Sahih al-Bukhari، حدیث 557
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِآن را به البخاري روایت کرد
- 2إِبْرَاهِيمُ
- 3ابْنِ شِهَابٍ
- 4سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
- 5أَبِيهِ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّمَا بَقَاؤُكُمْ فِيمَا سَلَفَ قَبْلَكُمْ مِنَ الأُمَمِ كَمَا بَيْنَ صَلاَةِ الْعَصْرِ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ، أُوتِيَ أَهْلُ التَّوْرَاةِ التَّوْرَاةَ فَعَمِلُوا حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ النَّهَارُ عَجَزُوا، فَأُعْطُوا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، ثُمَّ أُوتِيَ أَهْلُ الإِنْجِيلِ الإِنْجِيلَ فَعَمِلُوا إِلَى صَلاَةِ الْعَصْرِ، ثُمَّ عَجَزُوا، فَأُعْطُوا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، ثُمَّ أُوتِينَا الْقُرْآنَ فَعَمِلْنَا إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ، فَأُعْطِينَا قِيرَاطَيْنِ قِيرَاطَيْنِ، فَقَالَ أَهْلُ الْكِتَابَيْنِ أَىْ رَبَّنَا أَعْطَيْتَ هَؤُلاَءِ قِيرَاطَيْنِ قِيرَاطَيْنِ، وَأَعْطَيْتَنَا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، وَنَحْنُ كُنَّا أَكْثَرَ عَمَلاً، قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَلْ ظَلَمْتُكُمْ مِنْ أَجْرِكُمْ مِنْ شَىْءٍ قَالُوا لاَ، قَالَ فَهْوَ فَضْلِي أُوتِيهِ مَنْ أَشَاءُ ".
عبدالعزيز بن عبدالله به ما حدیث کرد و گفت: ابراهیم برایم حدیث کرد، از ابن شهاب، از سالم بن عبدالله، از پدرش که او را خبر داد که شنیده است رسول الله ﷺ میفرمایند:
«ماندن شما در مقایسه با امتهای پیشین، همچون فاصله میان نماز عصر تا غروب آفتاب است. به اهل تورات، تورات داده شد و بر آن عمل کردند تا وقتی که نیمی از روز گذشت، ناتوان شدند و به آنان یک قیراط یک قیراط داده شد. سپس به اهل انجیل، انجیل داده شد و تا نماز عصر بر آن عمل کردند، آنگاه ناتوان شدند و به آنان یک قیراط یک قیراط داده شد. سپس به ما قرآن داده شد و تا غروب آفتاب بر آن عمل کردیم، پس به ما دو قیراط دو قیراط داده شد. اهل دو کتاب گفتند: «ای پروردگار ما! به اینان دو قیراط دو قیراط دادی و به ما تنها یک قیراط یک قیراط دادی، در حالی که ما بیشتر کار کرده بودیم.» الله عزوجل فرمود: «آیا چیزی از پاداشتان را از شما دریغ داشتهام؟» گفتند: «خیر.» فرمود: «این فضل من است که به هر کس بخواهم عطا میکنم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
امتِ قرآن به لطف خداوند پاداشی دوچندان دریافت میکند.
واحدی برای سنجش پاداش؛ در اینجا منظور سهمی از پاداش خداوند است.
امتهایی که پیش از مسلمانان تورات و انجیل را دریافت کردند.
عالمان توضیح میدهند که این تشبیه، پیدرپی آمدن امتها و کوتاه بودن زمان امت آخر را نشان میدهد. پاداش دوچندان امت قرآن از لطف خداوند است، نه حقی که به بهای کاستن از پاداش امتهای پیشین به دست آمده باشد؛ آنان خود تأیید میکنند که پاداششان کم نشده است. بنابراین، این حدیث هم ارزش وحی و هم بخشندگی خداوند را برجسته میکند.
- با خواندن منظم قرآن، فهمیدن آن و عمل به آن، قدرش را بدان.
- بپذیر که پاداش در نهایت لطف خداوند است و دلیلی برای حسادت به دیگران نیست.
- از زمانی که در اختیار داری برای عبادت و کار نیک بهره ببر و آن را به تأخیر مینداز.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.