Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 2514
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ كَتَبْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَكَتَبَ إِلَىَّ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى أَنَّ الْيَمِينَ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ.
คอลลาด บิน ยะห์ยา ได้เล่าให้เราฟัง โดย นาฟิอ์ บิน อุมัร ได้เล่าจาก อิบนุ อบี มุลัยกะฮ์ ว่า: ฉันได้เขียนจดหมายถึงอิบนุ อับบาส และท่านได้เขียนตอบกลับมาว่า ท่านนบีﷺ ได้ตัดสินว่า การสาบานนั้นเป็นหน้าที่ของผู้ถูกกล่าวหา
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
เมื่อไม่มีหลักฐาน จำเลยต้องกล่าวคำสาบานในข้อพิพาท
ถ้อยแถลงอย่างจริงจังที่บุคคลเรียกอัลลอฮ์มาเป็นพยาน
บุคคลที่ถูกยื่นฟ้อง
นักนิติศาสตร์คลาสสิกสรุปหลักการนี้ว่า “ผู้กล่าวอ้างมีหน้าที่นำหลักฐานมาแสดง และผู้ปฏิเสธข้อกล่าวอ้างมีหน้าที่กล่าวคำสาบาน” คำสาบานของจำเลยใช้เมื่อโจทก์ไม่สามารถแสดงหลักฐานที่เพียงพอได้ ส่วนวิธีนำไปใช้และข้อยกเว้นโดยละเอียดนั้นแตกต่างกันไปตามสำนักนิติศาสตร์
- อย่ากล่าวหาใครหรือเรียกร้องเงินโดยไม่รวบรวมหลักฐาน
- ผู้ถูกกล่าวหาควรตอบอย่างซื่อสัตย์และไม่กล่าวคำสาบานโดยไม่ไตร่ตรอง
- ให้พิจารณาข้อพิพาทอย่างรอบคอบและเคารพหลักเกณฑ์การพิสูจน์
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี