Sunan Ibn Majah، حدیث 515
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
روایت
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالُوا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ وُضُوءَ إِلاَّ مِنْ صَوْتٍ أَوْ رِيحٍ " .
علی بن محمد برای ما حدیث کرد، وکیع برای ما حدیث کرد؛ و محمد بن بشار برای ما حدیث کرد، محمد بن جعفر و عبدالرحمن برای ما حدیث کردند، گفتند: شعبه از سهیل بن ابی صالح، از پدرش، از ابوهریره برای ما حدیث کرد که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند: «وضویی نیست مگر به خاطر صدا یا بو.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
شک، بدون نشانهای روشن، وضو را باطل نمیکند.
شستوشوی آیینیِ کوچک که از جمله پیش از نماز انجام میشود.
نشانههایی از خروج باد؛ ملاک یقین است، نه هر صدا یا بویی.
عالمان کلاسیک این روایت را با قاعدهٔ «یقین با شک از میان نمیرود» مرتبط میدانند: کسی که به وضو داشتن خود یقین دارد، تا زمانی که نشانهای روشن از باطل شدن آن نبیند، همچنان باوضو است. در عبارت روایت، صدا و بو بهعنوان نشانههای قابل تشخیص آمدهاند، نه تنها دلیلهای ممکن. مذاهب فقهی این قاعده را هنگام شک دربارهٔ باطل شدن وضو به کار میبرند.
- نمازت را بهخاطر گمان قطع نکن؛ تنها هنگامی اقدام کن که نشانهای روشن داشته باشی.
- اگر به وضو داشتن خود یقین داری، تا زمانی که به باطل شدن آن یقین نکردهای، بر همان یقین بمان.
- میان نشانهٔ واقعی و شک معمولی تفاوت بگذار.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.