Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 2699
รายงานโดย Al-Bara ibn Azib พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Al-Bara ibn Azib
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي ذِي الْقَعْدَةِ، فَأَبَى أَهْلُ مَكَّةَ أَنْ يَدَعُوهُ يَدْخُلُ مَكَّةَ، حَتَّى قَاضَاهُمْ عَلَى أَنْ يُقِيمَ بِهَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، فَلَمَّا كَتَبُوا الْكِتَابَ كَتَبُوا هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَقَالُوا لاَ نُقِرُّ بِهَا، فَلَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ مَا مَنَعْنَاكَ، لَكِنْ أَنْتَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ. قَالَ " أَنَا رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ". ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ " امْحُ رَسُولُ اللَّهِ ". قَالَ لاَ، وَاللَّهِ لاَ أَمْحُوكَ أَبَدًا، فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْكِتَابَ، فَكَتَبَ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، لاَ يَدْخُلُ مَكَّةَ سِلاَحٌ إِلاَّ فِي الْقِرَابِ، وَأَنْ لاَ يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا بِأَحَدٍ، إِنْ أَرَادَ أَنْ يَتَّبِعَهُ، وَأَنْ لاَ يَمْنَعَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِهِ أَرَادَ أَنْ يُقِيمَ بِهَا. فَلَمَّا دَخَلَهَا، وَمَضَى الأَجَلُ أَتَوْا عَلِيًّا، فَقَالُوا قُلْ لِصَاحِبِكَ اخْرُجْ عَنَّا فَقَدْ مَضَى الأَجَلُ. فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَتَبِعَتْهُمُ ابْنَةُ حَمْزَةَ يَا عَمِّ يَا عَمِّ. فَتَنَاوَلَهَا عَلِيٌّ فَأَخَذَ بِيَدِهَا، وَقَالَ لِفَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ دُونَكِ ابْنَةَ عَمِّكِ، احْمِلِيهَا. فَاخْتَصَمَ فِيهَا عَلِيٌّ وَزَيْدٌ وَجَعْفَرٌ، فَقَالَ عَلِيٌّ أَنَا أَحَقُّ بِهَا وَهْىَ ابْنَةُ عَمِّي. وَقَالَ جَعْفَرٌ ابْنَةُ عَمِّي وَخَالَتُهَا تَحْتِي. وَقَالَ زَيْدٌ ابْنَةُ أَخِي. فَقَضَى بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِخَالَتِهَا. وَقَالَ " الْخَالَةُ بِمَنْزِلَةِ الأُمِّ ". وَقَالَ لِعَلِيٍّ " أَنْتَ مِنِّي وَأَنَا مِنْكَ ". وَقَالَ لِجَعْفَرٍ " أَشْبَهْتَ خَلْقِي وَخُلُقِي ". وَقَالَ لِزَيْدٍ " أَنْتَ أَخُونَا وَمَوْلاَنَا ".
อัล-บะรออ์ (เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ) ได้เล่าว่า: เมื่อท่านนบี ﷺ ตั้งใจจะประกอบพิธีอุมเราะห์ในเดือนซุลเกาะดะห์ ชาวมักกะห์ได้ปฏิเสธไม่ให้ท่านเข้ามักกะห์ จนกระทั่งท่านได้ทำข้อตกลงกับพวกเขาว่าจะพำนักอยู่ที่นั่นเพียงสามวัน เมื่อมีการเขียนเอกสารสัญญา พวกเขาได้เขียนว่า 'นี่คือเงื่อนไขที่มุฮัมมัด ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ ได้ตกลงไว้' พวกเขากล่าวว่า
"เราไม่ยอมรับข้อความนี้ เพราะหากเรารู้ว่าคุณคือศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ เราคงไม่ขัดขวางคุณ แต่คุณเป็นเพียงมุฮัมมัด บุตรของอับดุลลอฮ์" ท่านนบี ﷺ จึงกล่าวว่า "ฉันคือศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ และฉันก็คือมุฮัมมัด บุตรของอับดุลลอฮ์" จากนั้นท่านกล่าวกับอะลีว่า "จงลบคำว่า 'ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์' ออกเสีย" อะลีตอบว่า "ไม่ขอรับ ข้าขอสาบานต่ออัลลอฮ์ว่าข้าจะไม่ลบชื่อของท่านเป็นอันขาด" ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ จึงทรงหยิบเอกสารนั้นมาและเขียนด้วยพระองค์เองว่า 'นี่คือสิ่งที่มุฮัมมัด บุตรของอับดุลลอฮ์ ได้ตกลงไว้: จะไม่นำอาวุธเข้าสู่เมืองมักกะห์ เว้นแต่ดาบในฝักเท่านั้น และห้ามมิให้ผู้ใดจากชาวมักกะห์ติดตามไปกับท่าน แม้ผู้นั้นจะปรารถนาที่จะไปก็ตาม และท่านจะไม่ขัดขวางสหายคนใดของท่านที่ต้องการจะพำนักอยู่ในมักกะห์' เมื่อท่านนบี ﷺ เข้าสู่มักกะห์และครบกำหนดเวลา ชาวมักกะห์ได้มาหาอะลีแล้วกล่าวว่า "จงบอกสหายของคุณให้ออกไปเถิด เพราะหมดเวลาแล้ว" ท่านนบี ﷺ จึงออกจากมักกะห์ ขณะนั้นบุตรสาวของฮัมซะห์ได้วิ่งตามมาร้องเรียกว่า "โอ้ ลุงจ๋า! โอ้ ลุงจ๋า!" อะลีได้รับเธอและจูงมือเธอไว้ แล้วกล่าวกับฟาฏิมะห์ (อะลัยฮัสสะลาม) ว่า "จงรับลูกสาวของลุงของเธอไปดูแลเถิด" อะลี ซัยด์ และญะอ์ฟัร ได้โต้แย้งกันเรื่องสิทธิ์ในการดูแลเด็กหญิงคนนี้ อะลีกล่าวว่า "ฉันมีสิทธิ์มากกว่า เพราะเธอเป็นลูกสาวของลุงของฉัน" ญะอ์ฟัรกล่าวว่า "เธอเป็นลูกสาวของลุงของฉัน และน้าสาวของเธอก็เป็นภรรยาของฉัน" ส่วนซัยด์กล่าวว่า "เธอเป็นลูกสาวของพี่น้องของฉัน" ท่านนบี ﷺ จึงตัดสินให้เธออยู่กับน้าสาว และกล่าวว่า "น้าสาวมีสถานะเทียบเท่ามารดา" จากนั้นท่านกล่าวกับอะลีว่า "เจ้าเป็นส่วนหนึ่งของฉัน และฉันก็เป็นส่วนหนึ่งของเจ้า" กล่าวกับญะอ์ฟัรว่า "เจ้าคล้ายคลึงกับฉันทั้งรูปลักษณ์และอุปนิสัย" และกล่าวกับซัยด์ว่า "เจ้าคือพี่น้องของเราและเป็นทาสที่ได้รับการปลดปล่อยของเรา"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ ทำสันติข้อตกลง แล้วตัดสินข้อพิพาทในครอบครัวอย่างเป็นธรรม
รายงานนี้กล่าวถึงข้อตกลงเกี่ยวกับอุมเราะห์ของท่านนบี ﷺ ในเดือนซุลเกาะอ์ดะฮ์ โดยชาวมักกะฮ์ยินยอมให้พำนักได้สามวัน หลังจากท่านเดินทางออกไป ก็เกิดข้อพิพาทเรื่องการดูแลบุตรสาวของฮัมซะฮ์
การแสวงบุญไปยังมักกะฮ์ซึ่งทำได้ในช่วงอื่นนอกเหนือจากวันที่กำหนดไว้สำหรับฮัจญ์
ข้อตกลงที่กำหนดสิทธิและหน้าที่ของคู่กรณี
ความรับผิดชอบในการดูแลเด็กและคุ้มครองผลประโยชน์ของเด็ก
บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า ข้อตกลงสันติภาพสามารถระบุเงื่อนไขให้ชัดเจนได้ และต้องปฏิบัติตามระยะเวลาที่ตกลงกันไว้ ท่านนบี ﷺ ทรงยอมรับถ้อยคำที่อีกฝ่ายยอมรับได้ โดยไม่ทรงปฏิเสธสถานะการเป็นนบีของพระองค์ ในข้อพิพาทเรื่องเด็กหญิง ท่านมอบหมายให้ป้าของเธอดูแล และกล่าวว่าในความสัมพันธ์ด้านการดูแลนี้ ป้ามีสถานะเสมือนมารดา คำกล่าวนี้ไม่ได้ให้สถานะทางกฎหมายแบบเดียวกับมารดาแก่ป้าโดยอัตโนมัติในทุกเรื่อง กฎเฉพาะเกี่ยวกับการปกครองดูแลแตกต่างกันตามสถานการณ์ และมีการอธิบายเพิ่มเติมโดยสำนักนิติศาสตร์ต่าง ๆ
- กำหนดข้อตกลงให้ชัดเจน และรักษาเงื่อนไขที่ตกลงกันไว้ แม้ต้องใช้ความอดทน
- จัดการข้อพิพาทในครอบครัวอย่างสงบ และให้ผู้ตัดสินที่เป็นธรรมพิจารณาผลประโยชน์ของเด็ก
- ยอมรับศักดิ์ศรีและคุณงามความดีของผู้อื่น แม้ผลการตัดสินจะไม่เป็นไปตามที่เขาปรารถนา
รายงานนี้จากอัลบะรออ์กล่าวถึงเหตุการณ์เกี่ยวกับข้อตกลงและอุมเราะห์เช่นกัน
Sahih al-Bukhari · #2700 (Sahih)รายงานนี้จากอัลบะรออ์บรรยายเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องระหว่างการเยือนมักกะฮ์
Sahih al-Bukhari · #2690 (Sahih)ในเหตุการณ์นี้ ท่านนบี ﷺ ทรงเข้ามาไกล่เกลี่ยความขัดแย้งระหว่างกลุ่มต่าง ๆ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี