การรบที่นำโดยท่านนบี ﷺ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 4034

รายงานโดย Umar ibn al-Khattab พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: การรบที่นำโดยท่านนบี ﷺ
صحيح البخاري
ใครเป็นผู้รายงาน?

จาก al‑Bukhari ย้อนสายรายงานไปถึง Malik ibn Aws ibn al‑Hadathan an‑Nasri

Sahih (เชื่อถือได้)
  1. 1Abu al‑Yamanรายงานต่อ al‑Bukhariأَبُو الْيَمَانِ
  2. 2Shu'aybشُعَيْبٌ
  3. 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
  4. 4Malik ibn Aws ibn al‑Hadathan an‑Nasriمَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيُّ

เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيُّ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ دَعَاهُ إِذْ جَاءَهُ حَاجِبُهُ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ، وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ فَقَالَ نَعَمْ، فَأَدْخِلْهُمْ‏.‏ فَلَبِثَ قَلِيلاً، ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ يَسْتَأْذِنَانِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَلَمَّا دَخَلاَ قَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا، وَهُمَا يَخْتَصِمَانِ فِي الَّذِي أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَنِي النَّضِيرِ، فَاسْتَبَّ عَلِيٌّ وَعَبَّاسٌ، فَقَالَ الرَّهْطُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنَ الآخَرِ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ اتَّئِدُوا، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ، هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏‏.‏ يُرِيدُ بِذَلِكَ نَفْسَهُ‏.‏ قَالُوا قَدْ قَالَ ذَلِكَ‏.‏ فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ قَالَ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَإِنِّي أُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الأَمْرِ، إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْفَىْءِ بِشَىْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ فَقَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ ‏{‏وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏قَدِيرٌ‏}‏ فَكَانَتْ هَذِهِ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ، وَلاَ اسْتَأْثَرَهَا عَلَيْكُمْ، لَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَقَسَمَهَا فِيكُمْ، حَتَّى بَقِيَ هَذَا الْمَالُ مِنْهَا، فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ، ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ، فَعَمِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَيَاتَهُ، ثُمَّ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَأَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَقَبَضَهُ أَبُو بَكْرٍ، فَعَمِلَ فِيهِ بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ‏.‏ فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ وَقَالَ تَذْكُرَانِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ عَمِلَ فِيهِ كَمَا تَقُولاَنِ، وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ فِيهِ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ‏.‏ فَقَبَضْتُهُ سَنَتَيْنِ مِنْ إِمَارَتِي أَعْمَلُ فِيهِ بِمَا عَمِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي فِيهِ صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ، ثُمَّ جِئْتُمَانِي كِلاَكُمَا وَكَلِمَتُكُمَا وَاحِدَةٌ وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ، فَجِئْتَنِي ـ يَعْنِي عَبَّاسًا ـ فَقُلْتُ لَكُمَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏‏.‏ فَلَمَّا بَدَا لِي أَنْ أَدْفَعَهُ إِلَيْكُمَا قُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ لَتَعْمَلاَنِ فِيهِ بِمَا عَمِلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، وَمَا عَمِلْتُ فِيهِ مُذْ وَلِيتُ، وَإِلاَّ فَلاَ تُكَلِّمَانِي، فَقُلْتُمَا ادْفَعْهُ إِلَيْنَا بِذَلِكَ‏.‏ فَدَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا، أَفَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ فَوَاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ لاَ أَقْضِي فِيهِ بِقَضَاءٍ غَيْرِ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ، فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهُ، فَادْفَعَا إِلَىَّ فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهُ‏.‏ قَالَ فَحَدَّثْتُ هَذَا الْحَدِيثَ، عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ فَقَالَ صَدَقَ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ، أَنَا سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ أَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عُثْمَانَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ يَسْأَلْنَهُ ثُمُنَهُنَّ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم، فَكُنْتُ أَنَا أَرُدُّهُنَّ، فَقُلْتُ لَهُنَّ أَلاَ تَتَّقِينَ اللَّهَ، أَلَمْ تَعْلَمْنَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ـ يُرِيدُ بِذَلِكَ نَفْسَهُ ـ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَالِ ‏"‏‏.‏ فَانْتَهَى أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى مَا أَخْبَرَتْهُنَّ‏.‏ قَالَ فَكَانَتْ هَذِهِ الصَّدَقَةُ بِيَدِ عَلِيٍّ، مَنَعَهَا عَلِيٌّ عَبَّاسًا فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا، ثُمَّ كَانَ بِيَدِ حَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ، ثُمَّ بِيَدِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ، ثُمَّ بِيَدِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ وَحَسَنِ بْنِ حَسَنٍ، كِلاَهُمَا كَانَا يَتَدَاوَلاَنِهَا، ثُمَّ بِيَدِ زَيْدِ بْنِ حَسَنٍ، وَهْىَ صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَقًّا‏.‏

คำแปล

มาลิก บิน เอาส์ บิน อัล-ฮาดาธาน อัน-นัศรีย์ ได้เล่าว่า: ครั้งหนึ่ง อุมัร บิน อัล-ค็อฏฏอบ (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน) ได้เรียกเขาเข้ามา ขณะที่เขากำลังนั่งอยู่กับอุมัรนั้น ยัรฟา ผู้เฝ้าประตูได้เข้ามาทูลว่า

"ท่านจะอนุญาตให้อุสมาน, อับดุรเราะห์มาน บิน เอาฟ์, อัซ-ซุบัยร์ และสะอัด เข้าเฝ้าหรือไม่?" อุมัรกล่าวว่า "ใช่ จงให้พวกเขาเข้ามาเถิด" หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ยัรฟาก็กลับมาทูลอีกว่า "ท่านจะอนุญาตให้อับบาสและอะลีเข้าเฝ้าหรือไม่?" อุมัรกล่าวว่า "ใช่" เมื่อทั้งสองเข้าไปแล้ว อับบาสก็กล่าวว่า "โอ้ ผู้นำแห่งศรัทธาชนทั้งหลาย! ขอจงตัดสินระหว่างข้าพเจ้ากับบุคคลผู้นี้เถิด" ทั้งสองกำลังขัดแย้งกันเกี่ยวกับทรัพย์สินจากเผ่านะฎีร ซึ่งอัลลอฮ์ได้ประทานให้แก่ศาสนทูตของพระองค์ ﷺ ในฐานะ ฟัยอ์ (ทรัพย์เชลยศึกที่ได้มาโดยไม่ต้องสู้รบ) อะลีและอับบาสต่างโต้เถียงซึ่งกันและกัน บรรดาผู้ที่อยู่ในที่นั้น (คืออุสมานและสหายของเขา) จึงกล่าวว่า "โอ้ ผู้นำแห่งศรัทธาชนทั้งหลาย! ขอจงตัดสินระหว่างพวกเขาทั้งสอง และทำให้แต่ละฝ่ายสบายใจเถิด" อุมัรจึงกล่าวว่า "จงรอก่อน ข้าพเจ้าขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ ผู้ซึ่งด้วยพระอนุมัติของพระองค์ ชั้นฟ้าและแผ่นดินจึงดำรงอยู่ พวกท่านไม่รู้หรือว่า ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ ได้กล่าวว่า 'พวกเรา (บรรดานบี) ไม่ถูกสืบมรดก สิ่งที่เราทิ้งไว้เป็นทาน' และท่านหมายถึงตัวท่านเอง?" พวกเขาตอบว่า "ท่านเคยกล่าวเช่นนั้นจริง" อุมัรจึงหันไปหาอับบาสและอะลี แล้วกล่าวว่า "ข้าพเจ้าขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ให้ท่านทั้งสองยืนยัน ท่านทั้งสองรู้หรือไม่ว่าศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ ได้กล่าวเช่นนี้?" ทั้งสองตอบว่า "ทราบ" เขากล่าวว่า "บัดนี้ ข้าพเจ้าจะเล่าเรื่องนี้อันเกี่ยวเนื่องกับท่านทั้งสอง แท้จริงอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งได้ทรงเจาะจงมอบบางสิ่งจากฟัยอ์นี้แก่ศาสนทูตของพระองค์ ﷺ ซึ่งมิได้ทรงให้แก่ผู้ใดนอกจากท่าน พระองค์ผู้ทรงเกรียงไกรตรัสว่า 'และสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงคืนให้แก่ศาสนทูตของพระองค์จากพวกเขา โดยที่พวกเจ้ามิได้ขี่ม้าหรืออูฐออกไปหามัน...' จนกระทั่งถึงโองการ '...และอัลลอฮ์นั้นทรงเดชานุภาพเหนือทุกสรรพสิ่ง' (59:6) ดังนั้น ทรัพย์สินนี้จึงเป็นสิทธิเฉพาะของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ แต่ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ท่านนบี ﷺ มิได้ยึดครองมันไว้เพียงผู้เดียวโดยตัดสิทธิ์พวกท่าน และมิได้ถือเอาเป็นส่วนตัวเหนือพวกท่าน ทว่าท่านได้มอบมันให้แก่พวกท่านทั้งหมดและแบ่งปันในหมู่พวกท่าน จนเหลือเพียงทรัพย์สินส่วนนี้เท่านั้น และศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ ได้ใช้จ่ายเลี้ยงดูครอบครัวของท่านเป็นเวลาหนึ่งปีจากทรัพย์สินนี้ จากนั้นท่านก็นำส่วนที่เหลือไปใช้ในทางของอัลลอฮ์ (คือการบริจาค) ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ ได้ปฏิบัติเช่นนี้ตลอดชีวิตของท่าน ต่อมาเมื่อท่านนบี ﷺ สิ้นพระชนม์ อบูบักรกล่าวว่า 'ฉันเป็นผู้สืบทอดของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ' อบูบักรจึงเข้ารับดูแลทรัพย์สินนี้ และจัดการกับมันดังที่ท่านศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ เคยกระทำ และพวกท่านทั้งหลายก็รู้ดีในเรื่องนี้ขณะนั้น" จากนั้นอุมัรได้หันไปหาอะลีและอับบาส แล้วกล่าวว่า "ท่านทั้งสองจำได้ว่าอบูบักรได้จัดการกับมันตามที่ท่านทั้งสองกล่าว และอัลลอฮ์ทรงทราบดีว่าในเรื่องนี้ เขาเป็นผู้สัตย์จริง เคร่งครัดศาสนา ได้รับทางนำที่ถูกต้อง และปฏิบัติตามความจริง ต่อมาอัลลอฮ์ได้ทรงเรียกอบูบักรกลับคืนไป ฉันจึงกล่าวว่า 'ฉันคือผู้สืบทอดของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ และอบูบักร' ฉันจึงรับดูแลทรัพย์สินนี้เป็นเวลาสองปีในช่วงการปกครองของฉัน โดยจัดการกับมันดังที่ท่านศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ และอบูบักรเคยกระทำ และอัลลอฮ์ทรงทราบดีว่าในเรื่องนี้ ฉันเป็นผู้สัตย์จริง เคร่งครัดศาสนา ได้รับทางนำที่ถูกต้อง และปฏิบัติตามความจริง ต่อมาท่านทั้งสองได้มาหาฉัน โดยคำเรียกร้องของท่านทั้งสองเป็นหนึ่งเดียวกัน และเรื่องราวก็เป็นเรื่องร่วมกัน ท่าน—หมายถึงอับบาส—ก็ได้มาหาฉันด้วย ข้าพเจ้าจึงกล่าวแก่ท่านทั้งสองว่า ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า 'พวกเราไม่ถูกสืบมรดก สิ่งที่เราทิ้งไว้เป็นทาน' เมื่อข้าพเจ้าเห็นว่าควรส่งมอบทรัพย์สินนี้ให้แก่ท่านทั้งสอง ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า 'หากท่านทั้งสองประสงค์ ข้าพเจ้าจะส่งมอบมันให้แก่ท่านทั้งสอง โดยมีเงื่อนไขว่าท่านทั้งสองต้องให้คำมั่นสัญญาและพันธะสัญญาต่ออัลลอฮ์ว่าจะจัดการกับมันดังที่ท่านศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ อบูบักร และตัวข้าพเจ้าได้กระทำมาตั้งแต่เริ่มดำรงตำแหน่ง มิฉะนั้น ก็อย่าได้พูดถึงเรื่องนี้กับข้าพเจ้าอีก' ท่านทั้งสองจึงกล่าวว่า 'จงส่งมอบมันให้เราตามเงื่อนไขนั้นเถิด' ข้าพเจ้าจึงส่งมอบมันให้แก่ท่านทั้งสอง บัดนี้ท่านทั้งสองยังต้องการให้ข้าพเจ้าตัดสินอย่างอื่นนอกเหนือจากนั้นอีกหรือ? ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ผู้ซึ่งด้วยพระอนุมัติของพระองค์ ชั้นฟ้าและแผ่นดินจึงดำรงอยู่ ข้าพเจ้าจะไม่ตัดสินในเรื่องนี้นอกจากการตัดสินดังกล่าว จนกว่าวันสิ้นโลกจะมาถึง หากท่านทั้งสองไม่สามารถจัดการกับมันได้ ก็จงส่งคืนมาให้ข้าพเจ้าเถิด ข้าพเจ้าจะจัดการแทนท่านทั้งสองเอง" ผู้เล่ากล่าวว่า "ข้าพเจ้าได้เล่าหะดีษนี้แก่อุรวะฮ์ บิน อัซ-ซุบัยร์ เขาจึงกล่าวว่า 'มาลิก บิน เอาส์ พูดความจริง ข้าพเจ้าได้ยินอาอิชะฮ์ ภรรยาของท่านนบี ﷺ (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยนาง) กล่าวว่า บรรดาภรรยาของท่านนบี ﷺ ได้ส่งอุสมานไปหาอบูบักร เพื่อเรียกร้องส่วนแบ่งหนึ่งในแปดจากฟัยอ์ที่อัลลอฮ์ได้ประทานให้แก่ศาสนทูตของพระองค์ ﷺ แต่ข้าพเจ้าเป็นผู้ทัดทานพวกนาง ข้าพเจ้ากล่าวแก่นางทั้งหลายว่า พวกท่านไม่ยำเกรงอัลลอฮ์ดอกหรือ? พวกท่านไม่รู้หรือว่าท่านนบี ﷺ เคยกล่าวว่า พวกเราไม่ถูกสืบมรดก สิ่งที่เราทิ้งไว้เป็นทาน—ท่านหมายถึงตัวท่านเอง—แท้จริงวงศ์วานของมุฮัมมัด ﷺ เพียงแต่บริโภคจากทรัพย์สินนี้เท่านั้น' บรรดาภรรยาของท่านนบี ﷺ จึงยุติการเรียกร้องตามสิ่งที่ข้าพเจ้าได้แจ้งแก่นาง" ผู้เล่ากล่าวอีกว่า "ทรัพย์สินทานนี้อยู่ในความดูแลของอะลี อะลีได้กันท่าอับบาสและมีชัยเหนือเขาในเรื่องนี้ ต่อมาได้อยู่ในความดูแลของหะซัน บิน อะลี จากนั้นอยู่ในความดูแลของฮุเซน บิน อะลี แล้วอยู่ในความดูแลของอะลี บิน ฮุเซน และหะซัน บิน หะซัน โดยทั้งสองคนหลังผลัดเปลี่ยนกันดูแล สุดท้ายได้อยู่ในความดูแลของซัยด์ บิน หะซัน และนี่คือทานของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ อย่างแท้จริง"

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

ทรัพย์สินของท่านนบี ﷺ ถูกบริหารเป็นทรัพย์เพื่อการกุศล มิใช่มรดกที่ตกทอด

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

เมื่ออับบาสและอะลีขอให้อุมัรตัดสินเรื่องทรัพย์สินของบะนูอันนัฎีร อุมัรจึงเรียกมาลิก อิบนุ เอาส์และเศาะหาบะฮ์บางคนมาประชุม เขาเตือนพวกเขาถึงถ้อยคำของท่านนบี ﷺ และข้อตกลงเกี่ยวกับการบริหารทรัพย์สินดังกล่าว

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
ฟัยอ์

ทรัพย์สินที่ตกเป็นของประชาคมมุสลิมโดยไม่มีการสู้รบเพื่อให้ได้มา

เศาะดะเกาะฮ์

การกุศล; ในที่นี้หมายถึงทรัพย์สินที่ไม่ถูกแบ่งเป็นมรดกส่วนบุคคล

อะมีรุลมุอ์มินีน

ตำแหน่งผู้นำของบรรดาผู้ศรัทธา ในที่นี้ใช้เรียกคอลีฟะฮ์อุมัร

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

นักวิชาการยุคคลาสสิกเข้าใจจากถ้อยคำที่ว่า “พวกเราจะไม่ถูกสืบทอดเป็นมรดก สิ่งที่เราทิ้งไว้คือเศาะดะเกาะฮ์” ว่าบรรดานบีมิได้ทิ้งมรดกที่แบ่งตามกฎมรดกทั่วไป ทรัพย์สินนั้นคงไว้เพื่อประโยชน์ส่วนรวม และตามรายงาน ครอบครัวของท่านนบี ﷺ สามารถรับค่าเลี้ยงชีพจากทรัพย์สินนั้นได้ นักวิชาการยังอภิปรายว่าการบริหารทรัพย์สินนี้เป็นหน้าที่ของผู้ปกครอง และต้องดำเนินการอย่างรอบคอบตามวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้ สำนักนิติศาสตร์สุนนีทั้งสี่สำนักยอมรับหลักพิเศษนี้เกี่ยวกับมรดกของบรรดานบี

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. กำหนดให้ชัดเจนล่วงหน้าว่าใครเป็นผู้ดูแลทรัพย์สินสาธารณะ และจะนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ใด
  2. เมื่อเกิดข้อพิพาท ให้ขอคำวินิจฉัยอย่างรอบคอบ พร้อมตรวจสอบข้อตกลงและกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง
  3. บริหารทรัพย์สินที่ได้รับมอบหมายอย่างโปร่งใส และส่งคืนเมื่อไม่สามารถดูแลอย่างรับผิดชอบได้อีกต่อไป
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี