Sahih Muslim، حدیث 4499
روایتشده توسط Zaid ibn Khalid al-Juhani. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zaid ibn Khalid al-Juhani
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالَ ابْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهْوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " عَرِّفْهَا سَنَةً ثُمَّ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا ثُمَّ اسْتَنْفِقْ بِهَا فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ " خُذْهَا فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الإِبِلِ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ - أَوِ احْمَرَّ وَجْهُهُ - ثُمَّ قَالَ " مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا " .
یحیی بن ایوب، قتیبة و ابن حجر برای ما حدیث نقل کردند. ابن حجر گفت: به ما خبر داد، و دو نفر دیگر گفتند: اسماعیل —که پسر جعفر است— از ربیعة بن ابی عبدالرحمن، او از یزید مولای مُنبَعِث، و او از زید بن خالد جُهَنی روایت کرد که مردی از رسول الله ﷺ درباره لُقَطه (شیء گمشده) پرسید. ایشان فرمودند:
«یک سال آن را اعلام کن، سپس بند و کیسهاش را بشناس، آنگاه آن را مصرف نما؛ اگر صاحبش آمد، آن را به او بپرداز.» مرد پرسید: «ای رسول الله! حکم گوسفند گمشده چیست؟» فرمودند: «آن را بردار، زیرا یا مال توست، یا مال برادرت، و یا طعمه گرگ.» مرد دوباره پرسید: «ای رسول الله! حکم شتر گمشده چیست؟» پس رسول الله ﷺ چنان خشمگین شدند که گونههایشان سرخ شد —یا صورتشان سرخ شد— سپس فرمودند: «تو را با آن چه کار؟ او پاهایی دارد و مشک آبی همراه خود دارد تا زمانی که صاحبش او را بیابد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مال پیداشده باید اعلام و به صاحبش بازگردانده شود؛ حکم حیوانات بر اساس میزان آسیبپذیری آنها متفاوت است.
مالی پیداشده که صاحبش شناختهشده نیست.
بند و پوششِ مال پیداشده؛ ویژگیهایی که صاحبش میتواند با آنها مال را تشخیص دهد.
حیوانی که از صاحبش گریخته و از مراقبت او خارج شده است.
عالمان کلاسیک استنباط کردهاند که مال ارزشمندِ پیداشده باید با دقت توصیف شود و بهمدت یک سال دربارهٔ آن اطلاعرسانی شود تا صاحبش بتواند آن را مطالبه کند. اگر کسی پس از آن از مال استفاده کند، چنانچه صاحبش پیدا شود، همچنان موظف است ارزش آن را به او بپردازد. گوسفند را میتوان بیدرنگ در امان گرفت، زیرا در معرض گمشدن یا دزدیدهشدن است. شتر معمولاً میتواند از خود محافظت کند و آب و غذا بیابد؛ ازاینرو باید آن را به حال خود گذاشت. مذاهب فقهی دربارهٔ شیوهٔ اطلاعرسانی و شرایط آن احکام جزئیتری دارند، اما همگی بر لزوم حفاظت از مال دیگران و بازگرداندن آن تأکید میکنند.
- ویژگیهای برجستهٔ مال پیداشده را یادداشت کنید و از راههای مناسب دربارهٔ آن اطلاعرسانی کنید.
- مال پیداشده را با دقت نگهداری کنید و بهمحض آنکه صاحبش آن را بهطور قانعکننده تشخیص داد، بازگردانید.
- در مورد حیوان گمشده بسنجید که آیا فوراً در معرض خطر است؛ از حیوانات آسیبپذیر محافظت کنید، بیآنکه آنها را مال خود بدانید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.