Sahih al-Bukhari، حدیث 4260
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ أَبِي هِلاَلٍ، قَالَ وَأَخْبَرَنِي نَافِعٌ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، وَقَفَ عَلَى جَعْفَرٍ يَوْمَئِذٍ وَهْوَ قَتِيلٌ، فَعَدَدْتُ بِهِ خَمْسِينَ بَيْنَ طَعْنَةٍ وَضَرْبَةٍ، لَيْسَ مِنْهَا شَىْءٌ فِي دُبُرِهِ. يَعْنِي فِي ظَهْرِهِ.
احمد به ما حدیث کرد، ابن وهب به ما حدیث کرد، از عمرو، از ابن ابی هلال، گفت: و نافع به من خبر داد که ابن عمر به او اطلاع داده است که در آن روز بر بالین جعفر ایستاد در حالی که او به شهادت رسیده بود؛ پس من پنجاه زخم ناشی از نیزه و شمشیر را بر بدن او شمردم که هیچیک از آنها در پشتش نبود. یعنی در پشت او هیچ اثری از زخم وجود نداشت.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
جعفر پنجاه زخم برداشت، اما هیچیک بر پشت او نبود.
این روایت به نبرد مؤته اشاره دارد و آنچه عبدالله بن عمر بر پیکر جعفر دید، توصیف میکند.
جعفر بن ابیطالب، از صحابهٔ پیامبر ﷺ که در مؤته به شهادت رسید.
زخمهایی که در اثر سلاحهای نوکتیز یا ضربهزننده پدید میآیند.
زخمها در پشت بدنش نبودند؛ این نشان میدهد که به دشمن پشت نکرده بود.
عالمان کلاسیک در توصیف زخمها نشانهای از پایداری و شجاعت جعفر میبینند: او همچنان رو به سوی دشمن پیش میرفت. این روایت از رفتار او میستاید، اما بهتنهایی قاعدهای کلی مقرر نمیکند که هر مؤمنی در وضعیت جنگی باید به جنگیدن ادامه دهد؛ چنین مسائلی تابع احکام و شرایط فقه اسلامی است.
- در کارهای دشوار پایدار بمان و از ترس به آنچه حق است پشت نکن.
- شجاعت و فداکاری را ارج بنه، بیآنکه خشونت را بیرون از چارچوب احکام اسلامی ستایش کنی.
- فداکاریهای دیگران را با دقت بازگو کن و این روایتها را بر گزارشهای معتبر استوار ساز.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.