Sahih al-Bukhari، حدیث 4623
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ الْبَحِيرَةُ الَّتِي يُمْنَعُ دَرُّهَا لِلطَّوَاغِيتِ فَلاَ يَحْلُبُهَا أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ. وَالسَّائِبَةُ كَانُوا يُسَيِّبُونَهَا لآلِهَتِهِمْ لاَ يُحْمَلُ عَلَيْهَا شَىْءٌ. قَالَ وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " رَأَيْتُ عَمْرَو بْنَ عَامِرٍ الْخُزَاعِيَّ يَجُرُّ قُصْبَهُ فِي النَّارِ، كَانَ أَوَّلَ مَنْ سَيَّبَ السَّوَائِبَ ". وَالْوَصِيلَةُ النَّاقَةُ الْبِكْرُ تُبَكِّرُ فِي أَوَّلِ نِتَاجِ الإِبِلِ، ثُمَّ تُثَنِّي بَعْدُ بِأُنْثَى. وَكَانُوا يُسَيِّبُونَهُمْ لِطَوَاغِيتِهِمْ إِنْ وَصَلَتْ إِحْدَاهُمَا بِالأُخْرَى لَيْسَ بَيْنَهُمَا ذَكَرٌ. وَالْحَامِ فَحْلُ الإِبِلِ يَضْرِبُ الضِّرَابَ الْمَعْدُودَ، فَإِذَا قَضَى ضِرَابَهُ وَدَعُوهُ لِلطَّوَاغِيتِ وَأَعْفَوْهُ مِنَ الْحَمْلِ فَلَمْ يُحْمَلْ عَلَيْهِ شَىْءٌ وَسَمَّوْهُ الْحَامِيَ. وَقَالَ لي أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، سَمِعْتُ سَعِيدًا، قَالَ يُخْبِرُهُ بِهَذَا قَالَ وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ. وَرَوَاهُ ابْنُ الْهَادِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم.
موسی بن اسماعیل به ما حدیث کرد، ابراهیم بن سعد به ما حدیث کرد، از صالح بن کیسان، از ابن شهاب، از سعید بن مسیب که گفت:
«بحیره شتری است که شیرش برای بتها اختصاص داده میشد و هیچکس از مردم اجازه دوشیدن آن را نداشت. و سائبه شتری بود که آن را برای خدایانشان رها میکردند و هیچ باری بر آن نهاده نمیشد.» او گفت: ابوهَریره گفت که رسول الله ﷺ فرمودند: «عمرو بن عامر خزاعی را دیدم که رودههایش را در آتش میکشید؛ او نخستین کسی بود که سنت رها کردن حیوانات را (برای خدایانشان) بنیان نهاد.» وسیله شتری است که در اولین زایمان خود ماده بزاید و سپس بار دیگر نیز ماده بزاید. اگر دو ماده پیاپی به دنیا میآورد و میان آنها نری نبود، آن را برای بتهایشان رها میکردند. و حامی نر شتری است که تعداد معینی جفتگیری انجام دهد. چون جفتگیریاش به پایان میرسید، او را برای بتهایشان رها میکردند و از حمل بار معافش میساختند، چنانکه هیچ باری بر او نهاده نمیشد و او را حامی مینامیدند.» ابوالیمان به من گفت: شعیب به ما خبر داد، از زهری شنیدم که سعید این مطلب را به او خبر میداد و گفت: ابوهَریره نیز گفت: «من پیامبر ﷺ را شنیدم که همین مضمون را بیان فرمودند.» و ابن هاد آن را از ابن شهاب، از سعید، از ابوهَریره رضی الله عنه روایت کرده است که گفت: «من پیامبر ﷺ را شنیدم که چنین فرمودند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ رسمهای مشرکانهای را که در آن حیوانات به بتها اختصاص داده میشدند، نکوهش کرد.
شتری که طبق رسم مشرکان، شیرش به بتها اختصاص داشت و مردم اجازه نداشتند آن را بدوشند.
حیوانی که به بتها اختصاص داده میشد و آزادانه رها میگشت و از آن برای بارکشی استفاده نمیشد.
شتر نری که پس از شمار معینی جفتگیری به بتها اختصاص داده میشد و دیگر از آن برای بارکشی استفاده نمیکردند.
مفسران کلاسیک این نامها را با ردّ قواعد دینیِ مشرکانهای پیوند میدهند که مردم از خود ساخته بودند. قرآن در آیهٔ ۱۰۳ سورهٔ مائده به چنین رسمهایی دربارهٔ حیوانات اشاره میکند و میآموزد که خداوند آنها را تشریع نکرده است. این روایت اختصاص دادن حیوانات به بتها را نکوهش میکند؛ اما نمیگوید که مراقبت خوب از حیوانات یا داوطلبانه آسوده گذاشتن آنها بهخودیخود ممنوع است.
- داراییها، حیوانات یا دیگر نعمتها را به بتها یا رسمهای خرافی اختصاص ندهید.
- رسمهای دینی را با قرآن و روایتهای معتبر بسنجید.
- با حیوانات با مهربانی رفتار کنید، اما بدون دلیل، رسمهای بشری را به خدا نسبت ندهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.