Sunan Abi Dawud، حدیث 3230
روایتشده توسط Bashir. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Bashir
روایت
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ بَكَّارٍ، حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ سُمَيْرٍ السَّدُوسِيِّ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ بَشِيرٍ، مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ اسْمُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ زَحْمُ بْنُ مَعْبَدٍ فَهَاجَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا اسْمُكَ " . قَالَ زَحْمٌ . قَالَ " بَلْ أَنْتَ بَشِيرٌ " . قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ " لَقَدْ سَبَقَ هَؤُلاَءِ خَيْرًا كَثِيرًا " . ثَلاَثًا ثُمَّ مَرَّ بِقُبُورِ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ " لَقَدْ أَدْرَكَ هَؤُلاَءِ خَيْرًا كَثِيرًا " . وَحَانَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَظْرَةٌ فَإِذَا رَجُلٌ يَمْشِي فِي الْقُبُورِ عَلَيْهِ نَعْلاَنِ فَقَالَ " يَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ وَيْحَكَ أَلْقِ سِبْتِيَّتَيْكَ " . فَنَظَرَ الرَّجُلُ فَلَمَّا عَرَفَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَلَعَهُمَا فَرَمَى بِهِمَا .
سهل بن بکّار برای ما حدیث کرد، اسود بن شیبان برای ما حدیث کرد، از خالد بن سمیر سدوسی، از بشیر بن نَهیک، از بشیر، مولای رسول الله ﷺ که نامش در دوران جاهلیت
«زَحْم بن مَعْبَد» بود. او به نزد رسول الله ﷺ هجرت کرد و ایشان پرسیدند: «نامت چیست؟» گفت: «زَحْم.» فرمودند: «نه، تو بشیر هستی.» بشیر میگوید: هنگامی که همراه رسول الله ﷺ راه میرفتم، ایشان از کنار قبرهای مشرکان گذشتند و سه بار فرمودند: «این گروه خیر فراوانی را از دست دادند.» سپس از کنار قبرهای مسلمانان عبور کردند و فرمودند: «این گروه خیر فراوانی را دریافت کردند.» ناگهان نگاه رسول الله ﷺ به مردی افتاد که با کفش در میان قبرها راه میرفت. ایشان فرمودند: «ای صاحب دو کفش! وای بر تو، کفشهایت را درآور!» آن مرد نگاه کرد و چون رسول الله ﷺ را شناخت، کفشهایش را درآورد و پرتاب کرد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ نام زَهم را به بشیر تغییر داد و حرمت قبرها را پاس داشت.
نام پیشین بشیر؛ پیامبر ﷺ آن را با نامی دارای معنای نیک جایگزین کرد.
کفشهای چرمیای که موی روی آنها زدوده شده بود.
اشاره به فرصت بزرگی برای ایمان آوردن و انجام کارهای نیک که در زندگی در اختیار درگذشتگان بود.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که میتوان نامی با معنای ناخوشایند را با نامی نیک جایگزین کرد. درخواست برای درآوردن کفشها نشاندهنده احترام به گورستان است؛ فقیهان این موضوع را در کنار روایاتی بررسی میکنند که راهرفتن با کفش میان قبرها را مجاز میدانند. بنابراین، درآوردن کفشها در همه شرایط ممنوعیتی بیقیدوشرط نیست و شرایط و ضرورت باید در نظر گرفته شود. سخن درباره قبرها، ارزش ایمان و ناپایداری زندگی دنیوی را یادآوری میکند.
- نامهایی با معنای نیک برگزینید و دیگران را محترمانه خطاب کنید.
- در گورستان با آرامش رفتار کنید و به درگذشتگان احترام بگذارید.
- پیش از آنکه فرصت ایمان و کارهای نیک از دست برود، به ارزش آنها بیندیشید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.