บทนำ · Sahih Muslim

Sahih Muslim หะดีษที่ 3695

รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: บทนำ
صحيح مسلم
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Abdullah ibn Abbas

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ - قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْأَسْأَلَ عُمَرَ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ حَتَّى حَجَّ عُمَرُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ عُمَرُ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ أَتَانِي فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا ‏{‏ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ قَالَ عُمَرُ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ - قَالَ الزُّهْرِيُّ كَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ - قَالَ هِيَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ ‏.‏ ثُمَّ أَخَذَ يَسُوقُ الْحَدِيثَ قَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ - قَالَ - وَكَانَ مَنْزِلِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ بِالْعَوَالِي فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي ‏.‏ فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ ‏.‏ فَانْطَلَقْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ فَقُلْتُ أَتَهْجُرُهُ إِحْدَاكُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ قُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ لاَ تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْكِ - يُرِيدُ عَائِشَةَ - قَالَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْىِ وَغَيْرِهِ وَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ وَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي ثُمَّ أَتَانِي عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ثُمَّ نَادَانِي فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ ‏.‏ قُلْتُ مَاذَا أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لاَ بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ ‏.‏ فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا حَتَّى إِذَا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي ثُمَّ نَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ وَهْىَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ لاَ أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرُبَةِ ‏.‏ فَأَتَيْتُ غُلاَمًا لَهُ أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَىَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَجَلَسْتُ فَإِذَا عِنْدَهُ رَهْطٌ جُلُوسٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ ثُمَّ أَتَيْتُ الْغُلاَمَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَىَّ ‏.‏ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ ‏.‏ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا فَإِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أَذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ فَقُلْتُ أَطَلَّقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَىَّ وَقَالَ ‏"‏ لاَ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ رَأَيْتَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي ‏.‏ فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ ‏.‏ فَقُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاهُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ دَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمُ مِنْكِ وَأَحَبُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْكِ ‏.‏ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏ ‏.‏ فَجَلَسْتُ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فِي الْبَيْتِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ إِلاَّ أُهُبًا ثَلاَثَةً فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وَسَّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاسْتَوَى جَالِسًا ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لاَ يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ ‏.‏ حَتَّى عَاتَبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا مَضَى تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَدَأَ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّكَ دَخَلْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ أَعُدُّهُنَّ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ الشَّهْرَ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ - ثُمَّ قَالَ - يَا عَائِشَةُ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا فَلاَ عَلَيْكِ أَنْ لاَ تَعْجَلِي فِيهِ حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ عَلَىَّ الآيَةَ ‏{‏ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ‏}‏ حَتَّى بَلَغَ ‏{‏ أَجْرًا عَظِيمًا‏}‏ قَالَتْ عَائِشَةُ قَدْ عَلِمَ وَاللَّهِ أَنَّ أَبَوَىَّ لَمْ يَكُونَا لِيَأْمُرَانِي بِفِرَاقِهِ قَالَتْ فَقُلْتُ أَوَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَىَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ ‏.‏ قَالَ مَعْمَرٌ فَأَخْبَرَنِي أَيُّوبُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لاَ تُخْبِرْ نِسَاءَكَ أَنِّي اخْتَرْتُكَ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ أَرْسَلَنِي مُبَلِّغًا وَلَمْ يُرْسِلْنِي مُتَعَنِّتًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَتَادَةُ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا مَالَتْ قُلُوبُكُمَا‏.‏

คำแปล

อิบนุ อับบาส (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่านทั้งสอง) รายงานว่า: ข้าพเจ้ามีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะถามอุมัร (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน) เกี่ยวกับสตรีสองคนในบรรดาภริยาของนบีﷺ ซึ่งอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งได้ตรัสไว้ว่า

"หากเจ้าทั้งสองหันกลับเนื้อตัวต่ออัลลอฮ์ แท้จริงหัวใจของเจ้าทั้งสองก็เอนเอียงแล้ว" (66:4) จนกระทั่งเมื่ออุมัรออกเดินทางประกอบพิธีฮัจญ์ และข้าพเจ้าก็ได้ร่วมเดินทางไปกับท่าน เมื่อเราเดินทางมาถึงจุดหนึ่งในเส้นทาง อุมัรได้แวะออกไปทำธุระส่วนตัว และข้าพเจ้าก็ตามไปพร้อมกับภาชนะใส่น้ำ ท่านได้ปลดทุกข์เสร็จแล้วกลับมาหาข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงเทน้ำรดมือให้ท่านเพื่อทำน้ำละหมาด ข้าพเจ้ากล่าวว่า "โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน สตรีสองคนในบรรดาภริยาของนบีﷺ ที่อัลลอฮ์ผู้ทรงยิ่งใหญ่และสูงส่งตรัสถึงว่า 'หากเจ้าทั้งสองหันกลับเนื้อตัวต่ออัลลอฮ์ แท้จริงหัวใจของเจ้าทั้งสองก็เอนเอียงแล้ว' นั้นคือใครกันแน่?" อุมัรกล่าวว่า "ช่างน่าประหลาดใจนักสำหรับเจ้า อิบนุ อับบาส!" (อัซ-ซุฮ์รีย์กล่าวว่า ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ ท่านไม่ชอบที่ถูกถามเรื่องนี้ แต่ก็ไม่ได้ปิดบังคำตอบ) ท่านกล่าวว่า "นางคือ ฮัฟเศาะฮ์ และ อาอิชะฮ์" จากนั้นท่านได้เริ่มเล่าที่มาของหะดีษนี้ว่า "พวกเราชาวเผ่ากุเรชเป็นกลุ่มชนที่ปกครองเหนือสตรี แต่เมื่อเรามาถึงมะดีนะฮ์ เราพบว่าผู้คนที่นี่ถูกสตรีของพวกเขาปกครอง ภริยาของเราจึงเริ่มเลียนแบบพฤติกรรมของสตรีเหล่านั้น" ท่านกล่าวต่อว่า "บ้านของข้าพเจ้าตั้งอยู่ที่ชานเมืองมะดีนะฮ์ ในย่านของตระกูลบนู อุมัยยะฮ์ บิน ซัยด์ วันหนึ่งข้าพเจ้าโกรธภริยาของข้าพเจ้า นางจึงโต้เถียงกลับมา ข้าพเจ้าไม่พอใจที่นางทำเช่นนั้น นางกล่าวว่า 'ท่านรังเกียจอะไรกับการที่ดิฉันจะโต้เถียงกับท่านเล่า? ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ บรรดาภริยาของนบีﷺ ต่างก็โต้เถียงกับท่าน และบางคนยังเมินเฉยต่อท่านตั้งแต่เช้าจรดค่ำอีกด้วย' ข้าพเจ้าจึงไปหาฮัฟเศาะฮ์และถามว่า 'เจ้าโต้เถียงกับเราะสูลุลลอฮ์ﷺ กระนั้นหรือ?' นางตอบว่า 'ใช่' ข้าพเจ้าถามอีกว่า 'มีคนใดในหมู่พวกเจ้าเมินเฉยต่อท่านตั้งแต่เช้าจรดค่ำหรือไม่?' นางตอบว่า 'ใช่' ข้าพเจ้ากล่าวว่า 'ผู้ที่กระทำเช่นนี้ย่อมล้มเหลวและขาดทุน พวกเจ้าไม่เกรงกลัวหรือว่าอัลลอฮ์จะทรงกริ้วโกรธนาง เนื่องด้วยความกริ้วโกรธของเราะสูลของพระองค์ﷺ แล้วนางก็จะพินาศ? ดังนั้น อย่าได้โต้เถียงกับเราะสูลุลลอฮ์ﷺ และอย่าได้เรียกร้องสิ่งใดจากท่าน แต่จงขอสิ่งที่เจ้าต้องการจากข้าพเจ้า และอย่าให้เพื่อนบ้านของเจ้าล่อลวงเจ้า เพียงเพราะนางงามกว่าและเป็นที่รักของเราะสูลุลลอฮ์ﷺ มากกว่าเจ้า' — ท่านหมายถึงอาอิชะฮ์ อุมัรกล่าวต่อไปว่า "ข้าพเจ้ามีสหายจากชาวอันศอรคนหนึ่ง เราผลัดกันไปพบเราะสูลุลลอฮ์ﷺ เขาไปวันหนึ่ง ข้าพเจ้าไปวันหนึ่ง เขานำข่าวเรื่องการวิวรณ์และเรื่องอื่นๆ มาบอกข้าพเจ้า และข้าพเจ้านำข่าวไปบอกเขาเช่นกัน ขณะนั้นเราได้ยินมาว่าเผ่ากัสซานกำลังตีเกือกม้าเตรียมโจมตีเรา คืนหนึ่งสหายของข้าพเจ้ามาเคาะประตูเรียกข้าพเจ้า ข้าพเจ้าออกไปหาเขา เขากล่าวว่า 'เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!' ข้าพเจ้าถามว่า 'เกิดอะไรขึ้น? เผ่ากัสซานมาแล้วหรือ?' เขาตอบว่า 'ไม่ใช่ แต่เป็นเรื่องที่ใหญ่และยาวนานกว่านั้น นบีﷺ ได้หย่าภริยาของท่านทั้งหมดแล้ว' ข้าพเจ้ากล่าวว่า 'ฮัฟเศาะฮ์ ล้มเหลวและขาดทุนเสียแล้ว ข้าพเจ้าเคยคาดคิดว่าเรื่องนี้อาจเกิดขึ้น' เมื่อถึงเวลาเช้า ข้าพเจ้าได้ละหมาดศุบห์ แต่งกายเรียบร้อย แล้วลงไปหาฮัฟเศาะฮ์ พบว่านางกำลังร้องไห้ ข้าพเจ้าถามว่า 'เราะสูลุลลอฮ์ﷺ หย่าพวกเจ้าแล้วหรือ?' นางตอบว่า 'ดิฉันไม่รู้ แต่ตอนนี้ท่านปลีกตัวอยู่ในห้องชั้นบนนั้น' ข้าพเจ้าจึงไปหาเด็กรับใช้ผิวดำและกล่าวว่า 'ช่วยขออนุญาตเข้าพบให้อุมัรด้วย' เขาเข้าไปแล้วออกมาบอกว่า 'ผมได้แจ้งชื่อท่านแล้ว แต่ท่านนิ่งเงียบอยู่' ข้าพเจ้าจึงไปที่มิมบัรและนั่งลง ที่นั่นมีคนกลุ่มหนึ่งนั่งอยู่และบางคนก็ร้องไห้ ข้าพเจ้านั่งอยู่ครู่หนึ่ง แต่ความกังวลในใจท่วมท้นจนทนไม่ไหว จึงกลับไปหาเด็กคนเดิมและกล่าวว่า 'ช่วยขออนุญาตเข้าพบให้อุมัรอีกครั้ง' เขาเข้าไปแล้วออกมาบอกว่า 'ผมได้แจ้งชื่อท่านแล้ว แต่ท่านนิ่งเงียบอยู่' ข้าพเจ้ากำลังจะหันหลังกลับ เด็กคนนั้นก็เรียกข้าพเจ้าไว้และกล่าวว่า 'เข้าไปเถิด ท่านอนุญาตแล้ว' ข้าพเจ้าเข้าไปและให้สลามแก่เราะสูลุลลอฮ์ﷺ เห็นท่านนอนพิงเสื่อที่ทำจากใบอินทผลัม ซึ่งมีรอยประทับอยู่บนสีข้างของท่าน ข้าพเจ้าถามว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ท่านหย่าภริยาของท่านแล้วหรือ?' ท่านเงยหน้าขึ้นมองข้าพเจ้าและกล่าวว่า 'ไม่' ข้าพเจ้ากล่าวว่า 'อัลลอฮุอักบัร! โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ หากท่านได้เห็นพวกเราชาวเผ่ากุเรชที่เคยปกครองเหนือสตรี แต่เมื่อมาถึงมะดีนะฮ์ กลับพบว่าผู้คนที่นี่ถูกสตรีปกครอง ภริยาของเราจึงเริ่มเลียนแบบพวกนาง วันหนึ่งข้าพเจ้าโกรธภริยา นางจึงโต้เถียงกลับมา ข้าพเจ้าไม่พอใจ นางกล่าวว่า 'ท่านรังเกียจอะไรกับการที่ดิฉันจะโต้เถียงกับท่านเล่า? ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ บรรดาภริยาของนบีﷺ ต่างก็โต้เถียงกับท่าน และบางคนยังเมินเฉยต่อท่านตั้งแต่เช้าจรดค่ำอีกด้วย' ข้าพเจ้ากล่าวว่า 'ผู้ที่กระทำเช่นนี้ย่อมล้มเหลวและขาดทุน พวกนางไม่เกรงกลัวหรือว่าอัลลอฮ์จะทรงกริ้วโกรธนาง เนื่องด้วยความกริ้วโกรธของเราะสูลของพระองค์ﷺ แล้วนางก็จะพินาศ?' เราะสูลุลลอฮ์ﷺ ทรงยิ้ม ข้าพเจ้ากล่าวต่อว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ข้าพเจ้าได้ไปหาฮัฟเศาะฮ์และกล่าวว่า อย่าให้เพื่อนบ้านของเจ้าล่อลวงเจ้า เพียงเพราะนางงามกว่าและเป็นที่รักของเราะสูลุลลอฮ์ﷺ มากกว่าเจ้า' เราะสูลุลลอฮ์ﷺ ทรงยิ้มอีกครั้ง ข้าพเจ้ากล่าวว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ข้าพเจ้าขอพูดคุยเรื่องที่ทำให้สบายใจได้หรือไม่?' ท่านกล่าวว่า 'ได้' ข้าพเจ้านั่งลงและมองดูรอบๆ บ้าน ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ ข้าพเจ้าไม่เห็นสิ่งใดที่น่าสะดุดตานอกจากแผ่นหนังสามแผ่น ข้าพเจ้ากล่าวว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ขอท่านวิงวอนต่ออัลลอฮ์ให้ประทานความอุดมสมบูรณ์แก่อุมมะฮ์ของท่านเถิด เพราะพระองค์ได้ประทานให้แก่ชาวเปอร์เซียและโรมัน ทั้งที่พวกเขาไม่ได้อิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์' ท่านจึงลุกขึ้นนั่งและกล่าวว่า 'โอ้ อิบนุล ค็อฏฏอบ เจ้ายังสงสัยอยู่อีกหรือ? ชนเหล่านั้นเป็นกลุ่มคนที่ได้รับสิ่งดีๆ ของพวกเขาล่วงหน้าในชีวิตโลกนี้แล้ว' ข้าพเจ้ากล่าวว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ขอท่านขออภัยโทษให้ข้าพเจ้าด้วยเถิด' ท่านเคยสาบานว่าจะไม่เข้าหาภริยาเป็นเวลาหนึ่งเดือน เนื่องจากความโกรธเคืองอย่างรุนแรง จนกระทั่งอัลลอฮ์ทรงตักเตือนท่าน อัซ-ซุฮ์รีย์กล่าวว่า อุรวะฮ์ แจ้งแก่ข้าพเจ้าว่า อาอิชะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยนาง) กล่าวว่า "เมื่อผ่านไปยี่สิบเก้าคืน เราะสูลุลลอฮ์ﷺ ได้เข้ามาหาข้าพเจ้า โดยเริ่มที่ข้าพเจ้าก่อน ข้าพเจ้ากล่าวว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ท่านเคยสาบานว่าจะไม่เข้ามาหาพวกเราเป็นเวลาหนึ่งเดือน แต่ท่านเข้ามาหลังจากที่ข้าพเจ้านับได้เพียงยี่สิบเก้าคืนเท่านั้น' ท่านกล่าวว่า 'เดือนหนึ่งอาจมีเพียงยี่สิบเก้าวันก็ได้' จากนั้นท่านกล่าวว่า 'โอ้ อาอิชะฮ์ ข้ามีเรื่องจะพูดกับเจ้า แต่อย่าเพิ่งรีบตัดสินใจจนกว่าจะได้ปรึกษาบิดามารดาของเจ้าก่อน' แล้วท่านก็อ่านอายะฮ์ 'โอ้ นบีเอ๋ย จงกล่าวแก่ภริยาทั้งหลายของเจ้า...' จนถึง '...รางวัลอันยิ่งใหญ่' (33:28) อาอิชะฮ์กล่าวว่า 'ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ ท่านทราบดีว่าบิดามารดาของข้าพเจ้าไม่มีทางสั่งให้ข้าพเจ้าแยกทางกับท่านอย่างแน่นอน' ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า 'ในเรื่องนี้จำเป็นต้องปรึกษาบิดามารดาด้วยหรือ? แท้จริงข้าพเจ้าเลือกอัลลอฮ์ เราะสูลของพระองค์ﷺ และบ้านแห่งปรโลก' มะอ์มัร กล่าวว่า อัยยูบ แจ้งแก่ข้าพเจ้าว่า อาอิชะฮ์ เคยกล่าวว่า 'อย่าบอกภริยาคนอื่นของท่านว่าข้าพเจ้าเลือกท่าน' นบีﷺ จึงกล่าวแก่นางว่า 'แท้จริงอัลลอฮ์ทรงส่งข้ามาในฐานะผู้สื่อสาร มิใช่ส่งมาเพื่อสร้างความลำบากยากแค้น' กอตาดะฮ์ อธิบายว่า 'หัวใจของเจ้าทั้งสองก็เอนเอียงแล้ว' หมายถึง 'หัวใจของเจ้าทั้งสองได้เบี่ยงเบนไปแล้ว'

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

อุมัรถ่ายทอดว่า ท่านนบี ﷺ เลือกใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและให้ภรรยาของท่านเลือกได้

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

รายงานนี้เชื่อมโยงซูเราะฮ์อัตตะห์รีม 66:4 กับหัฟเศาะฮ์และอาอิชะฮ์ และกล่าวถึงการที่ท่านนบี ﷺ แยกตัวจากบรรดาภรรยา การสาบานว่าจะไม่ไปหาพวกนางเป็นเวลาหนึ่งเดือน และการเลือกของพวกนางหลังจากมีการประทานซูเราะฮ์อัลอะห์ซาบ 33:28–29

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
วุฎูอ์

การชำระล้างตามหลักศาสนาที่มุสลิมทำก่อนละหมาด

มัชเราะบะฮ์

ห้องเล็กชั้นบนหรือพื้นที่ที่กั้นแยกไว้

ที่พำนักแห่งปรโลก

ชีวิตอันถาวรหลังความตาย ซึ่งควรให้ความสำคัญเหนือความสุขทางโลกที่ไม่จีรัง

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

บรรดานักวิชาการอธิบายว่า โองการเหล่านี้ให้บรรดาภรรยาของท่านนบี ﷺ เลือกระหว่างความสะดวกสบายทางโลก กับอัลลอฮ์ ศาสนทูตของพระองค์ ﷺ และปรโลก อาอิชะฮ์เลือกอัลลอฮ์ ศาสนทูตของพระองค์ ﷺ และปรโลก รายงานนี้ยกย่องความเรียบง่ายและสอนว่าความมั่งคั่งชั่วคราวไม่ได้เป็นหลักฐานว่าได้รับความโปรดปรานจากพระผู้เป็นเจ้า นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าสามีควรปฏิบัติต่อครอบครัวด้วยปัญญาและความเอาใจใส่ ส่วนข้อความเกี่ยวกับการโต้แย้งไม่ใช่การอนุญาตทั่วไปให้หยาบคายหรือไม่เป็นธรรม นักนิติศาสตร์ยังอภิปรายจากรายงานนี้ด้วยว่า เดือนตามปฏิทินจันทรคติอาจมี 29 วัน

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. เมื่อต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญในครอบครัว จงปรึกษากันอย่างตรงไปตรงมาและพูดต่อกันด้วยความเคารพ
  2. อย่าใช้ทรัพย์สินและความหรูหราตัดสินว่าชีวิตประสบความสำเร็จหรือไม่ แต่จงมุ่งมั่นต่อศรัทธาและปรโลก
  3. ตรวจสอบคำพูดหรือข่าวลือให้แน่ชัดก่อนสรุป
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี