Sunan an-Nasa'i หะดีษที่ 2968
รายงานโดย Aishah bint Abi Bakr พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Aishah bint Abi Bakr
ตัวบทหะดีษ
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ، عَزَّ وَجَلَّ { فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا } فَوَاللَّهِ مَا عَلَى أَحَدٍ جُنَاحٌ أَنْ لاَ يَطُوفَ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ . قَالَتْ عَائِشَةُ بِئْسَمَا قُلْتَ يَا ابْنَ أُخْتِي إِنَّ هَذِهِ الآيَةَ لَوْ كَانَتَ كَمَا أَوَّلْتَهَا كَانَتْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا وَلَكِنَّهَا نَزَلَتْ فِي الأَنْصَارِ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمُوا كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ الطَّاغِيَةِ الَّتِي كَانُوا يَعْبُدُونَ عِنْدَ الْمُشَلَّلِ وَكَانَ مَنْ أَهَلَّ لَهَا يَتَحَرَّجُ أَنْ يَطُوفَ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا } ثُمَّ قَدْ سَنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الطَّوَافَ بَيْنَهُمَا فَلَيْسَ لأَحَدٍ أَنْ يَتْرُكَ الطَّوَافَ بِهِمَا .
อัมร์ บิน อุสมาน ได้บอกแก่ฉันว่า บิดาของฉันได้เล่าให้เราฟัง จากชุอัยบ์ จากอัซ-ซูฮ์รีย์ จากอุรวะห์ เขากล่าวว่า ฉันได้ถามท่านหญิงอาอิชะห์เกี่ยวกับดำรัสของอัลลอฮ์ ผู้ทรงเกียรติและสูงส่งที่ว่า
«ดังนั้นจึงไม่มีบาปใดแก่เขาที่จะเดินเวียนระหว่างทั้งสอง» แล้วฉันก็กล่าวว่า 'ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ การที่ผู้ใดจะไม่เดินเวียนระหว่างเศาะฟากับมัรวะห์นั้น ย่อมไม่มีบาปแก่เขา' ท่านหญิงอาอิชะห์จึงกล่าวว่า 'ช่างเป็นคำพูดที่เลวร้ายนัก โอ้ลูกชายของพี่สาวเอ๋ย! หากโองการนี้เป็นดังเช่นที่ท่านตีความ ก็คงจะถูกระบุว่า «ดังนั้นจึงไม่มีบาปใดแก่เขาที่จะไม่เดินเวียนระหว่างทั้งสอง» แต่ทว่าโองการนี้ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับชาวอันศอร ก่อนที่พวกเขาจะเข้ารับอิสลาม พวกเขาเคยครองอิหฺรอมเพื่อมานาต เจว็ดทรราชซึ่งพวกเขาเคารพบูชา ณ อัล-มุชัลลัล และผู้ที่ครองอิหฺรอมเพื่อนางก็จะลังเลใจที่จะเดินเวียนระหว่างเศาะฟากับมัรวะห์ เมื่อพวกเขาได้สอบถามเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เกี่ยวกับเรื่องนั้น อัลลอฮ์ ผู้ทรงเกียรติและสูงส่ง จึงได้ประทานโองการว่า «แท้จริง เศาะฟาและมัรวะห์ เป็นส่วนหนึ่งจากสัญลักษณ์ของอัลลอฮ์ ดังนั้นผู้ใดทำฮัจญ์หรืออุมเราะห์ ณ บ้านหลังนี้ ก็ไม่มีบาปใดแก่เขาที่จะเดินเวียนระหว่างทั้งสอง» จากนั้น เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ทรงกำหนดแบบแผนให้เดินเวียนระหว่างทั้งสอง ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดมีสิทธิ์ละทิ้งการเดินเวียนระหว่างทั้งสอง
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อาอิชะฮ์ชี้แจงว่าการสะแอระหว่างอัศเศาะฟากับอัลมัรวะฮ์เป็นส่วนหนึ่งของฮัจญ์
หะดีษกล่าวถึงที่มาของเรื่องนี้: ชาวอันศอรบางคนลังเลที่จะเดินระหว่างอัศเศาะฟากับอัลมัรวะฮ์ก่อนเข้ารับอิสลาม เพราะก่อนหน้านั้นพวกเขาเคยประกอบพิธีกรรมให้มะนาต พวกเขาจึงถามท่านนบี ﷺ เกี่ยวกับเรื่องนี้ แล้วอายะฮ์ที่เกี่ยวข้องก็ถูกประทานลงมา
การเดินประกอบพิธีกรรมระหว่างเนินอัศเศาะฟาและอัลมัรวะฮ์ในช่วงฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์
สภาวะอันศักดิ์สิทธิ์ที่บุคคลเข้าสู่เมื่อเริ่มประกอบพิธีฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์
รูปเคารพที่ชาวอาหรับบางกลุ่มเคารพบูชาก่อนอิสลาม
อาอิชะฮ์แก้ไขความเข้าใจที่ว่าอายะฮ์นี้ทำให้การสะแอเป็นสิ่งที่เลือกทำหรือไม่ทำก็ได้: ถ้อยคำดังกล่าวขจัดความกังวลว่าจะเป็นบาป แต่ต่อมาท่านนบี ﷺ ได้กำหนดให้การสะแอเป็นแนวปฏิบัติทางพิธีกรรม สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่ถือว่าการสะแอเป็นองค์ประกอบที่จำเป็นของฮัจญ์และอุมเราะฮ์ แม้จะมีความเห็นต่างกันเรื่องการจัดประเภททางกฎหมายและสิ่งที่ต้องทำหากละเว้น
- อย่าอ่านอายะฮ์ในอัลกุรอานแยกจากคำอธิบายของท่านนบี ﷺ และบริบทที่อายะฮ์นั้นถูกประทานลงมา
- เมื่อประกอบฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์ จงทำการสะแอและปฏิบัติตามแนวทางพิธีกรรมที่ได้รับการยอมรับ
- หากถ้อยคำในอัลกุรอานดูเหมือนเปิดให้ตีความได้หลายความหมาย จงขอคำอธิบายจากผู้รู้
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี