Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 4817
รายงานโดย Abdullah ibn Mas'ud พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Mas'ud
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اجْتَمَعَ عِنْدَ الْبَيْتِ قُرَشِيَّانِ وَثَقَفِيٌّ ـ أَوْ ثَقَفِيَّانِ وَقُرَشِيٌّ ـ كَثِيرَةٌ شَحْمُ بُطُونِهِمْ قَلِيلَةٌ فِقْهُ قُلُوبِهِمْ فَقَالَ أَحَدُهُمْ أَتُرَوْنَ أَنَّ اللَّهَ يَسْمَعُ مَا نَقُولُ قَالَ الآخَرُ يَسْمَعُ إِنْ جَهَرْنَا وَلاَ يَسْمَعُ إِنْ أَخْفَيْنَا. وَقَالَ الآخَرُ إِنْ كَانَ يَسْمَعُ إِذَا جَهَرْنَا فَإِنَّهُ يَسْمَعُ إِذَا أَخْفَيْنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلاَ أَبْصَارُكُمْ وَلاَ جُلُودُكُمْ} الآيَةَ. وَكَانَ سُفْيَانُ يُحَدِّثُنَا بِهَذَا فَيَقُولُ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ أَوِ ابْنُ أَبِي نَجِيحٍ أَوْ حُمَيْدٌ أَحَدُهُمْ أَوِ اثْنَانِ مِنْهُمْ، ثُمَّ ثَبَتَ عَلَى مَنْصُورٍ، وَتَرَكَ ذَلِكَ مِرَارًا غَيْرَ وَاحِدَةٍ. حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، بِنَحْوِهِ.
อัล-หุมัยดีได้เล่าให้เราฟัง, ซุฟยานได้เล่าให้เราฟัง, มันศูรได้เล่าให้เราฟัง จากมุญาฮิด จากอบู มะอ์มัร จากอับดุลลอฮ์ ― ขอทรงโปรดปรานเขา ― เขากล่าวว่า: มีชาวกุเรชสองคนและชาวษะกีฟหนึ่งคน (หรือชาวษะกีฟสองคนและชาวกุเรชหนึ่งคน) มารวมตัวกันที่บริเวณบัยตุลลอฮ์ พวกเขาพุงพลุ้ยแต่มีความเข้าใจในหัวใจน้อยมาก คนหนึ่งในพวกเขากล่าวว่า
"พวกท่านคิดว่า Allah ทรงได้ยินสิ่งที่เราพูดหรือไม่?" อีกคนกล่าวว่า "พระองค์ทรงได้ยินหากเราพูดเสียงดัง แต่จะไม่ทรงได้ยินหากเราพูดเสียงเบา" และอีกคนกล่าวว่า "หากพระองค์ทรงได้ยินเมื่อเราพูดเสียงดัง แน่นอนพระองค์ก็ย่อมทรงได้ยินเมื่อเราพูดเสียงเบาเช่นกัน" ดังนั้น Allah ผู้ทรงเกียรติและผู้ทรงยิ่งใหญ่จึงได้ประทานอายะฮ์ลงมาว่า {และพวกเจ้ามิได้เคยปกปิดตัวจากการที่การได้ยินของพวกเจ้า และการมองเห็นของพวกเจ้า และผิวหนังของพวกเจ้า จะเป็นพยานปรักปรำพวกเจ้า...} (41:22-23) ซุฟยานเคยเล่าหะดีษนี้แก่พวกเราโดยกล่าวว่า "มันศูร หรืออิบนุ อบี นะญีห์ หรือหุมัยด์ คนใดคนหนึ่งหรือสองคนในพวกเขาได้เล่าให้เราฟัง" แต่ภายหลังเขายืนยันว่าเป็นมันศูร และได้ละทิ้งสายรายงานอื่น ๆ หลายครั้ง อัมร์ บิน อะลี ได้เล่าให้เราฟัง, ยะห์ยา ได้เล่าให้เราฟัง, ซุฟยาน อัษ-เษารี ได้เล่าให้เราฟัง โดยกล่าวว่า "มันศูรได้เล่าให้ฉันฟัง จากมุญาฮิด จากอบู มะอ์มัร จากอับดุลลอฮ์ ด้วยเนื้อหาทำนองเดียวกัน"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อัลลอฮ์ทรงได้ยินแม้เสียงกระซิบ และทรงให้ประสาทสัมผัสของเราเองเป็นพยาน
ชายสามคนสนทนากันใกล้กะอ์บะฮ์เกี่ยวกับว่าอัลลอฮ์ทรงได้ยินคำพูดของพวกเขาหรือไม่เมื่อพูดเบา ๆ การประทานซูเราะฮ์ฟุศศิลัต 41:22–23 โต้แย้งความคิดของพวกเขาที่ว่าการกระทำลับ ๆ จะพ้นจากความรู้และการเป็นพยานของอัลลอฮ์
เผ่าอาหรับเผ่าหนึ่งจากเมืองฏออิฟ
ในโองการนี้หมายถึงหนังที่จะเป็นพยานกล่าวโทษผู้คนในวันกิยามะฮ์
ความเข้าใจที่ช่วยให้คนเรารู้จำความจริงและปฏิบัติตาม
บรรดานักวิชาการอธิบายว่า การทรงได้ยินของอัลลอฮ์ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงคำพูดที่ได้ยินชัดหรือเสียงดัง ไม่มีสิ่งใดที่ผู้คนพูดหรือทำหลุดพ้นจากความรู้ของพระองค์ โองการนี้เตือนว่าในวันกิยามะฮ์ หู ตา และหนังอาจเป็นพยานได้ ด้วยเหตุนี้ นักวิชาการตัฟซีรจึงใช้หะดีษนี้อธิบายความหมายของฟุศศิลัต 41:22 และเน้นย้ำว่า การศรัทธาในความรู้ที่ครอบคลุมทุกสิ่งของอัลลอฮ์เรียกร้องให้เราประพฤติตนอย่างรอบคอบ แม้ไม่มีใครอยู่ด้วยก็ตาม
- จงพูดอย่างซื่อสัตย์และรอบคอบ แม้จะพูดเบา ๆ หรืออยู่ตามลำพัง
- ก่อนตัดสินใจ จงระลึกว่าอัลลอฮ์ทรงรู้คำพูดและการกระทำของคุณ
- จงใช้หู ตา และร่างกายไปในทางที่ดี และหลีกเลี่ยงสิ่งที่คุณจะละอายในภายหลัง
หะดีษเศาะฮีห์นี้ผ่านสายรายงานของอิบนุ มัสอูด เชื่อมถ้อยคำจากซูเราะฮ์ฟุศศิลัตเข้ากับแนวคิดที่ว่าการกระทำลับ ๆ ก็ไม่อาจพ้นจากอัลลอฮ์ได้
Sahih al-Bukhari · #4818 (Sahih)หะดีษเศาะฮีห์นี้ช่วยให้เข้าใจการอธิบายซูเราะฮ์ฟุศศิลัตชัดเจนขึ้น และเป็นบริบทเสริมสำหรับข้อความเรื่องการเป็นพยานและการตอบแทน
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี