Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 3887
รายงานโดย Anas ibn Malik พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก al‑Bukhari ย้อนสายรายงานไปถึง Malik ibn Sa'sa'a
- 1Hudba ibn Khalidรายงานต่อ al‑Bukhariهُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ
- 2Hammam ibn Yahyaهَمَّامُ بْنُ يَحْيَى
- 3Qatadaقَتَادَةُ
- 4Anas ibn Malikأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 5Malik ibn Sa'sa'aمَالِكِ بْنِ صَعْصَعَةَ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ صَعْصَعَةَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَهُمْ عَنْ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ " بَيْنَمَا أَنَا فِي الْحَطِيمِ ـ وَرُبَّمَا قَالَ فِي الْحِجْرِ ـ مُضْطَجِعًا، إِذْ أَتَانِي آتٍ فَقَدَّ ـ قَالَ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ فَشَقَّ ـ مَا بَيْنَ هَذِهِ إِلَى هَذِهِ ـ فَقُلْتُ لِلْجَارُودِ وَهْوَ إِلَى جَنْبِي مَا يَعْنِي بِهِ قَالَ مِنْ ثُغْرَةِ نَحْرِهِ إِلَى شِعْرَتِهِ، وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ مِنْ قَصِّهِ إِلَى شِعْرَتِهِ ـ فَاسْتَخْرَجَ قَلْبِي، ثُمَّ أُتِيتُ بِطَسْتٍ مِنْ ذَهَبٍ مَمْلُوءَةٍ إِيمَانًا، فَغُسِلَ قَلْبِي ثُمَّ حُشِيَ، ثُمَّ أُوتِيتُ بِدَابَّةٍ دُونَ الْبَغْلِ وَفَوْقَ الْحِمَارِ أَبْيَضَ ". ـ فَقَالَ لَهُ الْجَارُودُ هُوَ الْبُرَاقُ يَا أَبَا حَمْزَةَ قَالَ أَنَسٌ نَعَمْ، يَضَعُ خَطْوَهُ عِنْدَ أَقْصَى طَرْفِهِ ـ " فَحُمِلْتُ عَلَيْهِ، فَانْطَلَقَ بِي جِبْرِيلُ حَتَّى أَتَى السَّمَاءَ الدُّنْيَا فَاسْتَفْتَحَ، فَقِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ. قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ. قِيلَ وَقَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ نَعَمْ. قِيلَ مَرْحَبًا بِهِ، فَنِعْمَ الْمَجِيءُ جَاءَ فَفَتَحَ، فَلَمَّا خَلَصْتُ، فَإِذَا فِيهَا آدَمُ، فَقَالَ هَذَا أَبُوكَ آدَمُ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ. فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ السَّلاَمَ ثُمَّ قَالَ مَرْحَبًا بِالاِبْنِ الصَّالِحِ وَالنَّبِيِّ الصَّالِحِ. ثُمَّ صَعِدَ حَتَّى أَتَى السَّمَاءَ الثَّانِيَةَ فَاسْتَفْتَحَ، قِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ. قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ. قِيلَ وَقَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ نَعَمْ. قِيلَ مَرْحَبًا بِهِ فَنِعْمَ الْمَجِيءُ جَاءَ. فَفَتَحَ، فَلَمَّا خَلَصْتُ، إِذَا يَحْيَى وَعِيسَى، وَهُمَا ابْنَا الْخَالَةِ قَالَ هَذَا يَحْيَى وَعِيسَى فَسَلِّمْ عَلَيْهِمَا. فَسَلَّمْتُ فَرَدَّا، ثُمَّ قَالاَ مَرْحَبًا بِالأَخِ الصَّالِحِ وَالنَّبِيِّ الصَّالِحِ. ثُمَّ صَعِدَ بِي إِلَى السَّمَاءِ الثَّالِثَةِ، فَاسْتَفْتَحَ قِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ. قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ. قِيلَ وَقَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ نَعَمْ. قِيلَ مَرْحَبًا بِهِ، فَنِعْمَ الْمَجِيءُ جَاءَ. فَفُتِحَ، فَلَمَّا خَلَصْتُ إِذَا يُوسُفُ. قَالَ هَذَا يُوسُفُ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ. فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ، ثُمَّ قَالَ مَرْحَبًا بِالأَخِ الصَّالِحِ وَالنَّبِيِّ الصَّالِحِ، ثُمَّ صَعِدَ بِي حَتَّى أَتَى السَّمَاءَ الرَّابِعَةَ، فَاسْتَفْتَحَ، قِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ. قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ. قِيلَ أَوَقَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ نَعَمْ. قِيلَ مَرْحَبًا بِهِ، فَنِعْمَ الْمَجِيءُ جَاءَ. فَفُتِحَ، فَلَمَّا خَلَصْتُ إِلَى إِدْرِيسَ قَالَ هَذَا إِدْرِيسُ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ. فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ ثُمَّ قَالَ مَرْحَبًا بِالأَخِ الصَّالِحِ وَالنَّبِيِّ الصَّالِحِ. ثُمَّ صَعِدَ بِي حَتَّى أَتَى السَّمَاءَ الْخَامِسَةَ، فَاسْتَفْتَحَ، قِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ. قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم. قِيلَ وَقَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ نَعَمْ. قِيلَ مَرْحَبًا بِهِ، فَنِعْمَ الْمَجِيءُ جَاءَ. فَلَمَّا خَلَصْتُ فَإِذَا هَارُونُ قَالَ هَذَا هَارُونُ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ. فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ ثُمَّ قَالَ مَرْحَبًا بِالأَخِ الصَّالِحِ وَالنَّبِيِّ الصَّالِحِ. ثُمَّ صَعِدَ بِي حَتَّى أَتَى السَّمَاءَ السَّادِسَةَ، فَاسْتَفْتَحَ، قِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ. قِيلَ مَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ. قِيلَ وَقَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ نَعَمْ. قَالَ مَرْحَبًا بِهِ، فَنِعْمَ الْمَجِيءُ جَاءَ، فَلَمَّا خَلَصْتُ، فَإِذَا مُوسَى قَالَ هَذَا مُوسَى فَسَلِّمْ عَلَيْهِ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ ثُمَّ قَالَ مَرْحَبًا بِالأَخِ الصَّالِحِ وَالنَّبِيِّ الصَّالِحِ. فَلَمَّا تَجَاوَزْتُ بَكَى، قِيلَ لَهُ مَا يُبْكِيكَ قَالَ أَبْكِي لأَنَّ غُلاَمًا بُعِثَ بَعْدِي، يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِهِ أَكْثَرُ مَنْ يَدْخُلُهَا مِنْ أُمَّتِي. ثُمَّ صَعِدَ بِي إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ، فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ، قِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ. قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ. قِيلَ وَقَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ. قَالَ نَعَمْ. قَالَ مَرْحَبًا بِهِ، فَنِعْمَ الْمَجِيءُ جَاءَ فَلَمَّا خَلَصْتُ، فَإِذَا إِبْرَاهِيمُ قَالَ هَذَا أَبُوكَ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ. قَالَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ، فَرَدَّ السَّلاَمَ قَالَ مَرْحَبًا بِالاِبْنِ الصَّالِحِ وَالنَّبِيِّ الصَّالِحِ. ثُمَّ رُفِعَتْ لِي سِدْرَةُ الْمُنْتَهَى، فَإِذَا نَبِقُهَا مِثْلُ قِلاَلِ هَجَرَ، وَإِذَا وَرَقُهَا مِثْلُ آذَانِ الْفِيَلَةِ قَالَ هَذِهِ سِدْرَةُ الْمُنْتَهَى، وَإِذَا أَرْبَعَةُ أَنْهَارٍ نَهْرَانِ بَاطِنَانِ، وَنَهْرَانِ ظَاهِرَانِ. فَقُلْتُ مَا هَذَانِ يَا جِبْرِيلُ قَالَ أَمَّا الْبَاطِنَانِ، فَنَهَرَانِ فِي الْجَنَّةِ، وَأَمَّا الظَّاهِرَانِ فَالنِّيلُ وَالْفُرَاتُ. ثُمَّ رُفِعَ لِي الْبَيْتُ الْمَعْمُورُ، ثُمَّ أُتِيتُ بِإِنَاءٍ مِنْ خَمْرٍ، وَإِنَاءٍ مِنْ لَبَنٍ وَإِنَاءٍ مِنْ عَسَلٍ، فَأَخَذْتُ اللَّبَنَ، فَقَالَ هِيَ الْفِطْرَةُ أَنْتَ عَلَيْهَا وَأُمَّتُكَ. ثُمَّ فُرِضَتْ عَلَىَّ الصَّلَوَاتُ خَمْسِينَ صَلاَةً كُلَّ يَوْمٍ. فَرَجَعْتُ فَمَرَرْتُ عَلَى مُوسَى، فَقَالَ بِمَا أُمِرْتَ قَالَ أُمِرْتُ بِخَمْسِينَ صَلاَةً كُلَّ يَوْمٍ. قَالَ إِنَّ أُمَّتَكَ لاَ تَسْتَطِيعُ خَمْسِينَ صَلاَةً كُلَّ يَوْمٍ، وَإِنِّي وَاللَّهِ قَدْ جَرَّبْتُ النَّاسَ قَبْلَكَ، وَعَالَجْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَشَدَّ الْمُعَالَجَةِ، فَارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ التَّخْفِيفَ لأُمَّتِكَ. فَرَجَعْتُ، فَوَضَعَ عَنِّي عَشْرًا، فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى فَقَالَ مِثْلَهُ، فَرَجَعْتُ فَوَضَعَ عَنِّي عَشْرًا، فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى فَقَالَ مِثْلَهُ، فَرَجَعْتُ فَوَضَعَ عَنِّي عَشْرًا، فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى فَقَالَ مِثْلَهُ، فَرَجَعْتُ فَأُمِرْتُ بِعَشْرِ صَلَوَاتٍ كُلَّ يَوْمٍ، فَرَجَعْتُ فَقَالَ مِثْلَهُ، فَرَجَعْتُ فَأُمِرْتُ بِخَمْسِ صَلَوَاتٍ كُلَّ يَوْمٍ، فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى، فَقَالَ بِمَا أُمِرْتَ قُلْتُ أُمِرْتُ بِخَمْسِ صَلَوَاتٍ كُلَّ يَوْمٍ. قَالَ إِنَّ أُمَّتَكَ لاَ تَسْتَطِيعُ خَمْسَ صَلَوَاتٍ كُلَّ يَوْمٍ، وَإِنِّي قَدْ جَرَّبْتُ النَّاسَ قَبْلَكَ، وَعَالَجْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَشَدَّ الْمُعَالَجَةِ، فَارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ التَّخْفِيفَ لأُمَّتِكَ. قَالَ سَأَلْتُ رَبِّي حَتَّى اسْتَحْيَيْتُ، وَلَكِنْ أَرْضَى وَأُسَلِّمُ ـ قَالَ ـ فَلَمَّا جَاوَزْتُ نَادَى مُنَادٍ أَمْضَيْتُ فَرِيضَتِي وَخَفَّفْتُ عَنْ عِبَادِي ".
ฮุดบะฮ์ บิน คอลิด ได้เล่าให้เราฟัง ฮัมมาม บิน ยะห์ยา ได้เล่าให้เราฟัง กอตาดะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง โดยเขาได้รับรายงานจาก อะนัส บิน มาลิก ซึ่งได้รับรายงานจาก มาลิก บิน ศ็อศอะฮ์ (ขอAllahทรงพอพระทัยทั้งสองท่าน) ว่า: ท่านเราะสูลแห่งAllah ﷺ ได้เล่าให้พวกเขาฟังเกี่ยวกับค่ำคืนแห่งการเดินทางในเวลากลางคืน (อิสรออ์) ว่า
"ขณะที่ฉันกำลังนอนอยู่ในอัล-ฮาติม (หรือบางทีท่านอาจกล่าวว่า อัล-ฮิจร์) ทันใดนั้นก็มีผู้หนึ่งมาหาฉันและผ่าร่างกายของฉันตั้งแต่ตรงนี้ถึงตรงนี้" ฉันถามอัล-ญารูดซึ่งอยู่ข้างๆ ว่า "เขากำลังหมายถึงอะไร?" เขาตอบว่า "หมายถึงตั้งแต่ลำคอจนถึงหัวเหน่า" และฉันได้ยินท่าน ﷺ กล่าวว่า "ตั้งแต่หน้าอกจนถึงหัวเหน่า" ผู้นั้นได้ควักหัวใจของฉันออกมา จากนั้นถาดทองคำที่เต็มไปด้วยศรัทธาถูกนำมา หัวใจของฉันถูกล้างและเติมเต็มด้วยศรัทธา แล้วถูกนำกลับเข้าที่เดิม จากนั้นสัตว์สีขาวตัวหนึ่งซึ่งเล็กกว่าล่อแต่ใหญ่กว่าลาถูกจูงมา (ณ จุดนี้ อัล-ญารูดถามว่า "โอ้ อบู ฮัมซะฮ์ นั่นคืออัล-บุรอกใช่ไหม?" อะนัสตอบว่า "ใช่") ท่าน ﷺ กล่าวต่อว่า "ก้าวของมันยาวไกลสุดสายตา ฉันขี่มันและญิบรีลก็ออกเดินทางไปกับฉันจนกระทั่งเราไปถึงชั้นฟ้าที่ใกล้ที่สุด เมื่อเขาขอเปิดประตู มีเสียงถามว่า 'ใครกัน?' ญิบรีลตอบว่า 'ญิบรีล' มีเสียงถามว่า 'ใครมากับท่าน?' เขาตอบว่า 'มุฮัมมัด' มีเสียงถามว่า 'เขาถูกเรียกแล้วหรือ?' เขาตอบว่า 'ใช่' จึงมีเสียงกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ ช่างเป็นการมาเยือนที่ดีเยี่ยมยิ่งนัก' ประตูจึงเปิดออก เมื่อฉันเข้าไปในชั้นฟ้าแรก ฉันเห็นอาดัม ญิบรีลกล่าวกับฉันว่า 'นี่คือบิดาของท่าน อาดัม จงให้สลามแก่เขาเถิด' ฉันจึงให้สลามแก่เขา และเขาก็รับสลามแล้วกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ โอ้บุตรผู้ صالحและผู้เป็นนะบีผู้ صالح' จากนั้นญิบรีลพาฉันขึ้นไปยังชั้นฟ้าที่สองและขอเปิดประตู มีเสียงถามว่า 'ใครกัน?' เขาตอบว่า 'ญิบรีล' มีเสียงถามว่า 'ใครมากับท่าน?' เขาตอบว่า 'มุฮัมมัด' มีเสียงถามว่า 'เขาถูกเรียกแล้วหรือ?' เขาตอบว่า 'ใช่' จึงมีเสียงกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ ช่างเป็นการมาเยือนที่ดีเยี่ยมยิ่งนัก' ประตูจึงเปิดออก เมื่อฉันเข้าไปในชั้นฟ้าที่สอง ฉันเห็นยะห์ยาและอีซา ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ญิบรีลกล่าวกับฉันว่า 'นี่คือยะห์ยาและอีซา จงให้สลามแก่พวกเขาเถิด' ฉันจึงให้สลาม และพวกเขาก็รับสลามแล้วกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ โอ้พี่น้องผู้ صالحและผู้เป็นนะบีผู้ صالح' จากนั้นญิบรีลพาฉันขึ้นไปยังชั้นฟ้าที่สามและขอเปิดประตู มีเสียงถามว่า 'ใครกัน?' เขาตอบว่า 'ญิบรีล' มีเสียงถามว่า 'ใครมากับท่าน?' เขาตอบว่า 'มุฮัมมัด' มีเสียงถามว่า 'เขาถูกเรียกแล้วหรือ?' เขาตอบว่า 'ใช่' จึงมีเสียงกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ ช่างเป็นการมาเยือนที่ดีเยี่ยมยิ่งนัก' ประตูจึงเปิดออก เมื่อฉันเข้าไปในชั้นฟ้าที่สาม ฉันเห็นยูสุฟ ญิบรีลกล่าวกับฉันว่า 'นี่คือยูสุฟ จงให้สลามแก่เขาเถิด' ฉันจึงให้สลาม และเขาก็รับสลามแล้วกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ โอ้พี่น้องผู้ صالحและผู้เป็นนะบีผู้ صالح' จากนั้นญิบรีลพาฉันขึ้นไปยังชั้นฟ้าที่สี่และขอเปิดประตู มีเสียงถามว่า 'ใครกัน?' เขาตอบว่า 'ญิบรีล' มีเสียงถามว่า 'ใครมากับท่าน?' เขาตอบว่า 'มุฮัมมัด' มีเสียงถามว่า 'เขาถูกเรียกแล้วหรือ?' เขาตอบว่า 'ใช่' จึงมีเสียงกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ ช่างเป็นการมาเยือนที่ดีเยี่ยมยิ่งนัก' ประตูจึงเปิดออก เมื่อฉันเข้าไปในชั้นฟ้าที่สี่ ฉันเห็นอิดรีส ญิบรีลกล่าวกับฉันว่า 'นี่คืออิดรีส จงให้สลามแก่เขาเถิด' ฉันจึงให้สลาม และเขาก็รับสลามแล้วกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ โอ้พี่น้องผู้ صالحและผู้เป็นนะบีผู้ صالح' จากนั้นญิบรีลพาฉันขึ้นไปยังชั้นฟ้าที่ห้าและขอเปิดประตู มีเสียงถามว่า 'ใครกัน?' เขาตอบว่า 'ญิบรีล' มีเสียงถามว่า 'ใครมากับท่าน?' เขาตอบว่า 'มุฮัมมัด ﷺ' มีเสียงถามว่า 'เขาถูกเรียกแล้วหรือ?' เขาตอบว่า 'ใช่' จึงมีเสียงกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ ช่างเป็นการมาเยือนที่ดีเยี่ยมยิ่งนัก' เมื่อฉันเข้าไปในชั้นฟ้าที่ห้า ฉันเห็นฮารูน ญิบรีลกล่าวกับฉันว่า 'นี่คือฮารูน จงให้สลามแก่เขาเถิด' ฉันจึงให้สลาม และเขาก็รับสลามแล้วกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ โอ้พี่น้องผู้ صالحและผู้เป็นนะบีผู้ صالح' จากนั้นญิบรีลพาฉันขึ้นไปยังชั้นฟ้าที่หกและขอเปิดประตู มีเสียงถามว่า 'ใครกัน?' เขาตอบว่า 'ญิบรีล' มีเสียงถามว่า 'ใครมากับท่าน?' เขาตอบว่า 'มุฮัมมัด' มีเสียงถามว่า 'เขาถูกเรียกแล้วหรือ?' เขาตอบว่า 'ใช่' จึงมีเสียงกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ ช่างเป็นการมาเยือนที่ดีเยี่ยมยิ่งนัก' เมื่อฉันเข้าไปในชั้นฟ้าที่หก ฉันเห็นมูซา ญิบรีลกล่าวกับฉันว่า 'นี่คือมูซา จงให้สลามแก่เขาเถิด' ฉันจึงให้สลาม และเขาก็รับสลามแล้วกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ โอ้พี่น้องผู้ صالحและผู้เป็นนะบีผู้ صالح' เมื่อฉันผ่านเขาไป เขาร้องไห้ มีเสียงถามเขาว่า 'อะไรทำให้ท่านร้องไห้?' เขาตอบว่า 'ฉันร้องไห้เพราะหลังจากฉันมีชายหนุ่มคนหนึ่งถูกส่งมาเป็นนะบี และผู้คนจากประชาชาติของเขาจะได้เข้าสวรรค์มากกว่าผู้คนจากประชาชาติของฉัน' จากนั้นญิบรีลพาฉันขึ้นไปยังชั้นฟ้าที่เจ็ดและขอเปิดประตู มีเสียงถามว่า 'ใครกัน?' เขาตอบว่า 'ญิบรีล' มีเสียงถามว่า 'ใครมากับท่าน?' เขาตอบว่า 'มุฮัมมัด' มีเสียงถามว่า 'เขาถูกส่งมาแล้วหรือ?' เขาตอบว่า 'ใช่' จึงมีเสียงกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ ช่างเป็นการมาเยือนที่ดีเยี่ยมยิ่งนัก' เมื่อฉันเข้าไปในชั้นฟ้าที่เจ็ด ฉันเห็นอิบรอฮีม ญิบรีลกล่าวกับฉันว่า 'นี่คือบิดาของท่าน จงให้สลามแก่เขาเถิด' ฉันจึงให้สลาม และเขาก็รับสลามแล้วกล่าวว่า 'ยินดีต้อนรับ โอ้บุตรผู้ صالحและผู้เป็นนะบีผู้ صالح' จากนั้น ซิดเราะตุล มุนตะฮา (ต้นไม้แห่งสุดเขตแดน) ถูกแสดงให้ฉันเห็น ผลของมันเหมือนไหขนาดใหญ่แห่งฮัจร และใบของมันเหมือนหูช้าง ญิบรีลกล่าวว่า 'นี่คือซิดเราะตุล มุนตะฮา' ที่นั่นมีแม่น้ำสี่สาย สองสายซ่อนเร้นและสองสายปรากฏชัด ฉันถามว่า 'ญิบรีลเอ๋ย แม่น้ำสองประเภทนี้คืออะไร?' เขาตอบว่า 'ส่วนสองสายที่ซ่อนเร้นคือแม่น้ำในสวรรค์ และสองสายที่ปรากฏชัดคือแม่น้ำไนล์และยูเฟรติส' จากนั้น บัยตุล มะอ์มูร (บ้านที่ถูกเยี่ยมเยือนเสมอ) ก็ถูกแสดงให้ฉันเห็น ต่อมาภาชนะใส่เหล้าองุ่น ภาชนะใส่นม และภาชนะใส่น้ำผึ้งถูกนำมาให้ ฉันเลือกนม ญิบรีลกล่าวว่า 'นั่นคือฟิฏเราะฮ์ (ธรรมชาติอันบริสุทธิ์) ซึ่งท่านและประชาชาติของท่านยึดถืออยู่' หลังจากนั้น การละหมาดห้าสิบเวลาต่อวันถูกกำหนดให้เป็นข้อบังคับ เมื่อฉันกลับมาและผ่านมูซา เขาถามว่า 'ท่านได้รับคำสั่งอย่างไร?' ฉันตอบว่า 'ฉันได้รับคำสั่งให้ละหมาดห้าสิบเวลาต่อวัน'
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
การเดินทางยามค่ำคืนสู่สวรรค์นำมาซึ่งการละหมาดวันละห้าครั้งในฐานะความเมตตาต่อประชาคมมุสลิม
การเดินทางยามค่ำคืนของท่านนบี ﷺ จากมักกะฮ์ไปยังเยรูซาเล็ม
ต้นบัวอันสูงส่ง ณ ขอบเขตสุดท้ายของชั้นฟ้า
ธรรมชาติพื้นฐานของมนุษย์ที่โน้มเอียงไปสู่การยอมรับสัจธรรมและศาสนาอันบริสุทธิ์
นักวิชาการยุคคลาสสิกเน้นย้ำว่าการละหมาดมีสถานะพิเศษ โดยถูกบัญญัติเป็นข้อบังคับระหว่างการเดินทางสู่สวรรค์ และกำหนดให้ละหมาดวันละห้าครั้ง ขณะที่ผลบุญเทียบเท่าการละหมาดห้าสิบครั้ง การพบกับนบีมูซาแสดงให้เห็นว่าการขอคำแนะนำและความเมตตาต่อประชาคมสามารถดำเนินควบคู่กันได้ สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่ยอมรับการละหมาดประจำวันห้าครั้งว่าเป็นหน้าที่ส่วนบุคคลที่ยืนยันแน่นอน ส่วนกฎโดยละเอียดเกี่ยวกับวิธีปฏิบัติและข้อยกเว้นได้รับการอธิบายเพิ่มเติมในฟิกฮ์ของแต่ละสำนัก
- รักษาการละหมาดวันละห้าครั้งด้วยการกำหนดเวลาและสร้างกิจวัตรที่ทำได้จริง
- ปฏิบัติอิบาดะฮ์ด้วยความสำนึกในบุญคุณ การละหมาดห้าครั้งเป็นทั้งข้อบังคับที่ดำรงอยู่และความเมตตาต่อประชาคม
- ให้คำแนะนำอย่างจริงใจด้วยปัญญาและความใส่ใจ ดังเช่นที่นบีมูซาคำนึงถึงประโยชน์ของประชาคม
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี