Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 6830
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كُنْتُ أُقْرِئُ رِجَالاً مِنَ الْمُهَاجِرِينَ مِنْهُمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ، فَبَيْنَمَا أَنَا فِي مَنْزِلِهِ بِمِنًى، وَهْوَ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي آخِرِ حَجَّةٍ حَجَّهَا، إِذْ رَجَعَ إِلَىَّ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَالَ لَوْ رَأَيْتَ رَجُلاً أَتَى أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ الْيَوْمَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَلْ لَكَ فِي فُلاَنٍ يَقُولُ لَوْ قَدْ مَاتَ عُمَرُ لَقَدْ بَايَعْتُ فُلاَنًا، فَوَاللَّهِ مَا كَانَتْ بَيْعَةُ أَبِي بَكْرٍ إِلاَّ فَلْتَةً، فَتَمَّتْ. فَغَضِبَ عُمَرُ ثُمَّ قَالَ إِنِّي إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَقَائِمٌ الْعَشِيَّةَ فِي النَّاسِ، فَمُحَذِّرُهُمْ هَؤُلاَءِ الَّذِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَغْصِبُوهُمْ أُمُورَهُمْ. قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لاَ تَفْعَلْ فَإِنَّ الْمَوْسِمَ يَجْمَعُ رَعَاعَ النَّاسِ وَغَوْغَاءَهُمْ، فَإِنَّهُمْ هُمُ الَّذِينَ يَغْلِبُونَ عَلَى قُرْبِكَ حِينَ تَقُومُ فِي النَّاسِ، وَأَنَا أَخْشَى أَنْ تَقُومَ فَتَقُولَ مَقَالَةً يُطَيِّرُهَا عَنْكَ كُلُّ مُطَيِّرٍ، وَأَنْ لاَ يَعُوهَا، وَأَنْ لاَ يَضَعُوهَا عَلَى مَوَاضِعِهَا، فَأَمْهِلْ حَتَّى تَقْدَمَ الْمَدِينَةَ فَإِنَّهَا دَارُ الْهِجْرَةِ وَالسُّنَّةِ، فَتَخْلُصَ بِأَهْلِ الْفِقْهِ وَأَشْرَافِ النَّاسِ، فَتَقُولَ مَا قُلْتَ مُتَمَكِّنًا، فَيَعِي أَهْلُ الْعِلْمِ مَقَالَتَكَ، وَيَضَعُونَهَا عَلَى مَوَاضِعِهَا. فَقَالَ عُمَرُ أَمَا وَاللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لأَقُومَنَّ بِذَلِكَ أَوَّلَ مَقَامٍ أَقُومُهُ بِالْمَدِينَةِ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فِي عَقِبِ ذِي الْحَجَّةِ، فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ عَجَّلْنَا الرَّوَاحَ حِينَ زَاغَتِ الشَّمْسُ، حَتَّى أَجِدَ سَعِيدَ بْنَ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ جَالِسًا إِلَى رُكْنِ الْمِنْبَرِ، فَجَلَسْتُ حَوْلَهُ تَمَسُّ رُكْبَتِي رُكْبَتَهُ، فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ خَرَجَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، فَلَمَّا رَأَيْتُهُ مُقْبِلاً قُلْتُ لِسَعِيدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ، لَيَقُولَنَّ الْعَشِيَّةَ مَقَالَةً لَمْ يَقُلْهَا مُنْذُ اسْتُخْلِفَ، فَأَنْكَرَ عَلَىَّ وَقَالَ مَا عَسَيْتَ أَنْ يَقُولَ مَا لَمْ يَقُلْ. قَبْلَهُ فَجَلَسَ عُمَرُ عَلَى الْمِنْبَرِ، فَلَمَّا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُونَ قَامَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي قَائِلٌ لَكُمْ مَقَالَةً قَدْ قُدِّرَ لِي أَنْ أَقُولَهَا، لاَ أَدْرِي لَعَلَّهَا بَيْنَ يَدَىْ أَجَلِي، فَمَنْ عَقَلَهَا وَوَعَاهَا فَلْيُحَدِّثْ بِهَا حَيْثُ انْتَهَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ، وَمَنْ خَشِيَ أَنْ لاَ يَعْقِلَهَا فَلاَ أُحِلُّ لأَحَدٍ أَنْ يَكْذِبَ عَلَىَّ، إِنَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم بِالْحَقِّ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ فَكَانَ مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ آيَةُ الرَّجْمِ، فَقَرَأْنَاهَا وَعَقَلْنَاهَا وَوَعَيْنَاهَا، رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ، فَأَخْشَى إِنْ طَالَ بِالنَّاسِ زَمَانٌ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ وَاللَّهِ مَا نَجِدُ آيَةَ الرَّجْمِ فِي كِتَابِ اللَّهِ، فَيَضِلُّوا بِتَرْكِ فَرِيضَةٍ أَنْزَلَهَا اللَّهُ، وَالرَّجْمُ فِي كِتَابِ اللَّهِ حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أُحْصِنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ، إِذَا قَامَتِ الْبَيِّنَةُ أَوْ كَانَ الْحَبَلُ أَوْ الاِعْتِرَافُ، ثُمَّ إِنَّا كُنَّا نَقْرَأُ فِيمَا نَقْرَأُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ أَنْ لاَ تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ، فَإِنَّهُ كُفْرٌ بِكُمْ أَنْ تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ، أَوْ إِنَّ كُفْرًا بِكُمْ أَنْ تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ، أَلاَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تُطْرُونِي كَمَا أُطْرِيَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَقُولُوا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ ". ثُمَّ إِنَّهُ بَلَغَنِي أَنَّ قَائِلاً مِنْكُمْ يَقُولُ وَاللَّهِ لَوْ مَاتَ عُمَرُ بَايَعْتُ فُلاَنًا. فَلاَ يَغْتَرَّنَّ امْرُؤٌ أَنْ يَقُولَ إِنَّمَا كَانَتْ بَيْعَةُ أَبِي بَكْرٍ فَلْتَةً وَتَمَّتْ أَلاَ وَإِنَّهَا قَدْ كَانَتْ كَذَلِكَ وَلَكِنَّ اللَّهَ وَقَى شَرَّهَا، وَلَيْسَ مِنْكُمْ مَنْ تُقْطَعُ الأَعْنَاقُ إِلَيْهِ مِثْلُ أَبِي بَكْرٍ، مَنْ بَايَعَ رَجُلاً عَنْ غَيْرِ مَشُورَةٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَلاَ يُبَايَعُ هُوَ وَلاَ الَّذِي بَايَعَهُ تَغِرَّةً أَنْ يُقْتَلاَ، وَإِنَّهُ قَدْ كَانَ مِنْ خَبَرِنَا حِينَ تَوَفَّى اللَّهُ نَبِيَّهُ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ أَنَّ الأَنْصَارَ خَالَفُونَا وَاجْتَمَعُوا بِأَسْرِهِمْ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ، وَخَالَفَ عَنَّا عَلِيٌّ وَالزُّبَيْرُ وَمَنْ مَعَهُمَا، وَاجْتَمَعَ الْمُهَاجِرُونَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقُلْتُ لأَبِي بَكْرٍ يَا أَبَا بَكْرٍ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى إِخْوَانِنَا هَؤُلاَءِ مِنَ الأَنْصَارِ. فَانْطَلَقْنَا نُرِيدُهُمْ فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنْهُمْ لَقِيَنَا مِنْهُمْ رَجُلاَنِ صَالِحَانِ، فَذَكَرَا مَا تَمَالَى عَلَيْهِ الْقَوْمُ فَقَالاَ أَيْنَ تُرِيدُونَ يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ فَقُلْنَا نُرِيدُ إِخْوَانَنَا هَؤُلاَءِ مِنَ الأَنْصَارِ. فَقَالاَ لاَ عَلَيْكُمْ أَنْ لاَ تَقْرَبُوهُمُ اقْضُوا أَمْرَكُمْ. فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّهُمْ. فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَاهُمْ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ، فَإِذَا رَجُلٌ مُزَمَّلٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالُوا هَذَا سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ. فَقُلْتُ مَا لَهُ قَالُوا يُوعَكُ. فَلَمَّا جَلَسْنَا قَلِيلاً تَشَهَّدَ خَطِيبُهُمْ، فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَنَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ وَكَتِيبَةُ الإِسْلاَمِ، وَأَنْتُمْ مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ رَهْطٌ، وَقَدْ دَفَّتْ دَافَّةٌ مِنْ قَوْمِكُمْ، فَإِذَا هُمْ يُرِيدُونَ أَنْ يَخْتَزِلُونَا مِنْ أَصْلِنَا وَأَنْ يَحْضُنُونَا مِنَ الأَمْرِ. فَلَمَّا سَكَتَ أَرَدْتُ أَنْ أَتَكَلَّمَ وَكُنْتُ زَوَّرْتُ مَقَالَةً أَعْجَبَتْنِي أُرِيدُ أَنْ أُقَدِّمَهَا بَيْنَ يَدَىْ أَبِي بَكْرٍ، وَكُنْتُ أُدَارِي مِنْهُ بَعْضَ الْحَدِّ، فَلَمَّا أَرَدْتُ أَنْ أَتَكَلَّمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ عَلَى رِسْلِكَ. فَكَرِهْتُ أَنْ أُغْضِبَهُ، فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَكَانَ هُوَ أَحْلَمَ مِنِّي وَأَوْقَرَ، وَاللَّهِ مَا تَرَكَ مِنْ كَلِمَةٍ أَعْجَبَتْنِي فِي تَزْوِيرِي إِلاَّ قَالَ فِي بَدِيهَتِهِ مِثْلَهَا أَوْ أَفْضَلَ مِنْهَا حَتَّى سَكَتَ فَقَالَ مَا ذَكَرْتُمْ فِيكُمْ مِنْ خَيْرٍ فَأَنْتُمْ لَهُ أَهْلٌ، وَلَنْ يُعْرَفَ هَذَا الأَمْرُ إِلاَّ لِهَذَا الْحَىِّ مِنْ قُرَيْشٍ، هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ نَسَبًا وَدَارًا، وَقَدْ رَضِيتُ لَكُمْ أَحَدَ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ، فَبَايِعُوا أَيَّهُمَا شِئْتُمْ. فَأَخَذَ بِيَدِي وَبِيَدِ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ الْجَرَّاحِ وَهْوَ جَالِسٌ بَيْنَنَا، فَلَمْ أَكْرَهْ مِمَّا قَالَ غَيْرَهَا، كَانَ وَاللَّهِ أَنْ أُقَدَّمَ فَتُضْرَبَ عُنُقِي لاَ يُقَرِّبُنِي ذَلِكَ مِنْ إِثْمٍ، أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَتَأَمَّرَ عَلَى قَوْمٍ فِيهِمْ أَبُو بَكْرٍ، اللَّهُمَّ إِلاَّ أَنْ تُسَوِّلَ إِلَىَّ نَفْسِي عِنْدَ الْمَوْتِ شَيْئًا لاَ أَجِدُهُ الآنَ. فَقَالَ قَائِلٌ مِنَ الأَنْصَارِ أَنَا جُذَيْلُهَا الْمُحَكَّكُ، وَعُذَيْقُهَا الْمُرَجَّبُ، مِنَّا أَمِيرٌ، وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ، يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ. فَكَثُرَ اللَّغَطُ، وَارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ حَتَّى فَرِقْتُ مِنَ الاِخْتِلاَفِ. فَقُلْتُ ابْسُطْ يَدَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ. فَبَسَطَ يَدَهُ فَبَايَعْتُهُ، وَبَايَعَهُ الْمُهَاجِرُونَ، ثُمَّ بَايَعَتْهُ الأَنْصَارُ، وَنَزَوْنَا عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ قَتَلْتُمْ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ. فَقُلْتُ قَتَلَ اللَّهُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ. قَالَ عُمَرُ وَإِنَّا وَاللَّهِ مَا وَجَدْنَا فِيمَا حَضَرْنَا مِنْ أَمْرٍ أَقْوَى مِنْ مُبَايَعَةِ أَبِي بَكْرٍ خَشِينَا إِنْ فَارَقْنَا الْقَوْمَ وَلَمْ تَكُنْ بَيْعَةٌ أَنْ يُبَايِعُوا رَجُلاً مِنْهُمْ بَعْدَنَا، فَإِمَّا بَايَعْنَاهُمْ عَلَى مَا لاَ نَرْضَى، وَإِمَّا نُخَالِفُهُمْ فَيَكُونُ فَسَادٌ، فَمَنْ بَايَعَ رَجُلاً عَلَى غَيْرِ مَشُورَةٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَلاَ يُتَابَعُ هُوَ وَلاَ الَّذِي بَايَعَهُ تَغِرَّةً أَنْ يُقْتَلاَ.
อับดุลอะซีซ อิบนุ อับดิลลาฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง โดยอิบรอฮีม อิบนุ สะอัด ได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟัง จากศอลิห์ จากอิบนุ ชิฮาบ จากอุบัยดิลลาฮ์ อิบนุ อับดิลลาฮ์ อิบนุ อุตะบะฮ์ อิบนุ มัสอูด จากอิบนุ อับบาส กล่าวว่า ข้าพเจ้าเคยสอนอัลกุรอานแก่บรรดาชายจากกลุ่มมุฮาญิรีน ซึ่งในจำนวนนั้นมีอับดุรเราะห์มาน อิบนุ เอาฟ์ รวมอยู่ด้วย ขณะที่ข้าพเจ้าอยู่ในบ้านของเขาที่มินา และเขาอยู่กับอุมัร อิบนุ อัล-ค็อฏฏอบ ในการประกอบพิธีฮัจญ์ครั้งสุดท้ายของท่าน อับดุรเราะห์มานได้กลับมาหาข้าพเจ้าแล้วกล่าวว่า หากท่านได้เห็นชายคนหนึ่งที่มาหาอะมีรุลมุอ์มินีนในวันนี้ แล้วกล่าวว่า โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน ท่านมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับคนผู้หนึ่งที่กล่าวว่า หากอุมัรเสียชีวิตไปแล้ว ข้าพเจ้าจะให้สัตยาบันแก่คนผู้นั้น ขอสาบานต่อ Allah ว่า การให้สัตยาบันแก่อบูบักรนั้นเป็นเพียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันและเสร็จสิ้นลงเท่านั้น อุมัรจึงโกรธเคืองแล้วกล่าวว่า อินชาอัลลอฮ์ เย็นวันนี้ข้าพเจ้ายืนอยู่ท่ามกลางประชาชน เพื่อเตือนพวกเขาให้ระวังบุคคลเหล่านี้ที่ต้องการแย่งชิงกิจการของพวกเขาไปจากพวกเขา อับดุรเราะห์มานกล่าวว่า ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน อย่าเพิ่งทำเช่นนั้นเลย เพราะในช่วงฤดูฮัจญ์นี้เป็นการรวมตัวของผู้คนทั่วไปและฝูงชนที่สับสนวุ่นวาย พวกเขาจะเป็นผู้ที่ห้อมล้อมท่านเมื่อท่านยืนขึ้นกล่าวปราศรัยต่อหน้าผู้คน และข้าพเจ้าเกรงว่าท่านจะยืนขึ้นแล้วกล่าวถ้อยคำบางอย่าง ซึ่งจะมีผู้นำไปเผยแพร่โดยไม่ถูกต้อง ไม่เข้าใจความหมาย และไม่วางไว้ในบริบทที่เหมาะสม ดังนั้นขอโปรดประวิงเวลาไว้จนกว่าท่านจะเดินทางถึงมะดีนะฮ์ เพราะที่นั่นคือดินแดนแห่งการอพยพและแบบฉบับ ท่านจะได้พูดคุยกับนักนิติศาสตร์และชนชั้นสูงอย่างมั่นใจ ผู้มีความรู้จะเข้าใจถ้อยคำของท่านและนำไปวางไว้ในที่ที่สมควร อุมัรจึงกล่าวว่า ขอสาบานต่อ Allah อินชาอัลลอฮ์ ข้าพเจ้าจะทำสิ่งนี้ในการยืนปราศรัยครั้งแรกของข้าพเจ้าที่มะดีนะฮ์ อิบ nu อับบาสกล่าวว่า เราเดินทางมาถึงมะดีนะฮ์ในช่วงปลายเดือนซุลฮิจญะฮ์ เมื่อถึงวันศุกร์ เราได้รีบออกไปยังมัสยิดทันทีที่ดวงอาทิตย์คล้อย จนกระทั่งข้าพเจ้าพบสะอีด อิบนุ ซัยด์ อิบนุ อัมร์ อิบนุ นุฟัยล์ นั่งอยู่ที่มุมมินบัร ข้าพเจ้าจึงนั่งลงข้างๆ เขาโดยเข่าของข้าพเจ้าแตะกับเข่าของเขา ไม่นานนักอุมัร อิบนุ อัล-ค็อฏฏอบ ก็ออกมา เมื่อข้าพเจ้าเห็นท่านเดินเข้ามา ข้าพเจ้าจึงกล่าวแก่สะอีด อิบนุ ซัยด์ อิบนุ อัมร์ อิบนุ นุฟัยล์ว่า เย็นวันนี้ท่านจะต้องกล่าวถ้อยคำที่ท่านไม่เคยกล่าวมาก่อนนับตั้งแต่ได้รับตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์ เขาปฏิเสธคำพูดของข้าพเจ้าด้วยความประหลาดใจและกล่าวว่า ท่านคาดหวังให้ท่านกล่าวสิ่งใดที่ท่านไม่เคยกล่าวมาก่อนเล่า ในขณะนั้นอุมัรได้นั่งลงบนมินบัร เมื่อผู้อะซานเสร็จสิ้นการอาซาน ท่านก็ยืนขึ้น สรรเสริญและยกย่อง Allah ตามที่พระองค์ทรงสมควรได้รับการสรรเสริญ แล้วกล่าวว่า อัมมา บะอฺดุ แท้จริงข้าพเจ้ากำลังจะกล่าวถ้อยคำหนึ่งแก่พวกท่าน ซึ่งถูกกำหนดไว้สำหรับข้าพเจ้าให้กล่าวมัน ข้าพเจ้าไม่รู้เลยว่า บางทีนี่อาจเป็นสัญญาณแห่งวาระสุดท้ายของข้าพเจ้า ดังนั้นผู้ใดที่เข้าใจและจดจำมันได้ ก็จงถ่ายทอดมันต่อไปเท่าที่ยานพาหนะของเขาจะพาเขาไปถึง แต่ผู้ใดเกรงว่าจะไม่เข้าใจมัน ข้าพเจ้าก็ไม่อนุญาตให้ผู้ใดโกหกเกี่ยวกับตัวข้าพเจ้า แท้จริง Allah ได้ทรงส่งมุฮัมมัด ﷺ มาพร้อมกับสัจธรรม และได้ทรงประทานคัมภีร์ลงมาแก่ท่าน และสิ่งที่ Allah ทรงประทานลงมานั้นรวมถึงอายะฮ์แห่งการขว้างปาหินด้วย เราได้อ่านมัน เข้าใจมัน และจดจำมัน เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ลงโทษด้วยการขว้างปาหิน และเราก็ได้ลงโทษดังกล่าวหลังจากท่าน ข้าพเจ้าเกรงว่าหากเวลายาวนานออกไป จะมีผู้กล่าวว่า ขอสาบานต่อ Allah เราไม่พบอายะฮ์แห่งการขว้างปาหินในคัมภีร์ของ Allah แล้วพวกเขาจะหลงผิดโดยการละทิ้งข้อบังคับที่ Allah ทรงประทานลงมา และการขว้างปาหินในคัมภีร์ของ Allah นั้นเป็นความจริงสำหรับผู้กระทำซินาทั้งชายและหญิงที่ผ่านการแต่งงานมาแล้ว หากมีหลักฐานชัดเจน หรือมีการตั้งครรภ์ หรือมีการรับสารภาพ จากนั้นแท้จริงเราเคยอ่านในสิ่งที่เราอ่านจากคัมภีร์ของ Allah ว่า พวกเจ้าอย่าได้ปฏิเสธบิดาของพวกเจ้า เพราะแท้จริงมันเป็นความเนรคุณต่อพวกเจ้าหากพวกเจ้าปฏิเสธบิดาของพวกเจ้า หรือ แท้จริงมันเป็นความเนรคุณต่อพวกเจ้าหากพวกเจ้าปฏิเสธบิดาของพวกเจ้า พึงทราบเถิดว่า เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ตรัสว่า พวกเจ้าอย่ายกย่องข้าพเจ้าเกินขอบเขตเหมือนที่อีซาบุตรของมัรยัมถูกยกย่อง แต่จงกล่าวว่าท่านคือบ่าวของ Allah และเราะสูลของพระองค์ จากนั้นแท้จริงมีข่าวมาถึงข้าพเจ้าว่ามีผู้กล่าวในหมู่พวกท่านว่า ขอสาบานต่อ Allah หากอุมัรเสียชีวิต ข้าพเจ้าจะให้สัตยาบันแก่คนผู้นั้น ดังนั้นอย่าให้ผู้ใดหลอกลวงตนเองโดยกล่าวว่า การให้สัตยาบันแก่อบูบักรนั้นเป็นเพียงเหตุการณ์กะทันหันและเสร็จสิ้นลงแล้ว พึงทราบเถิดว่า แท้จริงมันเคยเป็นเช่นนั้น แต่ Allah ได้ทรงปกป้องจากความชั่วร้ายของมัน และในหมู่พวกท่านไม่มีผู้ใดที่จะถูกตัดคอเพื่อเขาเหมือนเช่นอบูบักร ผู้ใดให้สัตยาบันแก่บุคคลใดโดยมิได้มีการปรึกษาหารือกับชาวมุสลิม ทั้งตัวเขาและผู้ที่เขาให้สัตยาบันแก่จะไม่ได้รับการสนับสนุน เพื่อป้องกันมิให้ทั้งสองถูกฆ่า และแท้จริงเรื่องราวของเราเมื่อ Allah ทรงให้เราะสูลของพระองค์ ﷺ เสียชีวิต คือชาวอันศอรได้ขัดแย้งกับเราและรวมตัวกันทั้งหมดที่ศาลาของบนูซาอิดะฮ์ ส่วนอะลี อัซ-ซุบัยร์ และผู้ที่อยู่กับทั้งสองได้ขัดแย้งกับเรา ในขณะที่ชาวมุฮาญิรีนได้รวมตัวกันอยู่กับอบูบักร ข้าพเจ้าจึงกล่าวแก่อบูบักรว่า โอ้ อบูบักร จงพาพวกเราไปหาพี่น้องชาวอันศอรเหล่านี้เถิด เราจึงออกเดินทางมุ่งหน้าไปหาพวกเขา เมื่อเราเข้าใกล้พวกเขา มีชายสองคนที่ صالحจากฝ่ายพวกเขาได้มาพบเรา และแจ้งให้ทราบว่ากลุ่มชนได้ตกลงอะไรกันไว้บ้าง แล้วพวกเขาก็กล่าวว่า พวกท่านจะไปไหนกันเล่า โอ้ กลุ่มชนมุฮาญิรีน เรากล่าวว่า เราต้องการไปหาพี่น้องชาวอันศอรเหล่านี้ของเรา พวกเขากล่าวว่า ไม่จำเป็นสำหรับพวกท่านที่จะเข้าไปใกล้พวกเขา จงจัดการเรื่องของท่านให้เรียบร้อยเถิด ข้าพเจ้ากล่าวว่า ขอสาบานต่อ Allah เราจะไปหาพวกเขาอย่างแน่นอน เราจึงเดินทางต่อไปจนกระทั่งไปถึงพวกเขาที่ศาลาของบนูซาอิดะฮ์ ปรากฏว่ามีชายคนหนึ่งถูกห่อคลุมร่างนั่งอยู่ท่ามกลางพวกเขา ข้าพเจ้าจึงถามว่า นี่คือใครหรือ พวกเขากล่าวว่า นี่คือสะอัด อิบนุ อุบาดะฮ์ ข้าพเจ้าถามว่า เขาเป็นอะไรหรือ พวกเขากล่าวว่า เขากำลังป่วย เมื่อเรานั่งลงได้ครู่หนึ่ง นักพูดของพวกเขาก็กล่าวชะฮาดะฮ์ สรรเสริญและยกย่อง Allah ตามที่พระองค์ทรงสมควรได้รับการสรรเสริญ แล้วกล่าวว่า อัมมา บะอฺดุ พวกเราคืออันศอรของ Allah และเป็นกองกำลังหลักของอิสลาม ส่วนพวกท่าน โอ้ กลุ่มชนมุฮาญิรีน เป็นเพียงกลุ่มเล็กๆ และมีกลุ่มหนึ่งจากพวกท่านได้เข้ามาโดยมีเจตนาที่จะตัดสิทธิ์พวกเราจากรากเหง้าของเราและกีดกันพวกเราออกจากกิจการนี้ เมื่อเขาหยุดพูด ข้าพเจ้าตั้งใจจะพูด โดยข้าพเจ้าได้เตรียมถ้อยคำไว้ซึ่งเป็นที่พอใจของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าต้องการนำเสนอต่อหน้าอบูบักร และข้าพเจ้ามักจะระมัดระวังไม่ให้กระทบกระเทือนท่าน เมื่อข้าพเจ้ากำลังจะพูด อบูบักรก็กล่าวว่า ค่อยๆ ก่อนเถิด ข้าพเจ้าจึงไม่ชอบที่จะทำให้ท่านโกรธ อบูบักรจึงเป็นผู้พูดแทน และท่านสุขุมและหนักแน่นกว่าข้าพเจ้า ขอสาบานต่อ Allah ท่านไม่ได้ละเว้นประโยคใดที่ข้าพเจ้าชอบในการเตรียมตัวของข้าพเจ้า เว้นแต่ท่านได้กล่าวในทันทีทันใดด้วยถ้อยคำที่เหมือนกันหรือดีกว่านั้น จนกระทั่งท่านหยุดพูดแล้วกล่าวว่า สิ่งที่ดีงามใดๆ ที่พวกท่านได้กล่าวอ้างถึงในตัวพวกท่าน พวกท่านย่อมคู่ควรกับมัน แต่กิจการนี้จะไม่เป็นที่รู้จักเว้นแต่สำหรับตระกูลนี้จากกุเรช พวกเขาเป็นสายเลือดและถิ่นฐานที่อยู่ระดับกลางของชาวอาหรับ และข้าพเจ้าพอใจที่จะเสนอชายหนึ่งในสองคนนี้ให้แก่พวกท่าน ดังนั้นจงให้สัตยาบันแก่ผู้ใดในทั้งสองตามที่พวกท่านประสงค์ แล้วท่านก็จับมือของข้าพเจ้าและมือของอบูอุบัยดะฮ์ อิบนุ อัล-ญัรรอห์ ซึ่งนั่งอยู่ระหว่างพวกเรา ข้าพเจ้าไม่ได้รังเกียจสิ่งใดจากที่ท่านกล่าวนอกจากเรื่องนี้ ขอสาบานต่อ Allah การที่ข้าพเจ้าจะถูกนำตัวไปข้างหน้าแล้วถูกตัดคอ โดยที่สิ่งนั้นไม่นำพาข้าพเจ้าเข้าใกล้บาป ย่อมเป็นที่รักแก่ข้าพเจ้ายิ่งกว่าการที่ข้าพเจ้าจะเป็นผู้นำเหนือกลุ่มชนที่มีอบูบักรอยู่ด้วย ยกเว้นว่าจิตใจของข้าพเจ้าจะชักนำข้าพเจ้าในขณะที่ใกล้ตายด้วยสิ่งที่ข้าพเจ้าไม่รู้สึกในขณะนี้ แล้วมีชายคนหนึ่งจากชาวอันศอรกล่าวว่า ข้าพเจ้าคือเสาหลักที่อูฐโรคผิวหนังใช้ถูแก้คัน และข้าพเจ้าคือต้นอินทผลัมชั้นสูง โอ้ กลุ่มชนกุเรช จากพวกเราควรมีผู้นำหนึ่งคน และจากพวกท่านควรมีผู้นำหนึ่งคน เสียงโต้เถียงจึงดังขึ้นและเสียงก็สูงขึ้นจนข้าพเจ้าเกรงว่าจะเกิดความขัดแย้งอย่างรุนแรง ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า จงยื่นมือของท่านมาเถิด โอ้ อบูบักร ท่านจึงยื่นมือของท่านมา ข้าพเจ้าจึงให้สัตยาบันแก่ท่าน ชาวมุฮาญิรีนก็ให้สัตยาบันแก่ท่าน จากนั้นชาวอันศอรก็ให้สัตยาบันแก่ท่าน และเราได้เอาชนะสะอัด อิบนุ อุบาดะฮ์ มีชายคนหนึ่งจากพวกเขากล่าวว่า พวกท่านฆ่าสะอัด อิบนุ อุบาดะฮ์ เสียแล้ว ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า ขอ Allah ทรงฆ่าสะอัด อิบนุ อุบาดะฮ์ เสียเถิด อุมัรกล่าวว่า ขอสาบานต่อ Allah แท้จริงเราไม่พบในเรื่องที่เราเผชิญอยู่นี้ว่ามีสิ่งใดหนักหนาไปกว่าการให้สัตยาบันแก่อบูบักร เพราะเรากลัวว่าหากเราแยกย้ายกันไปจากกลุ่มชนโดยยังไม่มีการให้สัตยาบัน พวกเขาอาจจะให้สัตยาบันแก่ชายคนหนึ่งจากพวกเขาหลังจากเรา ซึ่งจะทำให้เราต้องยอมรับในสิ่งที่เราไม่พอใจ หรือไม่เราก็ต้องขัดแย้งพวกเขาแล้วก่อให้เกิดความเสียหาย ดังนั้นผู้ใดให้สัตยาบันแก่บุคคลใดโดยมิได้มีการปรึกษาหารือกับชาวมุสลิม ทั้งตัวเขาและผู้ที่เขาให้สัตยาบันแก่จะไม่ได้รับการติดตามสนับสนุน เพื่อป้องกันมิให้ทั้งสองถูกฆ่า
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อุมัรเน้นย้ำถึงการปรึกษาหารืออย่างรอบคอบในการเลือกผู้นำ
อุมัรกล่าวสุนทรพจน์นี้ที่มะดีนะฮ์หลังจากฮัจญ์ครั้งสุดท้ายของท่าน เพื่อตอบสนองต่อคำกล่าวเกี่ยวกับการให้สัตยาบันในอนาคต และเพื่ออธิบายเหตุการณ์เกี่ยวกับการเลือกอบูบักร์หลังจากท่านนบี ﷺ ถึงแก่อสัญกรรม
การให้คำปฏิญาณภักดีและยอมรับสถานะความเป็นผู้นำ
กระบวนการที่ผู้เกี่ยวข้องร่วมกันหารือในเรื่องหนึ่ง
ขอบเขตและบทลงโทษที่อัลลอฮ์ทรงกำหนด ซึ่งผู้มีอำนาจตามกฎหมายจะนำมาใช้ภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด
นักวิชาการยุคคลาสสิกอนุมานจากเรื่องนี้ถึงความสำคัญของการปรึกษาหารือและการป้องกันความแตกแยกในการเลือกผู้นำ อุมัรอธิบายว่าบัยอะฮ์ครั้งแรกต่ออบูบักร์เกิดขึ้นในสถานการณ์พิเศษและเร่งด่วน พร้อมเตือนว่าการให้สัตยาบันโดยไม่ปรึกษาหารือกับมุสลิมไม่ควรกลายเป็นแบบอย่างของการสืบทอดตำแหน่งโดยพลการ ประเด็นเรื่องร็อจม์ (การประหารด้วยการขว้างหิน) ได้รับการอภิปรายโดยนักวิชาการในบริบทของสถานะทางกฎหมายของบทอ่านที่มีการถ่ายทอดและเงื่อนไขการนำมาใช้ บทลงโทษเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องที่บุคคลทั่วไปจะดำเนินการเอง แต่ต้องอยู่ภายใต้อำนาจขององค์กรอิสลามที่มีอำนาจและหลักเกณฑ์ด้านพยานหลักฐาน
- ก่อนตัดสินใจเรื่องสำคัญที่ส่งผลต่อส่วนรวม จงขอคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญและผู้เกี่ยวข้อง
- อย่าส่งต่อถ้อยคำที่อ่อนไหวจนกว่าจะเข้าใจอย่างถ่องแท้และสามารถอธิบายบริบทได้
- อย่าปล่อยให้บุคคลลงโทษทางกฎหมายกันเอง เรื่องเช่นนี้ต้องอยู่ภายใต้อำนาจของผู้มีหน้าที่และหลักฐานที่เข้มงวด
หะดีษจากชุดเดียวกันนี้กล่าวถึงคำอธิบายของอุมัรเกี่ยวกับบัยอะฮ์และเหตุการณ์หลังจากท่านนบี ﷺ ถึงแก่อสัญกรรมเช่นกัน
Sahih al-Bukhari · #6829 (Sahih)หะดีษเศาะฮีห์นี้กล่าวถึงสาระสำคัญเดียวกันในสุนทรพจน์ของอุมัร และสนับสนุนบริบททางประวัติศาสตร์ของคำเตือนของท่าน
Sahih al-Bukhari · #6831 (Sahih)หะดีษนี้จากหมวดว่าด้วยฮุดูดเชื่อมโยงกับประเด็นทางกฎหมายที่กล่าวถึงในสุนทรพจน์ของอุมัร
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี