตนาและการกระทำของตนอยู่เสมอ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี