Sahih al-Bukhari، حدیث 3075
روایتشده توسط Rafi ibn Khadij. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Rafi ibn Khadij
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ، فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ وَأَصَبْنَا إِبِلاً وَغَنَمًا، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أُخْرَيَاتِ النَّاسِ، فَعَجِلُوا فَنَصَبُوا الْقُدُورَ، فَأَمَرَ بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ قَسَمَ فَعَدَلَ عَشَرَةً مِنَ الْغَنَمِ بِبَعِيرٍ، فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، وَفِي الْقَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرٌ فَطَلَبُوهُ فَأَعْيَاهُمْ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَجُلٌ بِسَهْمٍ، فَحَبَسَهُ اللَّهُ فَقَالَ " هَذِهِ الْبَهَائِمُ لَهَا أَوَابِدُ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ، فَمَا نَدَّ عَلَيْكُمْ فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". فَقَالَ جَدِّي إِنَّا نَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ أَنْ نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى، أَفَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ فَقَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ".
موسی بن اسماعیل برای ما حدیث کرد، ابوعوانه برای ما حدیث کرد، از سعید بن مسروق، از عبایه بن رفاعه، از جدش رافع رضی الله عنه که گفت: همراه پیامبر ﷺ در ذوالحلیفه بودیم که مردم دچار گرسنگی شدند. شتران و گوسفندانی (به عنوان غنیمت) به دست آوردیم، در حالی که پیامبر ﷺ هنوز در عقب سپاه بودند. مردم شتاب کردند و دیگها را بار گذاشتند. چون پیامبر ﷺ رسیدند، دستور دادند دیگها را واژگون کنند. سپس غنایم را تقسیم نمودند و ده گوسفند را معادل یک شتر قرار دادند. ناگهان شتری فرار کرد و مردم که اسبان اندکی داشتند، آنقدر او را تعقیب کردند تا خسته شدند. مردی تیری پرتاب کرد و خداوند شتر را متوقف ساخت. پیامبر ﷺ فرمودند:
«این چهارپایان نیز مانند وحوش رمیده میشوند؛ پس اگر حیوانی از شما گریخت، با آن چنین رفتار کنید.» جدم عرض کرد: «ما امیدواریم — یا بیم داریم — که فردا با دشمن روبهرو شویم و کاردی همراه نداریم؛ آیا میتوانیم با نی سر ببریم؟» ایشان فرمودند: «هر ابزاری که خون را جاری سازد و نام الله بر آن برده شود، از آن بخورید؛ مگر دندان و ناخن. و دلیل آن را برایتان بیان میکنم: دندان استخوان است و ناخن ابزار ذبح حبشیان است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Bij noodslacht gelden duidelijke regels voor het doden en verdelen van dieren.
مکانی نزدیک مدینه که گروه در آن حضور داشت.
پیش از آنکه غنیمت طبق دستور پیامبر ﷺ تقسیم شود، دیگهای پختوپز خالی شدند.
وسیلهای تیز که هنگام ذبح باعث جاری شدن خون میشود.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که غنیمت باید عادلانه تقسیم شود و پیش از مشخص شدن نحوهٔ تقسیم نباید کسی دست به کار شود. اگر حیوانی بگریزد، میتوان از تیر یا وسیلهٔ تیز مشابه استفاده کرد، به شرط آنکه نام خدا برده شود. در ذبح شرعی، وسیله باید خون را جاری کند؛ دندان و ناخن مجاز نیستند. چهار مذهب فقهی اهلسنت همچنین شرایط مربوط به ذبحکننده، گفتن نام خدا و مناسب بودن وسیلهٔ مورد استفاده را بررسی میکنند.
- در تقسیم غنیمت منتظر تقسیم عادلانه بمانید و پیشاپیش سهمی برای خود برندارید.
- برای ذبح از وسیلهای تیز و مناسب استفاده کنید و نام خدا را ببرید.
- با حیوان گریخته طبق احکام شکار و ذبح رفتار کنید، نه با خشونت خودسرانه.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.