Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 4514
รายงานโดย Abdullah ibn Umar พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Umar
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَتَاهُ رَجُلاَنِ فِي فِتْنَةِ ابْنِ الزُّبَيْرِ فَقَالاَ إِنَّ النَّاسَ قَدْ ضُيِّعُوا، وَأَنْتَ ابْنُ عُمَرَ وَصَاحِبُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَخْرُجَ فَقَالَ يَمْنَعُنِي أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَ دَمَ أَخِي. فَقَالاَ أَلَمْ يَقُلِ اللَّهُ {وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ } فَقَالَ قَاتَلْنَا حَتَّى لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ، وَكَانَ الدِّينُ لِلَّهِ، وَأَنْتُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تُقَاتِلُوا حَتَّى تَكُونَ فِتْنَةٌ، وَيَكُونَ الدِّينُ لِغَيْرِ اللَّهِ. وَزَادَ عُثْمَانُ بْنُ صَالِحٍ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي فُلاَنٌ، وَحَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَمْرٍو الْمَعَافِرِيِّ، أَنَّ بُكَيْرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَهُ عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ تَحُجَّ عَامًا وَتَعْتَمِرَ عَامًا، وَتَتْرُكَ الْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَقَدْ عَلِمْتَ مَا رَغَّبَ اللَّهُ فِيهِ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي بُنِيَ الإِسْلاَمُ عَلَى خَمْسٍ إِيمَانٍ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ، وَالصَّلاَةِ الْخَمْسِ، وَصِيَامِ رَمَضَانَ، وَأَدَاءِ الزَّكَاةِ، وَحَجِّ الْبَيْتِ. قَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَلاَ تَسْمَعُ مَا ذَكَرَ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ {وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا} {إِلَى أَمْرِ اللَّهِ} {قَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ} قَالَ فَعَلْنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ الإِسْلاَمُ قَلِيلاً، فَكَانَ الرَّجُلُ يُفْتَنُ فِي دِينِهِ إِمَّا قَتَلُوهُ، وَإِمَّا يُعَذِّبُوهُ، حَتَّى كَثُرَ الإِسْلاَمُ فَلَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ. قَالَ فَمَا قَوْلُكَ فِي عَلِيٍّ وَعُثْمَانَ قَالَ أَمَّا عُثْمَانُ فَكَأَنَّ اللَّهَ عَفَا عَنْهُ، وَأَمَّا أَنْتُمْ فَكَرِهْتُمْ أَنْ تَعْفُوا عَنْهُ، وَأَمَّا عَلِيٌّ فَابْنُ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَخَتَنُهُ. وَأَشَارَ بِيَدِهِ فَقَالَ هَذَا بَيْتُهُ حَيْثُ تَرَوْنَ.
นาฟิอ์ได้รายงานไว้ว่า: ในช่วงวิกฤตการณ์ของอิบนุ ซุบัยร์ มีชายสองคนมาหาอิบนุ อุมัร และกล่าวว่า
"ผู้คนกำลังหลงทางและพินาศ ท่านเป็นบุตรของอุมัรและเป็นเศาะฮาบะฮ์ของท่านนบี ﷺ อะไรกันเล่าที่ขัดขวางมิให้ท่านลุกขึ้นสู้?" ท่านตอบว่า "สิ่งที่ขัดขวางข้าคือ อัลลอฮ์ทรงห้ามการหลั่งเลือดพี่น้องของข้า" พวกเขาจึงกล่าวว่า "อัลลอฮ์มิได้ตรัสไว้หรือว่า {และจงต่อสู้กับพวกเขาจนกว่าจะไม่มีความวุ่นวายอีก}?" ท่านตอบว่า "เราได้ต่อสู้มาแล้วจนกระทั่งไม่มีความวุ่นวาย และศาสนาเป็นเอกสิทธิ์ของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว แต่พวกท่านกลับต้องการต่อสู้เพื่อให้เกิดความวุ่นวายขึ้นอีกครั้ง และเพื่อให้ศาสนากลายเป็นของผู้อื่นนอกจากอัลลอฮ์" (ในสายรายงานอื่น) นาฟิอ์รายงานว่า: มีชายคนหนึ่งมาหาอิบนุ อุมัร แล้วกล่าวว่า "โอ้ อบู อับดุรเราะห์มานเอ๋ย! อะไรทำให้ท่านทำฮัจญ์ปีหนึ่ง ทำอุมเราะห์อีกปีหนึ่ง แต่กลับละทิ้งการญิฮาดในหนทางของอัลลอฮ์ ทั้งที่ท่านก็รู้ว่าอัลลอฮ์ทรงส่งเสริมมันมากเพียงใด?" อิบนุ อุมัร ตอบว่า "โอ้หลานเอ๋ย! อิสลามถูกวางรากฐานบนหลักการห้าประการ คือ การศรัทธาต่ออัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์ การละหมาดห้าเวลา การถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอน การจ่ายซะกาต และการประกอบพิธีฮัจญ์ ณ บัยตุลลอฮ์" ชายผู้นั้นกล่าวว่า "โอ้ อบู อับดุรเราะห์มานเอ๋ย! ท่านมิได้ยินสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงระบุไว้ในคัมภีร์ของพระองค์หรือว่า {และหากมีผู้ศรัทธาสองกลุ่มต่อสู้กัน ก็จงไกล่เกลี่ยระหว่างพวกเขา} ... {จนถึงพระบัญชาของอัลลอฮ์} ... {จงต่อสู้กับพวกเขาจนกว่าจะไม่มีความวุ่นวายอีก}?" อิบนุ อุมัร กล่าวว่า "เราได้ปฏิบัติเช่นนั้นแล้วในยุคสมัยของท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เมื่อครั้งที่อิสลามยังมีผู้ติดตามเพียงเล็กน้อย ผู้คนจะถูกทดสอบในศาสนาของตน ไม่ถูกฆ่าก็ถูกทรมาน จนกระทั่งเมื่ออิสลามมีจำนวนมากขึ้น ความวุ่นวายและการกดขี่จึงหมดไป" ชายผู้นั้นถามว่า "แล้วท่านมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับอุษมานและอะลี?" อิบนุ อุมัร ตอบว่า "สำหรับอุษมานนั้น ประหนึ่งว่าอัลลอฮ์ได้ทรงอภัยโทษให้แก่เขาแล้ว แต่พวกท่านกลับรังเกียจที่จะให้อภัยแก่เขา ส่วนอะลีนั้น เขาคือลูกพี่ลูกน้องของท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ และเป็นบุตรเขยของท่าน" จากนั้นท่านได้ชี้มือไปแล้วกล่าวว่า "นั่นคือบ้านของเขาตามที่พวกท่านเห็นอยู่นั่นเอง"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อิบนุ อุมัรปกป้องชีวิตผู้คนและหลีกเลี่ยงการสู้รบที่อาจก่อฟิตนะฮ์ครั้งใหม่
ในช่วงฟิตนะฮ์ที่เกี่ยวข้องกับอิบนุ อัซซุบัยร์ ผู้คนถามอิบนุ อุมัรว่าทำไมเขาจึงไม่เข้าร่วมการสู้รบ หะดีษอีกบทหนึ่งยังกล่าวถึงคำถามเกี่ยวกับการเลือกประกอบฮัจญ์และอุมเราะฮ์ของเขา รวมถึงท่าทีที่มีต่ออุษมานและอะลี
บททดสอบร้ายแรงหรือความไม่สงบในสังคมที่คุกคามศรัทธาและประชาคม
ความมุ่งมั่นทุ่มเทในหนทางของอัลลอฮ์ ความหมายและหลักเกณฑ์เฉพาะขึ้นอยู่กับบริบทและนิติศาสตร์อิสลาม
หมายถึงหลักพื้นฐานห้าประการ ได้แก่ ศรัทธา การละหมาด ซะกาต การถือศีลอดในเดือนรอมฎอน และฮัจญ์
บรรดานักวิชาการอนุมานจากเรื่องนี้ว่า ไม่ควรนำข้อความเกี่ยวกับการสู้รบไปใช้โดยแยกออกจากบริบท อิบนุ อุมัรแยกแยะระหว่างการต่อสู้เพื่อต่อต้านการกดขี่ กับความขัดแย้งที่อาจก่อฟิตนะฮ์ครั้งใหม่และการนองเลือดขึ้นเอง หะดีษนี้เน้นความศักดิ์สิทธิ์ของชีวิตมนุษย์และหน้าที่ในการแสวงหาความปรองดอง การกล่าวถึงหลักห้าประการไม่ได้ปฏิเสธว่ามีหน้าที่ทางศาสนาอื่น แต่ชี้ถึงเสาหลักที่ค้ำจุนอิสลาม สำนักกฎหมายซุนนีทั้งสี่ถือว่าการใช้กำลังเป็นเรื่องที่มีเงื่อนไขและต้องได้รับอำนาจที่เหมาะสม มิใช่คำเรียกร้องให้บุคคลเริ่มการสู้รบตามอำเภอใจ
- อย่าเข้าร่วมความรุนแรงเพียงเพราะคำขวัญ จงพิจารณาบริบท ผลที่จะตามมา และเงื่อนไขตามหลักอิสลาม
- เมื่อเกิดความขัดแย้ง จงแสวงหาความปรองดองและปกป้องชีวิตผู้คน แม้จะถูกกดดันอย่างหนักให้เลือกข้าง
- เรียนรู้หลักพื้นฐานของอิสลามและใช้ข้อความทางศาสนาอย่างรอบคอบ โดยคำนึงถึงสถานการณ์แวดล้อม
หะดีษเศาะฮีห์บทนี้กล่าวเช่นกันว่า ในช่วงฟิตนะฮ์ที่เกี่ยวข้องกับอิบนุ อัซซุบัยร์ อิบนุ อุมัรปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการสู้รบที่อาจก่อให้เกิดการนองเลือด
Sahih al-Bukhari · #4515 (Sahih)หะดีษเกี่ยวกับเหตุการณ์เดียวกันบทนี้เน้นท่าทีระมัดระวังของอิบนุ อุมัร และคำอธิบายของเขาเกี่ยวกับหน้าที่และหลักพื้นฐานของอิสลาม
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี