Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 664
รายงานโดย Aisha พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Aisha
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ الأَسْوَدُ قَالَ كُنَّا عِنْدَ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَذَكَرْنَا الْمُوَاظَبَةَ عَلَى الصَّلاَةِ وَالتَّعْظِيمَ لَهَا، قَالَتْ لَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَأُذِّنَ، فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ". فَقِيلَ لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ، وَأَعَادَ فَأَعَادُوا لَهُ، فَأَعَادَ الثَّالِثَةَ فَقَالَ " إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ". فَخَرَجَ أَبُو بَكْرٍ فَصَلَّى، فَوَجَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً، فَخَرَجَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ كَأَنِّي أَنْظُرُ رِجْلَيْهِ تَخُطَّانِ مِنَ الْوَجَعِ، فَأَرَادَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَتَأَخَّرَ، فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ مَكَانَكَ، ثُمَّ أُتِيَ بِهِ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِهِ. قِيلَ لِلأَعْمَشِ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِصَلاَتِهِ، وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ بِرَأْسِهِ نَعَمْ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الأَعْمَشِ بَعْضَهُ. وَزَادَ أَبُو مُعَاوِيَةَ جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا.
อุมัร บิน ฮัฟศ์ บิน กิยาษ เล่าว่า: พ่อของฉันเล่าให้ฉันฟังว่า อัล-อะอฺมัช เล่าจาก อิบรอฮีม ว่า อัล-อัสวัด กล่าวว่า:
"เราเคยอยู่กับอาอิชะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยนาง) และเราได้กล่าวถึงการรักษานมาซอย่างสม่ำเสมอและการให้เกียรตินมาซ นางกล่าวว่า: 'เมื่อเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ป่วยด้วยอาการป่วยที่ทำให้ท่านเสียชีวิต เวลาละหมาดได้มาถึงและมีการอาซาน ท่านจึงกล่าวว่า "จงสั่งให้อบูบักรนำผู้คนละหมาด" มีผู้กล่าวแก่ท่านว่า แท้จริงอบูบักรเป็นชายที่มีจิตใจอ่อนโยน หากเขายืนในตำแหน่งของท่าน เขาจะไม่อาจนำผู้คนละหมาดได้ ท่านจึงสั่งซ้ำ พวกเขาก็ตอบกลับเช่นเดิม ท่านจึงสั่งเป็นครั้งที่สามและกล่าวว่า "แท้จริงพวกเธอคือเพื่อนของยูสุฟ จงสั่งให้อบูบักรนำผู้คนละหมาด" อบูบักรจึงออกไปนำละหมาด ขณะนั้นนะบี ﷺ รู้สึกเบาสบายขึ้น จึงออกมาโดยมีชายสองคนประคอง ดูเหมือนฉันจะเห็นเท้าของท่านลากไปกับพื้นเนื่องจากความเจ็บปวด อบูบักรต้องการจะถอยหลัง แต่นะบี ﷺ ได้ส่งสัญญาณให้เขาอยู่ที่เดิม จากนั้นนะบี ﷺ ถูกพามานั่งข้างๆ อบูบักร' มีผู้ถามอัล-อะอฺมัชว่า: 'ขณะนั้นนะบี ﷺ กำลังละหมาด และอบูบักรกำลังละหมาดตามนะบี และผู้คนกำลังละหมาดตามอบูบักร ใช่หรือไม่?' เขาพยักหน้าตอบว่าใช่ อะบูดาวูดเล่าบางส่วนจาก ชุอฺบะฮ์ จากอัล-อะอฺมัช และอะบูมุอาวิยะฮ์ได้เพิ่มเติมว่า: 'นะบี ﷺ นั่งอยู่ทางด้านซ้ายของอบูบักร และอบูบักรกำลังละหมาดในท่ายืน'
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ แต่งตั้งอบูบักร์ให้นำประชาคมในการละหมาด
ในช่วงที่ท่านนบี ﷺ ป่วยครั้งสุดท้าย เมื่อถึงเวลาละหมาด ท่านสั่งให้อบูบักร์นำผู้คนละหมาด ต่อมาท่านนบี ﷺ เข้าร่วมละหมาดขณะนั่งอยู่ข้างอบูบักร์
เสียงเรียกที่แจ้งว่าได้ถึงเวลาละหมาดแล้ว
ในที่นี้หมายถึงอบูบักร์สะเทือนใจอย่างมากและร้องไห้ได้ง่ายขณะละหมาด
กล่าวถึงบรรดาสตรีในเรื่องราวของยูซุฟที่ควบคุมคำพูดและพฤติกรรมของตนได้ไม่ดี ถ้อยคำนี้ตำหนิการคัดค้านซ้ำแล้วซ้ำเล่า
บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า อิหม่ามเป็นผู้นำประชาคม และท่านนบี ﷺ ได้แต่งตั้งอบูบักร์ให้ทำหน้าที่นั้นอย่างชัดเจน รายงานยังแสดงว่าผู้ที่ละหมาดในท่านั่งสามารถเป็นอิหม่ามได้ ขณะที่อิหม่ามซึ่งยืนละหมาดตามเขา โดยนักนิติศาสตร์อภิปรายถึงการนำไปใช้และเงื่อนไขที่แน่นอน สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่รับรองว่าการละหมาดญะมาอะฮ์ในยามเจ็บป่วยนั้นใช้ได้ แม้รายละเอียดเรื่องท่าละหมาดของอิหม่ามและผู้ตามจะแตกต่างกัน
- เมื่อเจ็บป่วยหรือไม่อยู่ จงแต่งตั้งผู้ที่เหมาะสมให้นำละหมาดญะมาอะฮ์ไว้ล่วงหน้า
- ในการละหมาด จงตามอิหม่ามและปฏิบัติตามคำแนะนำของเขา แม้สถานการณ์จะเปลี่ยนไป
- ให้ความสำคัญกับเวลาละหมาด และจัดให้การละหมาดมีที่ทางแน่นอนในแต่ละวัน แม้ในยามลำบาก
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี