Sahih Muslim หะดีษที่ 4588
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ، حَدَّثَنِي سِمَاكٌ، الْحَنَفِيُّ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي أَبُو زُمَيْلٍ - هُوَ سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ - حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ نَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمُشْرِكِينَ وَهُمْ أَلْفٌ وَأَصْحَابُهُ ثَلاَثُمِائَةٍ وَتِسْعَةَ عَشَرَ رَجُلاً فَاسْتَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ " اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ آتِ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنْ تَهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةُ مِنْ أَهْلِ الإِسْلاَمِ لاَ تُعْبَدْ فِي الأَرْضِ " . فَمَازَالَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ مَادًّا يَدَيْهِ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ عَنْ مَنْكِبَيْهِ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَأَلْقَاهُ عَلَى مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ . وَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَذَاكَ مُنَاشَدَتُكَ رَبَّكَ فَإِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ مُرْدِفِينَ} فَأَمَدَّهُ اللَّهُ بِالْمَلاَئِكَةِ . قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ فَحَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ يَوْمَئِذٍ يَشْتَدُّ فِي أَثَرِ رَجُلٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ أَمَامَهُ إِذْ سَمِعَ ضَرْبَةً بِالسَّوْطِ فَوْقَهُ وَصَوْتَ الْفَارِسِ يَقُولُ أَقْدِمْ حَيْزُومُ . فَنَظَرَ إِلَى الْمُشْرِكِ أَمَامَهُ فَخَرَّ مُسْتَلْقِيًا فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ قَدْ خُطِمَ أَنْفُهُ وَشُقَّ وَجْهُهُ كَضَرْبَةِ السَّوْطِ فَاخْضَرَّ ذَلِكَ أَجْمَعُ . فَجَاءَ الأَنْصَارِيُّ فَحَدَّثَ بِذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " صَدَقْتَ ذَلِكَ مِنْ مَدَدِ السَّمَاءِ الثَّالِثَةِ " . فَقَتَلُوا يَوْمَئِذٍ سَبْعِينَ وَأَسَرُوا سَبْعِينَ . قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَلَمَّا أَسَرُوا الأُسَارَى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ " مَا تَرَوْنَ فِي هَؤُلاَءِ الأُسَارَى " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هُمْ بَنُو الْعَمِّ وَالْعَشِيرَةِ أَرَى أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُمْ فِدْيَةً فَتَكُونُ لَنَا قُوَّةً عَلَى الْكُفَّارِ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُمْ لِلإِسْلاَمِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَرَى يَا ابْنَ الْخَطَّابِ " . قُلْتُ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَرَى الَّذِي رَأَى أَبُو بَكْرٍ وَلَكِنِّي أَرَى أَنْ تُمَكِّنَّا فَنَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ فَتُمَكِّنَ عَلِيًّا مِنْ عَقِيلٍ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنِّي مِنْ فُلاَنٍ - نَسِيبًا لِعُمَرَ - فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ فَإِنَّ هَؤُلاَءِ أَئِمَّةُ الْكُفْرِ وَصَنَادِيدُهَا فَهَوِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَهْوَ مَا قُلْتُ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ جِئْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ قَاعِدَيْنِ يَبْكِيَانِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مِنْ أَىِّ شَىْءٍ تَبْكِي أَنْتَ وَصَاحِبُكَ فَإِنْ وَجَدْتُ بُكَاءً بَكَيْتُ وَإِنْ لَمْ أَجِدْ بُكَاءً تَبَاكَيْتُ لِبُكَائِكُمَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَبْكِي لِلَّذِي عَرَضَ عَلَىَّ أَصْحَابُكَ مِنْ أَخْذِهِمُ الْفِدَاءَ لَقَدْ عُرِضَ عَلَىَّ عَذَابُهُمْ أَدْنَى مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ " . شَجَرَةٍ قَرِيبَةٍ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ} إِلَى قَوْلِهِ { فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلاَلاً طَيِّبًا} فَأَحَلَّ اللَّهُ الْغَنِيمَةَ لَهُمْ .
ฮันนาด บิน อัส-ซัรรีย์ ได้เล่าให้เราฟังว่า อิบนุ อัล-มุบาร็อก ได้เล่าให้เราฟัง จากอิกเราะมะฮ์ บิน อัมมาร ว่า ซิมาค อัล-ฮะนะฟี ได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า ข้าพเจ้าได้ยินอิบนุ อับบาส กล่าวว่า อุมัร บิน อัล-ค็อฏฏอบ ได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า เมื่อถึงวันแห่งยุทธการบัดร์... และสุไฮร์ บิน ฮัรบ ได้เล่าให้เราฟัง - ซึ่งเป็นสำนวนของเขา - ว่า อุมัร บิน ยูนุส อัล-ฮะนะฟี ได้เล่าให้เราฟังว่า อิกเราะมะฮ์ บิน อัมมาร ได้เล่าให้เราฟังว่า อบู ซุมัยล์ - ซึ่งก็คือ ซิมาค อัล-ฮะนะฟี - ได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า อับดุลลอฮ์ บิน อับบาส กล่าวว่า อุมัร บิน อัล-ค็อฏฏอบ ได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า เมื่อถึงวันแห่งยุทธการบัดร์ ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ทอดพระเนตรไปยังพวกมุชริกีน ซึ่งมีจำนวนหนึ่งพันคน ในขณะที่เหล่าเศาะหาบะฮ์ของท่านมีเพียงสามร้อยสิบเก้าคน ท่านนะบีของอัลลอฮ์ ﷺ จึงหันหน้าไปทางทิศกิบละฮ์ แล้วแบพระหัตถ์ออก วิงวอนต่อพระเจ้าของท่านว่า
"โอ้ อัลลอฮ์ โปรดทรงทำให้สิ่งที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้แก่ข้าพระองค์เป็นจริงเถิด โอ้ อัลลอฮ์ โปรดประทานสิ่งที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้แก่ข้าพระองค์เถิด โอ้ อัลลอฮ์ หากกลุ่มชนแห่งอิสลามกลุ่มน้อยนี้ต้องพินาศลง พระองค์ก็จะไม่ได้รับการเคารพภักดีบนแผ่นดินนี้อีกเลย" ท่านยังคงวิงวอนต่อพระเจ้า แบพระหัตถ์ และหันหน้าไปทางทิศกิบละฮ์ อย่างต่อเนื่อง จนผ้าคลุมไหล่หลุดร่วงลงมา อบูบักรจึงเข้ามาหยิบผ้าคลุมนั้นพาดกลับคืนบนบ่าของท่าน แล้วโอบกอดท่านจากด้านหลัง พร้อมกล่าวว่า "โอ้ นะบีของอัลลอฮ์ เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับการวิงวอนต่อพระเจ้าของท่าน เพราะพระองค์จะทรงทำให้สิ่งที่ทรงสัญญาไว้แก่ท่านเป็นจริงอย่างแน่นอน" จากนั้นอัลลอฮ์ อัซซะ วะญัลลา จึงได้ทรงประทานอายะฮ์ลงมาว่า {เมื่อพวกเจ้าขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าของเจ้า พระองค์ก็ทรงตอบรับคำวิงวอนของพวกเจ้าว่า แท้จริงข้าจะช่วยเหลือพวกเจ้าด้วยมะลาอิกะฮ์หนึ่งพันตนซึ่งทยอยกันลงมา} อัลลอฮ์จึงทรงช่วยเหลือท่านด้วยมะลาอิกะฮ์ อบู ซุมัยล์ กล่าวว่า อิบนุ อับบาส ได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า ขณะที่ชายชาวมุสลิมคนหนึ่งกำลังไล่ตามชายมุชริกในวันนั้น เขาได้ยินเสียงแส้ฟาดอยู่เหนือศีรษะ และเสียงของผู้ขี่ม้ากล่าวว่า "บุกเข้าไป เฮซุม!" เขามองไปที่มุชริกที่อยู่ข้างหน้า ซึ่งล้มหงายหลังลงไป เมื่อพิจารณาดูพบว่าจมูกของเขาถูกตีจนบี้แบน และใบหน้ามีรอยฉีกขาดราวกับถูกแส้ฟาด ทั้งยังมีสีเขียวช้ำไปทั่ว ชายชาวอันศอรจึงนำเรื่องนี้ไปเล่าให้ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ ฟัง ท่านกล่าวว่า "เจ้าพูดความจริง นั่นคือความช่วยเหลือจากชั้นฟ้าที่สาม" ในวันนั้นพวกเขาได้สังหารศัตรูไปเจ็ดสิบคน และจับเป็นเชลยได้อีกเจ็ดสิบคน อบู ซุมัยล์ กล่าวว่า อิบนุ อับบาส เล่าว่า เมื่อพวกเขาจับเชลยศึกได้ ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ตรัสถามอบูบักรและอุมัรว่า "พวกท่านมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเชลยเหล่านี้?" อบูบักรทูลว่า "โอ้ นะบีของอัลลอฮ์ พวกเขาเป็นลูกหลานและเครือญาติของเรา ข้าพเจ้าเห็นว่าท่านควรเรียกค่าไถ่จากพวกเขา เพื่อจะได้เป็นกำลังเสริมให้แก่เราในการต่อสู้กับพวกกุฟฟาร และหวังว่าอัลลอฮ์จะทรงชี้นำพวกเขาสู่ศาสนาอิสลาม" ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสถามว่า "แล้วเจ้ามีความเห็นอย่างไร โอ้ อิบนุ อัล-ค็อฏฏอบ?" ข้าพเจ้าทูลว่า "มิใช่เช่นนั้น ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ โอ้ ร่อซูลุลลอฮ์ ข้าพเจ้าไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่อบูบักรเสนอ แต่ข้าพเจ้าเห็นว่าท่านควรมอบอำนาจให้พวกเราจัดการประหารชีวิตพวกเขาเสีย จงมอบอะกีลให้อาลีเป็นผู้ตัดคอเขา และจงมอบญาติคนหนึ่งของข้าพเจ้าให้ข้าพเจ้าเป็นผู้ตัดคอเขาเอง เพราะคนเหล่านี้คือผู้นำและจอมทรหดแห่งการปฏิเสธศรัทธา" ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ ทรงเห็นชอบกับข้อเสนอของอบูบักร และไม่ทรงเห็นชอบกับข้อเสนอของข้าพเจ้า รุ่งขึ้นเมื่อข้าพเจ้ามาพบ ปรากฏว่าร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ และอบูบักรกำลังนั่งร้องไห้อยู่ ข้าพเจ้าจึงทูลว่า "โอ้ ร่อซูลุลลอฮ์ โปรดบอกข้าพระองค์เถิดว่าท่านและสหายของท่านร้องไห้ด้วยเหตุใด? หากข้าพระองค์พบว่ามีเหตุผลสมควรที่จะร้องไห้ ข้าพระองค์ก็จะร้องไห้ด้วย แต่ถ้าไม่มี ข้าพระองค์ก็จะแสร้งทำเป็นร้องไห้เพื่อร่วมเศร้าโศกกับท่านทั้งสอง" ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสว่า "ข้าร้องไห้เพราะสิ่งที่สหายของเจ้าได้นำเสนอเรื่องการรับค่าไถ่ แท้จริงบทลงโทษสำหรับพวกเขานั้นถูกนำมาแสดงให้ข้าเห็น ใกล้ยิ่งกว่าต้นไม้ต้นนี้เสียอีก" (โดยชี้ไปยังต้นไม้ที่อยู่ใกล้ๆ) จากนั้นอัลลอฮ์ อัซซะ วะญัลลา จึงได้ทรงประทานอายะฮ์ลงมาว่า {มิบังควรแก่นะบีผู้ใดที่จะมีเชลยศึกไว้ จนกว่าเขาจะได้ปราบปรามศัตรูในแผ่นดินอย่างเด็ดขาด} จนถึงอายะฮ์ที่ว่า {ดังนั้น พวกเจ้าจงบริโภคสิ่งที่พวกเจ้าได้รับเป็นเชลยศึกเถิด โดยเป็นสิ่งอนุมัติและดีงาม} อัลลอฮ์จึงทรงอนุมัติทรัพย์สินเชลยศึกให้แก่พวกเขา
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ วิงวอนขอความช่วยเหลือที่บะดัรและปรึกษาบรรดาสหาย
หะดีษนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ในสงครามบะดัร ได้แก่ การวิงวอนของท่านนบี ﷺ ความช่วยเหลือจากมลาอิกะฮ์ และการปรึกษาหารือเรื่องเชลยศึก
ทิศทางไปยังกะอ์บะฮ์ในมักกะฮ์ ซึ่งมุสลิมหันไปทางนั้นขณะละหมาด
เงินที่เชลยหรือครอบครัวจ่ายเพื่อให้เชลยได้รับการปล่อยตัว
ทรัพย์สินที่ยึดได้จากฝ่ายตรงข้ามระหว่างความขัดแย้งด้วยอาวุธ
นักวิชาการยุคคลาสสิกชี้ว่า ท่านนบี ﷺ วิงวอนต่ออัลลอฮ์ด้วยความไว้วางใจอย่างเต็มเปี่ยม พร้อมกับขอคำปรึกษาจากบรรดาสหาย คำแนะนำที่แตกต่างกันของอบูบักร์และอุมัรแสดงให้เห็นว่า การปรึกษาหารืออย่างจริงใจอาจมีความเห็นไม่ตรงกันได้ ข้อความเรื่องเชลยเชื่อมโยงการตัดสินใจที่บะดัรกับการประทานอัลกุรอาน 8:67–69 นักนิติศาสตร์อภิปรายโองการเหล่านี้ร่วมกับหลักฐานอื่นเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเชลย และให้การตัดสินใจดังกล่าวอยู่ในอำนาจของผู้มีหน้าที่รับผิดชอบ ดังนั้น หะดีษนี้ไม่ได้สอนให้เอกชนใช้ความรุนแรง
- เมื่อเผชิญความท้าทายใหญ่หลวง จงวิงวอนขอความช่วยเหลือจากอัลลอฮ์อย่างจริงใจและมอบความไว้วางใจแด่พระองค์
- ปรึกษาผู้ที่เชื่อถือได้เมื่อต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญ และตั้งใจรับฟังมุมมองที่แตกต่าง
- ให้หน่วยงานที่มีอำนาจรับผิดชอบการตัดสินใจเกี่ยวกับความขัดแย้งและเชลย อย่าใช้ประวัติศาสตร์นี้เป็นข้ออ้างให้ใช้ความรุนแรงส่วนบุคคล
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี