Sahih Muslim، حدیث 7519
روایتشده توسط Abu al-Yusr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu al-Yusr
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، - وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ - وَالسِّيَاقُ لِهَارُونَ قَالاَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَاهِدٍ أَبِي حَزْرَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَأَبِي نَطْلُبُ الْعِلْمَ فِي هَذَا الْحَىِّ مِنَ الأَنْصَارِ قَبْلَ أَنْ يَهْلِكُوا فَكَانَ أَوَّلُ مَنْ لَقِينَا أَبَا الْيَسَرِ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ غُلاَمٌ لَهُ مَعَهُ ضِمَامَةٌ مِنْ صُحُفٍ وَعَلَى أَبِي الْيَسَرِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيٌّ وَعَلَى غُلاَمِهِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيٌّ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا عَمِّ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِكَ سَفْعَةً مِنْ غَضَبٍ . قَالَ أَجَلْ كَانَ لِي عَلَى فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ الْحَرَامِيِّ مَالٌ فَأَتَيْتُ أَهْلَهُ فَسَلَّمْتُ فَقُلْتُ ثَمَّ هُوَ قَالُوا لاَ . فَخَرَجَ عَلَىَّ ابْنٌ لَهُ جَفْرٌ فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ أَبُوكَ قَالَ سَمِعَ صَوْتَكَ فَدَخَلَ أَرِيكَةَ أُمِّي . فَقُلْتُ اخْرُجْ إِلَىَّ فَقَدْ عَلِمْتُ أَيْنَ أَنْتَ . فَخَرَجَ فَقُلْتُ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنِ اخْتَبَأْتَ مِنِّي قَالَ أَنَا وَاللَّهِ أُحَدِّثُكَ ثُمَّ لاَ أَكْذِبُكَ خَشِيتُ وَاللَّهِ أَنْ أُحَدِّثَكَ فَأَكْذِبَكَ وَأَنْ أَعِدَكَ فَأُخْلِفَكَ وَكُنْتَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكُنْتُ وَاللَّهِ مُعْسِرًا . قَالَ قُلْتُ آللَّهِ . قَالَ اللَّهِ . قُلْتُ...
هارون بن معروف و محمد بن عبّاد برای ما حدیث نقل کردند - و الفاظ حدیثشان به هم نزدیک بود - و این سیاق از هارون است. گفتند: حاتم بن اسماعیل از یعقوب بن مجاهد ابی حزره، و او از عباده بن ولید بن عباده بن صامت روایت کرد که فرمود: من و پدرم پیش از آنکه انصار از دنیا بروند، در جستجوی علم به میان این قبیله از انصار رفتیم. نخستین کسی که با او برخورد کردیم، ابوالیسر صحابی رسول الله ﷺ بود. همراه او غلامش بود که دستهای از نوشتهها در دست داشت. بر تن ابوالیسر بُردهای و لباس معافری بود و بر تن غلامش نیز بُردهای و لباس معافری. پدرم به او گفت:
«ای عمو! در چهرهات نشانهای از خشم میبینم.» فرمود: «آری، فلان بن فلان حرامی مبلغی به من بدهکار بود. به خانهاش رفتم، سلام کردم و پرسیدم: آیا اینجاست؟ گفتند: نه. سپس پسر خردسالش بیرون آمد. از او پرسیدم: پدرت کجاست؟ گفت: صدای تو را شنید و در اتاق مادرم پنهان شد. گفتم: بیرون بیا، فهمیدم کجایی. بیرون آمد، گفتم: چه چیزی تو را واداشت که از من پنهان شوی؟ گفت: به خدا سوگند! با تو راست میگویم و دروغ نمیگویم. به خدا سوگند! ترسیدم که اگر با تو سخن بگویم دروغ بگویم، و اگر وعده دهم خلاف کنم. تو صحابی رسول الله ﷺ هستی و به خدا سوگند! من تنگدستم.» (عباده بن ولید میگوید:) گفتم: به خدا؟ گفت: به خدا. گفتم...
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
بدهکاری صداقت را بر وعدهٔ دروغین ترجیح داد و مهلت گرفت.
مبلغی که شخصی هنوز از دیگری طلب دارد.
در آن زمان توانایی پرداخت بدهی را نداشتن.
لباسی که نامش را از معافر، منطقهای در یمن، گرفته است.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت کردهاند که راستگویی حتی در شرایط دشوار واجب است و بدهکار نباید وعدهٔ پرداخت بدهد اگر میداند نمیتواند به آن عمل کند. طلبکار حق دارد طلب خود را بخواهد، اما به مهربانی و مهلتدادن به بدهکاری که واقعاً توان پرداخت ندارد ترغیب شده است. بنابراین، این روایت هم صداقت و هم مدارا در امور بدهی را میستاید.
- برای تاریخی که میدانید نمیتوانید بدهی را تا آن زمان بپردازید، وعدهٔ بازپرداخت ندهید؛ وضعیت خود را صادقانه توضیح دهید.
- با آرامش از بدهکار درخواست پرداخت کنید و به کسی که واقعاً توان پرداخت ندارد فرصت دهید تا امورش را سر و سامان دهد.
- دربارهٔ توافقهای پرداخت روشن صحبت کنید و به وعدههایی که میدهید پایبند بمانید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.