Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 4513
รายงานโดย Abdullah ibn Umar พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Umar
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَتَاهُ رَجُلاَنِ فِي فِتْنَةِ ابْنِ الزُّبَيْرِ فَقَالاَ إِنَّ النَّاسَ قَدْ ضُيِّعُوا، وَأَنْتَ ابْنُ عُمَرَ وَصَاحِبُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَخْرُجَ فَقَالَ يَمْنَعُنِي أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَ دَمَ أَخِي. فَقَالاَ أَلَمْ يَقُلِ اللَّهُ {وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ } فَقَالَ قَاتَلْنَا حَتَّى لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ، وَكَانَ الدِّينُ لِلَّهِ، وَأَنْتُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تُقَاتِلُوا حَتَّى تَكُونَ فِتْنَةٌ، وَيَكُونَ الدِّينُ لِغَيْرِ اللَّهِ. وَزَادَ عُثْمَانُ بْنُ صَالِحٍ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي فُلاَنٌ، وَحَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَمْرٍو الْمَعَافِرِيِّ، أَنَّ بُكَيْرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَهُ عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ تَحُجَّ عَامًا وَتَعْتَمِرَ عَامًا، وَتَتْرُكَ الْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَقَدْ عَلِمْتَ مَا رَغَّبَ اللَّهُ فِيهِ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي بُنِيَ الإِسْلاَمُ عَلَى خَمْسٍ إِيمَانٍ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ، وَالصَّلاَةِ الْخَمْسِ، وَصِيَامِ رَمَضَانَ، وَأَدَاءِ الزَّكَاةِ، وَحَجِّ الْبَيْتِ. قَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَلاَ تَسْمَعُ مَا ذَكَرَ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ {وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا} {إِلَى أَمْرِ اللَّهِ} {قَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ} قَالَ فَعَلْنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ الإِسْلاَمُ قَلِيلاً، فَكَانَ الرَّجُلُ يُفْتَنُ فِي دِينِهِ إِمَّا قَتَلُوهُ، وَإِمَّا يُعَذِّبُوهُ، حَتَّى كَثُرَ الإِسْلاَمُ فَلَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ. قَالَ فَمَا قَوْلُكَ فِي عَلِيٍّ وَعُثْمَانَ قَالَ أَمَّا عُثْمَانُ فَكَأَنَّ اللَّهَ عَفَا عَنْهُ، وَأَمَّا أَنْتُمْ فَكَرِهْتُمْ أَنْ تَعْفُوا عَنْهُ، وَأَمَّا عَلِيٌّ فَابْنُ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَخَتَنُهُ. وَأَشَارَ بِيَدِهِ فَقَالَ هَذَا بَيْتُهُ حَيْثُ تَرَوْنَ.
นาฟิอ์ได้เล่าว่า: ในช่วงวิกฤตการณ์ของอิบนุ ซุบัยร์ มีชายสองคนมาหาอิบนุ อุมัร และกล่าวว่า
"ผู้คนกำลังหลงทางและพินาศ ท่านเป็นบุตรของอุมัรและเป็นเศาะฮาบะฮ์ของท่านนบี ﷺ อะไรกันที่ขัดขวางท่านมิให้ออกมาร่วมต่อสู้?" ท่านตอบว่า "สิ่งที่ขัดขวางข้าคือ อัลลอฮ์ทรงห้ามการหลั่งเลือดพี่น้องของข้า" พวกเขาจึงกล่าวว่า "อัลลอฮ์มิได้ตรัสไว้หรือว่า 'และจงสู้รบกับพวกเขาจนกว่าจะไม่มีฟิตนะฮ์อีกต่อไป'?" ท่านตอบว่า "เราได้สู้รบไปแล้วจนกระทั่งไม่เหลือฟิตนะฮ์ และศาสนาเป็นสิทธิของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว แต่พวกท่านกลับต้องการสู้รบเพื่อให้เกิดฟิตนะฮ์ขึ้น และเพื่อให้ศาสนาเป็นของผู้อื่นนอกจากอัลลอฮ์" นาฟิอ์ได้เล่าผ่านสายรายงานอื่นว่า: มีชายคนหนึ่งมาหาอิบนุ อุมัร และกล่าวว่า "โอ้ อบู อับดิรเราะห์มานเอ๋ย! อะไรทำให้ท่านทำฮัจญ์ปีหนึ่ง ทำอุมเราะฮ์อีกปีหนึ่ง แต่กลับละทิ้งการญิฮาดในหนทางของอัลลอฮ์ ทั้งที่ท่านก็รู้ว่าอัลลอฮ์ทรงส่งเสริมมันมากเพียงใด?" อิบนุ อุมัร ตอบว่า "โอ้หลานเอ๋ย! อิสลามถูกสร้างขึ้นบนรากฐานห้าประการ คือ การศรัทธาต่ออัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์ ﷺ การละหมาดห้าเวลา การถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอน การจ่ายซะกาต และการทำฮัจญ์ ณ บัยตุลลอฮ์" ชายผู้นั้นกล่าวว่า "โอ้ อบู อับดิรเราะห์มานเอ๋ย! ท่านมิได้ยินหรือว่าอัลลอฮ์ทรงกล่าวไว้ในคัมภีร์ของพระองค์ว่า 'และหากมีผู้ศรัทธาสองกลุ่มสู้รบกัน ก็จงไกล่เกลี่ยระหว่างทั้งสอง... จงสู้รบกับพวกเขาจนกว่าจะไม่มีฟิตนะฮ์อีกต่อไป'?" อิบนุ อุมัร กล่าวว่า "เราได้ปฏิบัติเช่นนั้นแล้วในยุคสมัยของท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เมื่อครั้งที่อิสลามยังมีผู้ติดตามน้อย คนเราจะถูกทดสอบในศาสนาของตน ไม่ถูกฆ่าก็ถูกทรมาน จนเมื่ออิสลามแพร่หลาย ฟิตนะฮ์จึงหมดไป" ชายผู้นั้นถามว่า "แล้วท่านมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับอุษมานและอะลี?" อิบนุ อุมัร ตอบว่า "ส่วนอุษมานนั้น ประหนึ่งว่าอัลลอฮ์ทรงอภัยโทษให้แก่เขาแล้ว แต่พวกท่านกลับรังเกียจที่จะให้อภัยแก่เขา ส่วนอะลีนั้น เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ และเป็นบุตรเขยของพระองค์" แล้วท่านก็ชี้มือไปยังบ้านหลังหนึ่งพร้อมกล่าวว่า "นั่นคือบ้านของเขา ซึ่งพวกท่านมองเห็นอยู่"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อิบนุ อุมัรหลีกเลี่ยงการต่อสู้ที่จะทำให้เลือดของพี่น้องต้องหลั่ง และอธิบายความหมายของฟิตนะฮ์
เนื้อหาระบุว่าบทสนทนาครั้งแรกเกิดขึ้นในช่วงฟิตนะฮ์เกี่ยวกับอิบนุ อัซซุบัยร์ ในสายรายงานอีกสายหนึ่ง มีผู้ถามอิบนุ อุมัรว่าทำไมท่านจึงไม่เข้าร่วมการต่อสู้ ท่านตอบว่าการต่อสู้ในสมัยท่านนบี ﷺ มีเป้าหมายเพื่อยุติการกดขี่เพราะศาสนา
การทดสอบหรือความวุ่นวาย ในบริบทนี้หมายถึงการกดขี่เพราะศาสนาและความแตกแยกที่รุนแรง
ในข้อความตอนนี้หมายถึงการต่อสู้ด้วยกำลังอาวุธ และกล่าวถึงเงื่อนไขที่ทำให้การต่อสู้นั้นชอบธรรม
หลักปฏิบัติสำคัญที่อิบนุ อุมัรกล่าวถึง ได้แก่ ศรัทธา การละหมาด การถือศีลอด ซะกาต และการประกอบพิธีฮัจญ์
นักวิชาการยุคคลาสสิกเน้นว่าอิบนุ อุมัรนำโองการว่าด้วยการต่อสู้มาตีความตามบริบท คือเพื่อยุติการกดขี่เพราะศาสนา ไม่ใช่เพื่อปลุกปั่นความขัดแย้งระหว่างกัน คำตอบของท่านเน้นข้อห้ามในการนองเลือดโดยมิชอบและความสำคัญของการปรองดองระหว่างมุสลิม การกล่าวถึงหลักปฏิบัติทั้งห้าชี้ถึงหน้าที่สำคัญ แต่ไม่ได้ตัดหน้าที่ทางศาสนาอื่นออกไป สำนักนิติศาสตร์พิจารณาการต่อสู้ด้วยกำลังอาวุธและการกบฏภายใต้กฎเกณฑ์และเงื่อนไข มิใช่ใบอนุญาตให้บุคคลต่อสู้หรือใช้ความรุนแรงได้ตามอำเภอใจ
- หลีกเลี่ยงคำพูดและการกระทำที่ทำให้ชีวิตผู้บริสุทธิ์ตกอยู่ในอันตราย แม้ผู้อื่นจะเรียกร้องให้สถานการณ์บานปลาย
- อ่านโองการเกี่ยวกับการต่อสู้ตามบริบท และให้น้ำหนักความรู้จากผู้เชี่ยวชาญมากกว่าคำขวัญ
- ยึดมั่นในหลักปฏิบัติพื้นฐานของอิสลาม และแสวงหาการปรองดองกับความยุติธรรมเมื่อเกิดความแตกแยก
หะดีษที่ถูกต้องแท้จริงนี้กล่าวถึงหลักพื้นฐานของอิสลามเช่นกัน และช่วยให้เข้าใจคำตอบของอิบนุ อุมัร
Sahih al-Bukhari · #4514 (Sahih)รายงานนี้กล่าวถึงความยับยั้งชั่งใจของอิบนุ อุมัรในช่วงฟิตนะฮ์เกี่ยวกับอิบนุ อัซซุบัยร์ และเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับข้อความแรก
Sahih al-Bukhari · #4515 (Sahih)สำนวนนี้กล่าวซ้ำถึงบทสนทนาเรื่องฟิตนะฮ์ และช่วยให้เปรียบเทียบคำอธิบายจุดยืนของอิบนุ อุมัรได้
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี