Sahih al-Bukhari، حدیث 6843
روایتشده توسط Abu Huraira and Zaid bin Khalid. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira and Zaid bin Khalid
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَحَدُهُمَا اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ. وَقَالَ الآخَرُ وَهْوَ أَفْقَهُهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ، وَأْذَنْ لِي أَنْ أَتَكَلَّمَ. قَالَ " تَكَلَّمْ ". قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا ـ قَالَ مَالِكٌ وَالْعَسِيفُ الأَجِيرُ ـ فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ، فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ، فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي، ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ مَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ، أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ عَلَيْكَ ". وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا، وَأَمَرَ أُنَيْسًا الأَسْلَمِيَّ أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الآخَرِ، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا، فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا.
عبدالله بن یوسف برای ما حدیث کرد، مالک به ما خبر داد، از ابن شهاب، از عبیدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود، از ابوهُریره و زید بن خالد که هر دو به او اطلاع دادند: دو مرد نزد رسول خدا ﷺ با هم اختلاف کردند. یکی از آنان گفت:
«میان ما بر اساس کتاب الله داوری کن.» دیگری که فقیهتر بود گفت: «بله، ای رسول خدا! میان ما بر اساس کتاب الله داوری کن و به من اجازه بده سخن بگویم.» ایشان فرمودند: «سخن بگو.» او گفت: «پسر من نزد این مرد کارگر (اجیر) بود — مالک گفت: عسیف همان اجیر است — و با همسر او زنا کرد. مردم به من گفتند که پسر من باید رجم شود، پس من برای نجات پسرم صد گوسفند و یک کنیز خود را به عنوان فدیه دادم. سپس از اهل علم پرسیدم و آنان به من گفتند که مجازات پسر من تنها صد تازیانه و تبعید یک ساله است و رجم فقط مخصوص همسر این مرد است.» آنگاه رسول خدا ﷺ فرمودند: «سوگند به آنکه جانم در دست اوست، قطعاً میان شما بر اساس کتاب الله داوری خواهم کرد. اما گوسفندان و کنیزت به تو بازگردانده میشود.» سپس ایشان دستور دادند پسرش را صد تازیانه زدند و یک سال تبعید کردند. همچنین به اُنَیس اسلمی دستور دادند تا نزد همسر مرد دیگر برود؛ اگر اعتراف کرد، او را رجم کند. آن زن اعتراف کرد و رجم شد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ حق را احیا کرد و بر اساس قانون خدا داوری کرد.
دو مرد ماجرای پسر یکی از آنها و زن دیگری را نزد پیامبر ﷺ مطرح کردند. پدر پس از آنکه مجازاتی به او گفته شده بود، صد گوسفند و یک کنیز داده بود؛ پیامبر ﷺ دستور داد آن اموال بازگردانده شود و درباره هر دو فرد درگیر داوری کرد.
کارگر اجیرشده یا مزدبگیر.
حدود و مجازاتهایی که خداوند مقرر کرده است؛ اجرای آنها بر عهده مراجع قضایی صلاحیتدار است.
دور کردن موقت فرد از محل سکونتش، بهعنوان بخشی از مجازاتی که در این داوری اجرا شد.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که نمیتوان با پرداخت پول از مجازات رهایی یافت و اموالی که بدون مبنای معتبر برای این منظور واگذار شدهاند باید بازگردانده شوند. روایت برای مرد مجرد صد تازیانه و یک سال تبعید را ذکر میکند؛ فقیهان درباره جایگاه حقوقی و چگونگی اجرای تبعید اختلاف نظر دارند. مذاهب فقهی شرایط اجرای مجازات حد، از جمله اقرار معتبر یا وجود دلیل، را بهتفصیل بررسی میکنند و اختیار اجرای آن را به مرجع قانونی و صلاحیتدار میسپارند، نه اشخاص عادی.
- پیش از داوری درباره مجازات یا تکلیف دینی، با عالمان متخصص و صلاحیتدار مشورت کنید.
- اگر پرداختی مبنای معتبر ندارد، برای حلوفصل اختلاف حقوقی به آن متوسل نشوید.
- داوریهای کیفری و اجرای آنها را به مراجع قضایی صلاحیتدار بسپارید؛ خودسرانه اقدام نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.