مقدمه · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i، حدیث 3899

روایت‌شده توسط Rafi ibn Khadij. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: مقدمه
سنن النسائي
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Rafi ibn Khadij

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

أَخْبَرَنِي الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى، - هُوَ ابْنُ يُونُسَ - قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ قَيْسٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ سَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، بِالدِّينَارِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِذَلِكَ إِنَّمَا كَانَ النَّاسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُؤَاجِرُونَ عَلَى الْمَاذِيَانَاتِ وَأَقْبَالِ الْجَدَاوِلِ فَيَسْلَمُ هَذَا وَيَهْلِكُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَهْلِكُ هَذَا فَلَمْ يَكُنْ لِلنَّاسِ كِرَاءٌ إِلاَّ هَذَا فَلِذَلِكَ زُجِرَ عَنْهُ فَأَمَّا شَىْءٌ مَعْلُومٌ مَضْمُونٌ فَلاَ بَأْسَ بِهِ‏.‏‏ وَافَقَهُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَلَى إِسْنَادِهِ وَخَالَفَهُ فِي لَفْظِهِ‏.‏‏

ترجمه

مغیره بن عبدالرحمن به من خبر داد و گفت: عیسی - که همان ابن یونس است - برای ما حدیث کرد و گفت: اوزاعی برای ما حدیث کرد، از ربیعه بن ابی‌عبدالرحمن، از حنظله بن قیس انصاری، که گفت: از رافع بن خدیج درباره اجاره زمین در برابر دینار و نقره پرسیدم. او فرمود:

«اشکالی در این کار نیست. مردم در عهد رسول الله ﷺ زمین را در برابر محصول کنار جویبارها و سرچشمه‌ها اجاره می‌دادند؛ گاهی این قسمت سالم می‌ماند و آن قسمت از بین می‌رفت، یا این سالم می‌ماند و آن از بین می‌رفت. بنابراین مردم اجاره‌ای جز این نداشتند، به همین دلیل از آن نهی شد. اما آنچه معلوم و تضمین‌شده باشد، اشکالی ندارد.» مالک بن انس در سند با او موافق است، اما در لفظ با او اختلاف دارد.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

اجارهٔ زمین در برابر مبلغی ثابت جایز است؛ اما سهم نامشخص از محصول ممنوع شده است.

توضیح واژه‌های دشوار
اجارهٔ زمین

قراردادی که در آن کسی در برابر اجرتی توافق‌شده از زمین استفاده می‌کند.

مبلغ تضمین‌شده

اجرتی که از پیش تعیین شده و به محصول وابسته نیست.

غرر

عدم قطعیت یا ابهام غیرضروری در یک قرارداد.

برداشت‌های عالمان

عالمان از این روایت چنین برداشت می‌کنند که اجارهٔ زمین در برابر مبلغ پولیِ معلوم جایز است، درحالی‌که اجرتی که تنها از محصولِ بخش مشخصی از زمین تشکیل شود، ممکن است به اختلاف و بی‌عدالتی بینجامد. چهار مذهب فقهی اهل‌سنت در اصل، اجاره در برابر اجرتی معین را می‌پذیرند؛ اما احکام دقیق اجارهٔ کشاورزی بسته به مذهب و نوع قرارداد متفاوت است. اصل این است که اجرت و شروط روشن باشند و طرفین به محصولی نامطمئن وابسته نشوند.

درس‌هایی برای امروز
  1. هنگام اجاره، مبلغ اجرت، مدت و مسئولیت‌ها را از پیش به‌روشنی تعیین کنید.
  2. پرداخت را به محصولِ یک بخش نامطمئن از زمین وابسته نکنید.
  3. در اجارهٔ کشاورزی، شروط قرارداد را با کارشناس در میان بگذارید تا با هر دو طرف منصفانه رفتار شود.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.