หนังสือว่าด้วยการสาบาน มุฮาริบีน และกิซอซ · Sahih Muslim

Sahih Muslim หะดีษที่ 4372

รายงานโดย Ya'la ibn Umayya พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: หนังสือว่าด้วยการสาบาน มุฮาริบีน และกิซอซ
صحيح مسلم
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Ya'la ibn Umayya

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، أَخْبَرَنِي صَفْوَانُ بْنُ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ تَبُوكَ - قَالَ وَكَانَ يَعْلَى يَقُولُ تِلْكَ الْغَزْوَةُ أَوْثَقُ عَمَلِي عِنْدِي - فَقَالَ عَطَاءٌ قَالَ صَفْوَانُ قَالَ يَعْلَى كَانَ لِي أَجِيرٌ فَقَاتَلَ إِنْسَانًا فَعَضَّ أَحَدُهُمَا يَدَ الآخَرِ - قَالَ لَقَدْ أَخْبَرَنِي صَفْوَانُ أَيُّهُمَا عَضَّ الآخَرَ - فَانْتَزَعَ الْمَعْضُوضُ يَدَهُ مِنْ فِي الْعَاضِّ فَانْتَزَعَ إِحْدَى ثَنِيَّتَيْهِ فَأَتَيَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَهْدَرَ ثَنِيَّتَهُ ‏.‏

คำแปล

อบู บักร์ อิบนุ อบี ชัยบะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง อบู อุซามะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง อิบนุ ญุร็อยญ์ ได้บอกเรา อะฏออ์ ได้บอกฉัน ศ็อฟวาน อิบนุ ยะอ์ลา อิบนุ อุมัยยะฮ์ ได้บอกฉัน จากบิดาของเขา ท่านกล่าวว่า ฉันได้เข้าร่วมรบในสงครามตะบู๊กพร้อมกับท่านนบีﷺ — ท่านกล่าวว่า และยะอ์ลามักจะพูดเสมอว่า

"สงครามครั้งนั้นคือความดีที่หนักแน่นที่สุดสำหรับฉัน" — อะฏออ์ กล่าวว่า ศ็อฟวาน กล่าวว่า ยะอ์ลา กล่าวว่า "ฉันมีคนงานรับจ้างคนหนึ่ง เขาได้ทะเลาะกับชายอีกคนหนึ่ง และคนใดคนหนึ่งได้กัดมือของอีกฝ่าย" — ท่านกล่าวว่า ศ็อฟวานได้บอกฉันอย่างชัดเจนว่าใครเป็นคนกัดมือใคร — ผู้ถูกกัดจึงดึงมือของตนออกจากปากของผู้กัด ทำให้ฟันหน้าซี่หนึ่งของผู้กัดหลุดออกมา ทั้งสองจึงมาหาท่านนบีﷺ แล้วท่านก็ทรงตัดสินให้สิทธิในการเรียกร้องค่าทดแทนฟันซี่นั้นเป็นโมฆะ

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

ผู้ที่ป้องกันการถูกกัดไม่จำเป็นต้องชดใช้ค่าเสียหายหากฟันของผู้กัดหลุดจากการป้องกันนั้น

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
ฟันหน้า

ฟันที่อยู่ด้านหน้าของปาก

ค่าชดเชย

เงินชดเชยความเสียหาย

ทำให้เป็นโมฆะ

วินิจฉัยว่าในกรณีนี้ข้อเรียกร้องค่าชดเชยที่ยื่นมาใช้ไม่ได้

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

นักวิชาการคลาสสิกอนุมานจากรายงานนี้ว่า ผู้ที่ป้องกันตนจากการถูกกัดไม่ต้องรับผิดชอบต่อฟันที่หลุด หากไม่มีวิธีอื่นที่จะหยุดการกัดได้ อย่างไรก็ตาม รายงานนี้ไม่ได้ให้สิทธิใช้ความรุนแรงเกินกว่าเหตุในการป้องกันตน การตอบโต้ต้องจำกัดอยู่เพียงเท่าที่จำเป็นเพื่อหยุดการโจมตี นักนิติศาสตร์อภิปรายเรื่องความรับผิดและการตอบโต้โดยพิจารณาจากสถานการณ์ ระดับความจำเป็น และหลักฐาน

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. พยายามหยุดการโจมตีโดยใช้กำลังไม่เกินกว่าที่จำเป็น
  2. หากข้อขัดแย้งมีผู้บาดเจ็บ ให้ยื่นเรื่องต่อผู้พิพากษาที่มีอำนาจ แทนการลงโทษตอบโต้ด้วยตนเอง
  3. พิจารณาค่าชดเชยจากสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ดูเพียงอาการบาดเจ็บที่ได้รับ
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี