Sahih Muslim، حدیث 82
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، كِلاَهُمَا عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ بَيْنَ الرَّجُلِ وَبَيْنَ الشِّرْكِ وَالْكُفْرِ تَرْكَ الصَّلاَةِ " .
یحیی بن یحیی تمیمی و عثمان بن ابی شیبه هر دو از جریر برای ما حدیث نقل کردند. یحیی گفت: جریر به ما خبر داد، از اعمش، از ابوسفیان که گفت: شنیدم جابر میگفت: شنیدم پیامبر ﷺ فرمودند: «همانا میان انسان و شرک و کفر، ترک نماز است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ترک عمدی نماز مرزی جدی در ایمان است.
برای خدا در عبادت یا در اموری که ویژهٔ اوست شریک قائل شدن.
انکار خدا یا اصول بنیادین ایمان.
عمداً نماز را بهجا نیاوردن؛ عالمان جداگانه بررسی میکنند که حکم این کار با توجه به باور و وضعیت شخص چگونه متفاوت است.
عالمان این سخن را هشداری جدی به کسی میدانند که نماز را ترک میکند. دربارهٔ حکم کسی که از روی سهلانگاری نماز را ترک میکند، اما وجوب آن را میپذیرد، اختلاف نظر دارند: مذهب حنبلی معمولاً این کار را کفر میشمارد، در حالی که مذاهب حنفی، مالکی و شافعی آن را لزوماً کفر نمیدانند، بلکه گناهی بزرگ میشمارند. کسی که وجوب نماز را انکار کند، در اختلافنظر دربارهٔ صرفِ سهلانگاری نمیگنجد. در هر حال، این سخن جایگاه محوری نماز را برجسته میکند و مجوزی برای داوری دربارهٔ اشخاص بدون دانش نیست.
- با تعیین زمانهای ثابت و یادآور در برنامهٔ روزانهات، از پنج نماز روزانه محافظت کن.
- اگر نمازهایی از تو فوت شده است، دوباره به نماز روی آور و دربارهٔ وضعیتت از عالمی مورد اعتماد راهنمایی بخواه.
- با حکمت نسبت به سهلانگاری در نماز هشدار بده و داوری نهایی دربارهٔ مردم را به خدا واگذار کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.