Sahih Muslim หะดีษที่ 5454
รายงานโดย Abdullah ibn Umar พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Umar
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، وَأَبُو أُسَامَةَ ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - كُلُّهُمْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، وَأَبُو كَامِلٍ قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، كِلاَهُمَا عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَابْنُ، رُمْحٍ عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي أُسَامَةُ، كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ مَالِكٍ وَزَادُوا فِيهِ " يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
อบู บักร อิบนุ อบี ชัยบะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง อับดุลลอฮ์ อิบนุ นุมัยร์ และอบู อุซามะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง และอิบนุ นุมัยร์ ได้เล่าให้เราฟัง พ่อของฉันได้เล่าให้ฟัง และมุฮัมมัด อิบนุ อัล-มุซันนา กับอุบัยดุลลอฮ์ อิบนุ สะอีด กล่าวว่า ยะห์ยา - ซึ่งก็คือ อัล-ก็อตตอน - ได้เล่าให้เราฟัง ทั้งหมดนี้รายงานผ่านอุบัยดุลลอฮ์ และอบู อัร-เราะบีอ์ กับอบู คามิล กล่าวว่า ฮัมมาด ได้เล่าให้เราฟัง และซุฮัยร์ อิบนุ ฮัรบ์ ได้เล่าให้ฉันฟัง อิสมาอีล ได้เล่าให้เราฟัง ทั้งสองรายงานผ่านอัยยูบ และกุฏ็อยบะฮ์ กับอิบนุ รุมห์ รายงานจากอัล-ลัยษ์ อิบนุ สะอัด และฮารูน อัล-ไอลีย์ ได้เล่าให้เราฟัง อิบนุ วะฮบ์ ได้เล่าให้เราฟัง อุซามะฮ์ ได้เล่าให้ฉันฟัง ทุกคนเหล่านี้รายงานจากนาฟิอ์ จากอิบนุ อุมัร จากท่านนบี ﷺ ด้วยเนื้อหาเช่นเดียวกับหะดีษของมาลิก แต่พวกเขาได้เพิ่มข้อความว่า "ในวันกิยามะฮ์" เข้าไปด้วย
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
รายงานนี้เพิ่มเติมว่าคำเตือนดังกล่าวมีผลในวันฟื้นคืนชีพด้วย
วันที่ผู้คนจะถูกรวบรวมต่อหน้าอัลลอฮ์และถูกสอบสวนการกระทำ
ลำดับผู้รายงานที่ถ่ายทอดหะดีษจากคนรุ่นหนึ่งไปสู่อีกรุ่นหนึ่ง
บรรดานักวิชาการยุคคลาสสิกเชื่อมข้อความเพิ่มเติมนี้เข้ากับคำเตือนในถ้อยคำก่อนหน้าเรื่องการลากเสื้อผ้าด้วยความหยิ่งผยอง โดยเน้นว่าผลของการกระทำนั้นจะปรากฏในวันฟื้นคืนชีพ พวกเขาแยกแยะระหว่างการสวมเสื้อผ้าด้วยเจตนาหยิ่งผยองกับกรณีที่ชายเสื้อยาวโดยไม่มีเจตนาเช่นนั้น และถือว่าทั้งหลักฐานจากตัวบทและเจตนามีส่วนในการพิจารณา สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่กล่าวถึงรายงานเหล่านี้ภายใต้ข้อกำหนดเรื่องเครื่องแต่งกายและการหลีกเลี่ยงความหยิ่งผยอง
- เลือกเสื้อผ้าด้วยความสำนึกในพระคุณและความสง่างาม ไม่ใช่เพื่อยกตนเหนือผู้อื่น
- ทบทวนเจตนาของตนเมื่อแต่งกาย และหลีกเลี่ยงการโอ้อวดหรือดูหมิ่นผู้อื่น
- ระลึกถึงการสอบสวนในวันฟื้นคืนชีพเพื่อกระตุ้นให้ตนถ่อมตน
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี