Sahih al-Bukhari، حدیث 2993
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَآن را به البخاري روایت کرد
- 2سُفْيَانُ
- 3حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 4سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ
- 5جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا إِذَا صَعِدْنَا كَبَّرْنَا، وَإِذَا نَزَلْنَا سَبَّحْنَا.
محمد بن یوسف به ما حدیث نقل کرد، سفیان از حصین بن عبدالرحمن، او از سالم بن ابیالجعْد و او از جابر بن عبدالله — رضي الله عنهما — روایت کرد که فرمود:
«هرگاه به بلندی صعود میکردیم، تکبیر (اللهُ أکبر) میگفتیم و هرگاه فرود میآمدیم، تسبیح (سبحانالله) میگفتیم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
بالا رفتن در سفر با گفتن تکبیر و پایین آمدن با گفتن تسبیح همراه است.
خداوند بزرگتر است؛ این ذکر تکبیر نام دارد.
خداوند از هر نقصی منزه است؛ این ذکر تسبیح نام دارد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که مسافران هنگام بالا رفتن و پایین آمدن از مسیر، خدا را یاد کنند. گفتن تکبیر هنگام بالا رفتن، بزرگی خداوند را برجسته میکند و تسبیح هنگام پایین آمدن، بر والایی او دلالت دارد. این نوعی ذکرِ مستحب است، نه عبارتی واجب.
- هنگام پیادهروی یا سفر، وقتی از شیب یا بلندی بالا میروی، الله اکبر بگو.
- هنگام پایین آمدن، با گفتن سبحان الله خدا را یاد کن.
- بگذار این ذکرهای کوتاه به تو یادآوری کنند که خداوند از دشواری و چشمانداز پیرامونت بزرگتر است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.