Sahih al-Bukhari، حدیث 1741
روایتشده توسط Abu Bakra. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Bakra
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا قُرَّةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ،، وَرَجُلٌ، أَفْضَلُ فِي نَفْسِي مِنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَطَبَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ النَّحْرِ، قَالَ " أَتَدْرُونَ أَىُّ يَوْمٍ هَذَا ". قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ. قَالَ " أَلَيْسَ يَوْمَ النَّحْرِ ". قُلْنَا بَلَى. قَالَ " أَىُّ شَهْرٍ هَذَا ". قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ. فَقَالَ " أَلَيْسَ ذُو الْحَجَّةِ ". قُلْنَا بَلَى. قَالَ " أَىُّ بَلَدٍ هَذَا ". قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ. قَالَ " أَلَيْسَتْ بِالْبَلْدَةِ الْحَرَامِ ". قُلْنَا بَلَى. قَالَ " فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ، كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا، فِي شَهْرِكُمْ هَذَا، فِي بَلَدِكُمْ هَذَا، إِلَى يَوْمِ تَلْقَوْنَ رَبَّكُمْ. أَلاَ هَلْ بَلَّغْتُ ". قَالُوا نَعَمْ. قَالَ " اللَّهُمَّ اشْهَدْ، فَلْيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ، فَرُبَّ مُبَلَّغٍ أَوْعَى مِنْ سَامِعٍ، فَلاَ تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ ".
عبدالله بن محمد برایم حدیث کرد، ابوعامر برایمان حدیث کرد، قُرّه از محمد بن سیرین برایمان حدیث کرد، او گفت: عبدالرحمن بن ابیبکره مرا خبر داد، از ابیبکره و مردی که نزد من برتر از عبدالرحمن است، یعنی حمید بن عبدالرحمن، از ابیبکره رضی الله عنه که گفت: پیامبر ﷺ در روز نحر برای ما خطبه خواندند و فرمودند:
«آیا میدانید امروز چه روزی است؟» گفتیم: «الله و رسولش داناترند.» سپس سکوت کردند تا جایی که گمان کردیم شاید نام دیگری برای آن روز بگذارند. فرمودند: «آیا روز نحر نیست؟» گفتیم: «بله.» فرمودند: «این کدام ماه است؟» گفتیم: «الله و رسولش داناترند.» سپس سکوت کردند تا جایی که گمان کردیم شاید نام دیگری برای آن بگذارند. آنگاه فرمودند: «آیا ماه ذیالحجه نیست؟» گفتیم: «بله.» فرمودند: «این کدام شهر است؟» گفتیم: «الله و رسولش داناترند.» سپس سکوت کردند تا جایی که گمان کردیم شاید نام دیگری برای آن بگذارند. فرمودند: «آیا این بلد الحرام نیست؟» گفتیم: «بله.» فرمودند: «همانا خونها و اموال شما بر یکدیگر حرام است، مانند حرمت این روزتان، در این ماهتان، در این شهرتان، تا روزی که پروردگارتان را ملاقات کنید. هان! آیا رساندم؟» گفتند: «بله.» فرمودند: «بار خدایا! شاهد باش. پس باید حاضران به غایبان برسانند، زیرا چه بسا کسی که پیام به او رسیده، بهتر از شنونده مستقیم دریابد. بنابراین پس از من کافر نشوید که گردنهای یکدیگر را بزنید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
جان و مال انسانها حرمت دارد؛ این پیام را با دقت منتقل کنید.
دهم ذیالحجه که در آن حاجیان قربانی میکنند.
مکه؛ شهری که خداوند حرمت ویژهای به آن بخشیده است.
کسی که پیام را شنیده است، آن را با امانتداری به کسانی که حضور نداشتهاند برساند.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت میکنند که جان و مال انسانها باید محفوظ باشد و تعرض ناحق به آنها بهشدت حرام است. پیامبر ﷺ با مقایسهٔ این حرمت با حرمت روز، ماه و شهر حج، بر این حفاظت تأکید کرد. سفارش به رساندن پیام، مسئولیت انتقال درست و امانتدارانهٔ دانش را برجسته میکند؛ هشدار دربارهٔ کشتن یکدیگر نیز درگیری خشونتآمیز میان مردم را محکوم میکند.
- از جان و مال دیگران محافظت کنید و از خشونت، ارعاب و ستم بپرهیزید.
- دانش دینی را با دقت منتقل کنید و پیش از بازگوکردن، معنای آن را بررسی کنید.
- هشدارها دربارهٔ تفرقه و درگیری میان مردم را جدی بگیرید و برای آشتی بکوشید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.