Sahih Muslim، حدیث 246
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، كِلاَهُمَا عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ بَيْنَ الرَّجُلِ وَبَيْنَ الشِّرْكِ وَالْكُفْرِ تَرْكَ الصَّلاَةِ " .
یحیی بن یحیی تمیمی و عثمان بن ابیشیبه هر دو از جریر برای ما حدیث نقل کردند. یحیی گفت: جریر به ما خبر داد، از اعمش، از ابوسفیان که گفت: شنیدم جابر میگفت: شنیدم پیامبر ﷺ فرمودند: «همانا میان انسان و میان شرک و کفر، ترک نماز است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عمداً ترک کردن نماز مرزی جدی در ایمان به شمار میآید.
برای خدا در عبادت یا در آنچه تنها شایستهٔ اوست، شریک قرار دادن.
بیایمانی؛ انکار ایمان به خدا و پیام او.
بهجا نیاوردن نمازهای واجب؛ علما جداگانه بررسی کردهاند که این حکم دربارهٔ کسی که نماز را ترک میکند چگونه کاربرد میشود.
علما این روایت را هشداری شدید دربارهٔ ترک نماز واجب میدانند. آنان دربارهٔ تفسیر فقهی آن اختلاف نظر داشتهاند: مذهب حنبلی ترک کامل و عمدی نماز را با کفر مرتبط میداند، درحالیکه مذاهب حنفی، مالکی و شافعی معمولاً آن را گناهی کبیره میشمارند، مادامی که شخص وجوب نماز را انکار نکند. کسی که وجوب آن را انکار میکند، خارج از این بحث است. بنابراین، این سخن ما را به جدیت و احتیاط فرامیخواند، نه اینکه شتابزده دیگران را کافر بخوانیم.
- با تعیین زمانهای ثابت و یادآورها در برنامهٔ روزانهات، از پنج نماز روزانه مراقبت کن.
- اگر نمازهایی از تو فوت شده است، به نماز بازگرد و از عالمی مورد اعتماد بپرس چگونه باید آنها را قضا کنی.
- با حکمت دربارهٔ ترک نماز هشدار بده و بدون آگاهی دربارهٔ ایمان کسی داوری نکن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.