Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 6728
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ،، وَكَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ ذَكَرَ لِي مِنْ حَدِيثِهِ ذَلِكَ، فَانْطَلَقْتُ حَتَّى دَخَلْتُ عَلَيْهِ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ انْطَلَقْتُ حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى عُمَرَ فَأَتَاهُ حَاجِبُهُ يَرْفَأُ فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ قَالَ نَعَمْ. فَأَذِنَ لَهُمْ، ثُمَّ قَالَ هَلْ لَكَ فِي عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ قَالَ نَعَمْ. قَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا. قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ". يُرِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَفْسَهُ. فَقَالَ الرَّهْطُ قَدْ قَالَ ذَلِكَ. فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ذَلِكَ قَالاَ قَدْ قَالَ ذَلِكَ. قَالَ عُمَرُ فَإِنِّي أُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الأَمْرِ، إِنَّ اللَّهَ قَدْ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْفَىْءِ بِشَىْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ، فَقَالَ عَزَّ وَجَلَّ {مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ} إِلَى قَوْلِهِ {قَدِيرٌ} فَكَانَتْ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ، وَلاَ اسْتَأْثَرَ بِهَا عَلَيْكُمْ، لَقَدْ أَعْطَاكُمُوهُ وَبَثَّهَا فِيكُمْ، حَتَّى بَقِيَ مِنْهَا هَذَا الْمَالُ، فَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ مِنْ هَذَا الْمَالِ نَفَقَةَ سَنَتِهِ، ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ، فَعَمِلَ بِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَيَاتَهُ، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ ذَلِكَ قَالُوا نَعَمْ. ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ. فَتَوَفَّى اللَّهُ نَبِيَّهُ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبَضَهَا فَعَمِلَ بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ وَلِيِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبَضْتُهَا سَنَتَيْنِ أَعْمَلُ فِيهَا مَا عَمِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ جِئْتُمَانِي وَكَلِمَتُكُمَا وَاحِدَةٌ، وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ، جِئْتَنِي تَسْأَلُنِي نَصِيبَكَ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ، وَأَتَانِي هَذَا يَسْأَلُنِي نَصِيبَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ، فَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ، فَوَاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ، لاَ أَقْضِي فِيهَا قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ، فَإِنْ عَجَزْتُمَا فَادْفَعَاهَا إِلَىَّ، فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهَا.
ยะห์ยา อิบนุ บุกัยร์ ได้เล่าให้เราฟังว่า อัลลัยษ์ ได้เล่าให้เราฟัง จากอุกอยล์ จากอิบนุ ชิฮาบ ว่า มาลิก อิบนุ เอาส์ อิบนุ อัลหะดะษาน ได้บอกฉัน และมุฮัมมัด อิบนุ ญุบัยร์ อิบนุ มุฏอิม ก็ได้กล่าวถึงส่วนหนึ่งของเรื่องนี้แก่ฉัน ฉันจึงเดินทางไปหาเขาและสอบถาม เขาเล่าว่า: ฉันได้ไปเข้าพบอุมัร แล้วมัรฟะอ์ ผู้เฝ้าประตูของเขาก็มาบอกว่า 'ท่านจะอนุญาตให้อุษมาน อับดุรเราะห์มาน อัซซุบัยร์ และซะอัด เข้าพบหรือไม่?' อุมัรตอบว่า 'ใช่' จึงอนุญาตให้พวกเขาเข้า จากนั้นเขากลับมาถามอีกว่า 'ท่านจะอนุญาตให้อาลีและอับบาสเข้าพบหรือไม่?' อุมัรตอบว่า 'ใช่' เมื่อเข้ามาแล้ว อับบาสกล่าวว่า 'โอ้ อะมีรุ้ลมุอ์มินีน! ขอโปรดตัดสินระหว่างข้าพเจ้ากับชายผู้นี้เถิด' อุมัรจึงกล่าวว่า 'ฉันขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ ซึ่งด้วยพระอนุมัติของพระองค์ ท้องฟ้าและแผ่นดินจึงดำรงอยู่ พวกท่านรู้หรือไม่ว่า เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ตรัสไว้ว่า
"เราไม่มีการมรดก สิ่งที่เราทิ้งไว้เป็นทาน" โดยที่เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ทรงหมายถึงตัวพระองค์เอง' กลุ่มคนเหล่านั้นจึงตอบว่า 'ท่านได้กล่าวเช่นนั้นจริง' อุมัรจึงหันไปหาอะลีและอับบาสแล้วถามว่า 'ท่านทั้งสองรู้หรือไม่ว่าเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ตรัสเช่นนี้?' ทั้งสองตอบว่า 'ท่านได้กล่าวเช่นนั้นจริง' อุมัรจึงกล่าวว่า 'แท้จริงฉันจะแจ้งให้ท่านทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้ แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงมอบสิทธิพิเศษให้แก่เราะสูลของพระองค์ ﷺ ในทรัพย์สินฟัยอ์นี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่พระองค์มิได้ประทานแก่ผู้ใดนอกจากท่าน ดังที่อัลลอฮ์ อัซซะวะญัล ตรัสว่า {สิ่งที่อัลลอฮ์ทรงคืนให้แก่เราะสูลของพระองค์...} จนถึงโองการ {...และผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง} ดังนั้นทรัพย์สินนี้จึงเป็นสิทธิ์เฉพาะของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ท่านมิได้ยึดครองมันไว้เพียงผู้เดียวโดยตัดขาดจากพวกท่าน และมิได้เก็บงำมันไว้เหนือพวกท่าน แต่ท่านได้มอบมันให้แก่พวกท่านและแจกจ่ายในหมู่พวกท่าน จนเหลือเพียงทรัพย์สินส่วนนี้เท่านั้น ซึ่งนะบี ﷺ ใช้ใช้จ่ายเลี้ยงดูครอบครัวของท่านเป็นเวลาหนึ่งปีจากทรัพย์สินนี้ ส่วนที่เหลือท่านก็นำไปใช้ในทางเดียวกับทรัพย์สินของอัลลอฮ์ (คือเพื่อการกุศล) เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ปฏิบัติเช่นนี้ตลอดชีวิตของท่าน ฉันขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ พวกท่านรู้เรื่องเหล่านี้หรือไม่?' พวกเขาตอบว่า 'รู้' จากนั้นอุมัรจึงกล่าวกับอะลีและอับบาสว่า 'ฉันขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ ท่านทั้งสองรู้เรื่องนี้หรือไม่?' ทั้งสองตอบว่า 'รู้' อุมัรจึงกล่าวต่อว่า 'เมื่ออัลลอฮ์ทรงให้วะฟาตแก่นะบีของพระองค์ ﷺ อบูบักรกล่าวว่า "ฉันเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ" และได้เข้าดูแลทรัพย์สินนี้ โดยปฏิบัติตามแนวทางเดียวกับที่เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เคยปฏิบัติ ต่อมาเมื่ออัลลอฮ์ทรงให้วะฟาตแก่อบูบักร ฉันก็กล่าวว่า "ฉันเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของผู้สืบทอดตำแหน่งเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ" และได้ดูแลทรัพย์สินนี้เป็นเวลาสองปี โดยปฏิบัติตามแนวทางเดียวกับที่เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ และอบูบักรเคยปฏิบัติ จากนั้นท่านทั้งสองก็มาหาฉัน ด้วยคำพูดเดียวกันและจุดประสงค์เดียวกัน ท่าน (อับบาส) มาขอส่วนแบ่งจากทรัพย์สินของหลานชายของท่าน และชายผู้นี้ (อะลี) ก็มาขอส่วนแบ่งของภรรยาตนจากทรัพย์สินของบิดาของเธอ ฉันจึงกล่าวว่า 'หากท่านทั้งสองประสงค์ ฉันจะมอบทรัพย์สินนี้ให้ โดยมีเงื่อนไขว่าท่านทั้งสองจะต้องปฏิบัติตามแนวทางดังกล่าว' แต่บัดนี้ท่านทั้งสองกลับเรียกร้องคำตัดสินอื่นจากฉันหรือ? ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ซึ่งด้วยพระอนุมัติของพระองค์ ท้องฟ้าและแผ่นดินจึงดำรงอยู่ ฉันจะไม่ตัดสินในเรื่องนี้นอกจากด้วยคำตัดสินเดิม จนกว่าวันกิยามะฮ์จะมาถึง หากท่านทั้งสองไม่สามารถบริหารจัดการมันได้ ก็จงมอบมันคืนให้แก่ฉันเถิด และฉันจะจัดการแทนท่านทั้งสองให้เพียงพอเอง'
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
มรดกของท่านนบี ﷺ ได้รับการจัดการเป็นทรัพย์สินเพื่อการกุศล
อับบาสและอะลีได้นำข้อพิพาทเกี่ยวกับการจัดการทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องกับท่านนบี ﷺ ไปเสนอต่ออุมัร อุมัรให้พยานยืนยันสิ่งที่พวกเขาทราบ แล้วจึงอธิบายแนวทางการจัดการทรัพย์สินดังกล่าวในอดีต
ทรัพย์สินที่ตกเป็นของชุมชนมุสลิมโดยไม่ผ่านการสู้รบ
การกุศล; ในที่นี้หมายถึงทรัพย์สินที่ไม่ได้แบ่งเป็นมรดกตามปกติ
ผู้เก็บรักษาและใช้จ่ายทรัพย์สินตามวัตถุประสงค์ที่กำหนด โดยไม่ถือเป็นทรัพย์สินส่วนตัว
นักวิชาการยุคคลาสสิกอนุมานจากรายงานนี้ว่า บรรดานบีไม่ได้ทิ้งมรดกตามปกติ สิ่งที่พวกท่านทิ้งไว้จะนำไปใช้เพื่อการกุศลและสวัสดิการของชุมชน รายงานนี้ยังแยกทรัพย์สินส่วนบุคคลออกจากทรัพย์สินฟัยʾ ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลอย่างรับผิดชอบ สำนักกฎหมายสุนนีทั้งสี่ยอมรับหลักที่ว่ามรดกของบรรดานบีไม่แบ่งตามส่วนมรดกทั่วไป ส่วนผลทางกฎหมายโดยละเอียดเกี่ยวกับการดูแลและการใช้จ่ายนั้นมีการอภิปรายกันในวิชาฟิกฮ์
- จัดการทรัพย์สินส่วนรวมตามวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน และรับผิดชอบต่อการใช้จ่าย
- เมื่อเกิดข้อพิพาท ให้ตรวจสอบคำให้การที่เชื่อถือได้และข้อเท็จจริงที่ทุกฝ่ายยอมรับก่อนตัดสิน
- แยกมรดกส่วนบุคคลออกจากทรัพย์สินที่กำหนดไว้เพื่อประโยชน์สาธารณะหรือการกุศล
รายงานนี้กล่าวถึงข้อพิพาทเกี่ยวกับมรดกของท่านนบี ﷺ และสอดคล้องกับคำชี้แจงของอุมัรเกี่ยวกับการจัดการทรัพย์สินดังกล่าว
Sahih al-Bukhari · #6727 (Sahih)ท่านนบี ﷺ กล่าวว่า บรรดานบีไม่ได้มีผู้สืบทอดในฐานะทายาทตามปกติ และสิ่งที่พวกท่านทิ้งไว้มีไว้เพื่อการกุศล
Sahih al-Bukhari · #6729 (Sahih)หะดีษนี้ยืนยันว่าทายาทของท่านนบี ﷺ ไม่ได้รับส่วนแบ่งส่วนตัวจากมรดกของท่าน
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี