Sahih Muslim หะดีษที่ 355
รายงานโดย Abdullah ibn Masud พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Masud
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " . قَالَ فَدَخَلَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالُوا كَذَا وَكَذَا . قَالَ صَدَقَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ فِيَّ نَزَلَتْ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ أَرْضٌ بِالْيَمَنِ فَخَاصَمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ " . فَقُلْتُ لاَ . قَالَ " فَيَمِينُهُ " . قُلْتُ إِذًا يَحْلِفُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " . فَنَزَلَتْ { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً} إِلَى آخِرِ الآيَةِ .
อบู บักร์ อิบนุ อบี ชัยบะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง วะกีอ์ ได้เล่าให้เราฟัง และอิบนุ นุมัยรฺ ได้เล่าให้เราฟัง อบู มุอาวิยะฮ์ และวะกีอ์ ได้เล่าให้เราฟัง และอิสหาก อิบนุ อิบรอฮีม อัล-หันซอลีย์ ได้เล่าให้เราฟัง โดยถ้อยคำนี้เป็นของเขา วะกีอ์ ได้บอกเราว่า อัล-อะมัช ได้เล่าจากอบี วาอิล จากอับดุลลอฮ์ จากเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ท่านกล่าวว่า
"ผู้ใดสาบานเท็จเพื่อฉกฉวยทรัพย์สินของมุสลิมคนหนึ่ง โดยที่เขาเป็นผู้ฝ่าฝืน เขาจะได้พบกับอัลลอฮ์ในสภาพที่พระองค์ทรงกริ้วโกรธต่อเขา" เขากล่าวว่า แล้วอัล-อัชอัธ อิบนุ ก็อยส์ ก็เข้ามาและกล่าวว่า "อบู อับดุร-เราะห์มาน กำลังเล่าอะไรให้พวกท่านฟังหรือ?" พวกเขาตอบว่า "เช่นนั้นเช่นนี้" เขากล่าวว่า "อบู อับดุร-เราะห์มาน พูดความจริง เรื่องนี้ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับตัวฉัน ระหว่างฉันกับชายคนหนึ่งมีข้อพิพาทเรื่องที่ดินในเยเมน ฉันจึงนำคดีขึ้นสู่ท่านนบี ﷺ ท่านถามว่า 'เจ้ามีหลักฐานหรือไม่?' ฉันตอบว่า 'ไม่มี' ท่านกล่าวว่า 'ดังนั้นการตัดสินจะขึ้นอยู่กับคำสาบานของเขา' ฉันกล่าวว่า 'ถ้าเช่นนั้นเขาก็จะสาบานอย่างแน่นอน' เมื่อได้ยินดังนั้น เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสว่า 'ผู้ใดสาบานเท็จเพื่อฉกฉวยทรัพย์สินของมุสลิมคนหนึ่ง โดยที่เขาเป็นผู้ฝ่าฝืน เขาจะได้พบกับอัลลอฮ์ในสภาพที่พระองค์ทรงกริ้วโกรธต่อเขา' จากนั้นโองการ {แท้จริงบรรดาผู้ที่แลกเปลี่ยนพันธสัญญาของอัลลอฮ์และคำสาบานของพวกเขาด้วยราคาอันน้อยนิด...} จนถึงท้ายโองการก็ได้ถูกประทานลงมา"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
การสาบานเท็จเพื่อแย่งชิงทรัพย์สินของผู้อื่นนำมาซึ่งพระพิโรธของอัลลอฮ์
อัลอัชอัษ อิบนุ ก็อยส์ เล่าว่าเขามีข้อพิพาทกับชายคนหนึ่งเรื่องที่ดินแปลงหนึ่งในเยเมน เมื่อท่านนบี ﷺ ขอหลักฐาน แต่อัลอัชอัษไม่มีหลักฐาน คำสาบานของอีกฝ่ายจึงเป็นที่ยอมรับ ในโอกาสนั้นมีคำเตือนเกี่ยวกับการสาบานเท็จเพื่อยึดทรัพย์สิน และมีการประทานโองการว่า “แท้จริงบรรดาผู้ขายสัญญาของอัลลอฮ์และคำสาบานของตนด้วยราคาเพียงเล็กน้อย...” (อาลิอิมรอน 3:77)
คำสาบานอย่างเป็นทางการที่ผู้พิพากษาอาจใช้ประกอบคำตัดสิน และผู้สาบานมีหน้าที่ต้องรักษาคำสาบานนั้น
ผลประโยชน์ทางโลกชั่วคราวที่ได้มาจากการทรยศต่อสัญญาและคำสาบานต่ออัลลอฮ์
บรรดานักวิชาการสรุปจากรายงานนี้ว่า การจงใจสาบานเท็จเพื่อให้ได้ทรัพย์สินของผู้อื่นเป็นบาปใหญ่ โดยหลักแล้วในกระบวนการยุติธรรม ผู้กล่าวหาเป็นฝ่ายนำหลักฐานมาแสดง และหากไม่มีหลักฐานก็จะขอให้จำเลยสาบาน อย่างไรก็ตาม กระบวนการดังกล่าวไม่ได้ทำให้การสาบานเท็จเป็นสิ่งที่อนุญาต และไม่ได้ปลดเปลื้องผู้สาบานจากความรับผิดชอบต่ออัลลอฮ์ มัซฮับซุนนีทั้งสี่เห็นพ้องถึงความร้ายแรงของคำสาบานเท็จเช่นนี้และหน้าที่ในการคืนทรัพย์สินที่ได้มาโดยมิชอบ
- เมื่อเกิดข้อพิพาท ให้นำเอกสารและหลักฐานอื่นที่สุจริตมาแสดง อย่าแต่งเรื่องเพื่อทำให้คดีของตนดูมีน้ำหนักขึ้น
- อย่าสาบานเท็จเพื่อให้ได้เงิน ที่ดิน หรือสิทธิอื่นใดของผู้อื่น
- หากได้ทรัพย์สินมาโดยมิชอบ จงคืนทรัพย์นั้นและขออภัยโทษจากอัลลอฮ์
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี