Sahih al-Bukhari، حدیث 5875
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا أَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ قِيلَ لَهُ إِنَّهُمْ لَنْ يَقْرَءُوا كِتَابَكَ إِذَا لَمْ يَكُنْ مَخْتُومًا. فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ، وَنَقْشُهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ. فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِهِ.
آدم بن ابی ایاس به ما حدیث نقل کرد، شعبه به ما حدیث نقل کرد، از قتاده، او از انس بن مالک رضی الله عنه روایت میکند که گفت: هنگامی که پیامبر ﷺ قصد نوشتن نامه برای رومیان را داشتند، به ایشان گفته شد:
«آنها نامه شما را نخواهند خواند مگر اینکه مهر شده باشد.» بنابراین ایشان انگشتری از نقره ساختند که بر آن حک شده بود: «محمد رسولالله». گویی هماکنون درخشش آن را در دست ایشان میبینم.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برای نامههای رسمی از انگشتر مُهرِ نقره استفاده میکرد.
حدیث میگوید پیامبر ﷺ قصد داشت نامهای برای رومیان بفرستد و به ایشان گفته شد که آنان نامهای را که مُهر نداشته باشد نمیخوانند.
با مُهری بسته شده است تا رسمی بودن نامه آشکار باشد.
واژههایی که روی انگشتر حک شدهاند.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که استفاده از انگشتر مُهر برای نیازی عملی و رسمی جایز است و پیامبر ﷺ انگشتری از نقره داشت. همچنین از انگشتر برای مُهر کردن نامهها استفاده میشد و نقش آن نام و پیام ایشان را نشان میداد. این روایت دلیلی بر جایز بودن استفاده مردان از طلا نیست؛ روایتهای معتبر دیگری آن را منع میکنند.
- در ارتباطات رسمی، تا زمانی که شیوههای رایج نزد مخاطب جایز باشند، از آنها استفاده کنید.
- برای مکاتبات تجاری یا اداری، نشانههای روشنی به کار ببرید که اصالت آنها را تأیید کند.
- سنت را با آگاهی از هدف آن و با تمایز میان مواد مجاز و ممنوع پیروی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.