หนังสือซะกาต · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i หะดีษที่ 2602

รายงานโดย Hakim ibn Hizam พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: หนังสือซะกาต
سنن النسائي
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Hakim ibn Hizam

Sahih (เชื่อถือได้)

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا مِسْكِينُ بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ يَا حَكِيمُ إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ مَنْ أَخَذَهُ بِسَخَاوَةِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ النَّفْسِ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى ‏"‏ ‏.‏

คำแปล

อะห์มัด อิบนุ สุไลมาน ได้บอกแก่เรา เขากล่าวว่า มิสกีน อิบนุ บุก็อยร์ ได้เล่าให้เราฟัง เขากล่าวว่า อัลเอาซาอีย์ ได้เล่าให้เราฟัง จากอัซ-ซุฮ์รีย์ จากสะอีด อิบนุล มุสัยยับ จากฮากิม อิบนุ ฮิซาม กล่าวว่า:

"ฉันได้ขอต่อเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ แล้วท่านก็ให้ฉัน ฉันจึงขออีก ท่านก็ให้ฉันอีก แล้วฉันก็ขอเป็นครั้งที่สาม ท่านก็ให้ฉันอีก จากนั้น เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงกล่าวว่า 'โอ้ ฮากิมเอ๋ย แท้จริงทรัพย์สมบัตินี้เป็นสิ่งเขียวขจีและหอมหวาน ผู้ใดรับมันด้วยความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เขาจะได้รับความจำเริญในทรัพย์สินนั้น แต่ผู้ใดรับมันด้วยความโลภมาก เขาจะไม่ได้รับความจำเริญ และเขาเปรียบเสมือนผู้ที่กินแต่ไม่อิ่ม และมือบนย่อมประเสริฐกว่ามือล่าง'"

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

ทรัพย์สินนำความจำเริญมาให้แก่ผู้ที่รับไว้โดยไม่โลภและรู้จักพอใจ

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
เขียวสดและหวาน

เป็นภาพเปรียบของทรัพย์สินที่น่าดึงดูดและกระตุ้นความอยากได้ง่าย

ด้วยจิตใจที่ไม่โลภ

รับไว้โดยไม่กระหายอยาก รู้จักพอใจ และพร้อมที่จะแบ่งปันด้วย

มือที่อยู่สูงกว่า

หมายถึงมือที่ให้ ส่วนมือที่อยู่ต่ำกว่าหมายถึงมือที่รับ

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า ตัวทรัพย์สินเองมิใช่สิ่งที่ถูกตำหนิ สิ่งสำคัญคือวิธีที่คนเราได้มาและใช้มัน ผู้ที่รับโดยไม่โลภและยังคงพอใจย่อมพบความจำเริญในทรัพย์สินนั้น ส่วนผู้ที่ปรารถนามากขึ้นเรื่อย ๆ จะไม่มีวันอิ่มใจ การให้ความสำคัญแก่มือที่ให้เป็นการส่งเสริมการพึ่งพาตนเองและการเอื้อเฟื้อ มิใช่การตำหนิผู้ขัดสน ผู้ที่เดือดร้อนมีสิทธิรับความช่วยเหลือ

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. ก่อนซื้อสิ่งใด ให้หยุดคิดถึงความแตกต่างระหว่างความจำเป็นที่แท้จริงกับความโลภ
  2. รับความช่วยเหลือเมื่อจำเป็น และพยายามช่วยเหลือผู้อื่นด้วยตนเองเช่นกัน
  3. แบ่งปันทรัพย์สินของคุณเป็นประจำ แม้จะเป็นเงินจำนวนเล็กน้อยหรือการช่วยเหลือที่เป็นประโยชน์
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี