Sunan an-Nasa'i، حدیث 633
روایتشده توسط Abu Mahdhurah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Mahdhurah
روایت
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي وَأُمُّ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ، عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ، قَالَ لَمَّا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ حُنَيْنٍ خَرَجْتُ عَاشِرَ عَشْرَةٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ نَطْلُبُهُمْ فَسَمِعْنَاهُمْ يُؤَذِّنُونَ بِالصَّلاَةِ فَقُمْنَا نُؤَذِّنُ نَسْتَهْزِئُ بِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ سَمِعْتُ فِي هَؤُلاَءِ تَأْذِينَ إِنْسَانٍ حَسَنِ الصَّوْتِ " . فَأَرْسَلَ إِلَيْنَا فَأَذَّنَّا رَجُلٌ رَجُلٌ وَكُنْتُ آخِرَهُمْ فَقَالَ حِينَ أَذَّنْتُ " تَعَالَ " . فَأَجْلَسَنِي بَيْنَ يَدَيْهِ فَمَسَحَ عَلَى نَاصِيَتِي وَبَرَّكَ عَلَىَّ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ " اذْهَبْ فَأَذِّنْ عِنْدَ الْبَيْتِ الْحَرَامِ " . قُلْتُ كَيْفَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَعَلَّمَنِي كَمَا تُؤَذِّنُونَ الآنَ بِهَا " اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ الصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ الصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ " . فِي الأُولَى مِنَ الصُّبْحِ قَالَ وَعَلَّمَنِي الإِقَامَةَ مَرَّتَيْنِ " اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ قَدْ قَامَتِ الصَّلاَةُ قَدْ قَامَتِ الصَّلاَةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " . قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عُثْمَانُ هَذَا الْخَبَرَ كُلَّهُ عَنْ أَبِيهِ وَعَنْ أُمِّ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ أَنَّهُمَا سَمِعَا ذَلِكَ مِنْ أَبِي مَحْذُورَةَ .
ابراهیم بن حسن به ما خبر داد و گفت: حجاج برای ما حدیث کرد، از ابن جریج، از عثمان بن سائب، که گفت: پدرم و مادر عبدالملک بن ابی محذوره به من خبر دادند، از ابی محذوره، که گفت: هنگامی که رسول الله ﷺ از حنین خارج شدند، من به عنوان دهمین نفر از گروهی ده نفره از اهل مکه به دنبال آنان رفتیم. شنیدیم که برای نماز اذان میگویند، پس ما نیز با قصد تمسخر شروع به اذان گفتن کردیم. آنگاه رسول الله ﷺ فرمودند:
«در میان اینان صدای اذان کسی را شنیدم که خوشصداست.» سپس کسی را نزد ما فرستادند و ما یکبهیک اذان گفتیم و من آخرین نفر بودم. چون اذان گفتم، فرمودند: «بیا اینجا.» مرا پیش روی خود نشاندند، بر پیشانیام دست کشیدند و سه بار برایم دعای برکت کردند، سپس فرمودند: «برو و در بیتالحرام اذان بگو.» گفتم: «چگونه ای رسول خدا؟» پس همانگونه که اکنون اذان میگویید به من آموختند: «الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر؛ اشهد ان لا اله الا الله، اشهد ان لا اله الا الله؛ اشهد ان محمدا رسول الله، اشهد ان محمدا رسول الله؛ اشهد ان لا اله الا الله، اشهد ان لا اله الا الله؛ اشهد ان محمدا رسول الله، اشهد ان محمدا رسول الله؛ حی علی الصلاة، حی علی الصلاة؛ حی علی الفلاح، حی علی الفلاح؛ الصلاة خیر من النوم، الصلاة خیر من النوم» — در نخستین اذان صبح. و اقامه را به من آموختند که هر جمله دو بار تکرار میشود: «الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر؛ اشهد ان لا اله الا الله، اشهد ان لا اله الا الله؛ اشهد ان محمدا رسول الله، اشهد ان محمدا رسول الله؛ حی علی الصلاة، حی علی الصلاة؛ حی علی الفلاح، حی علی الفلاح؛ قد قامت الصلاة، قد قامت الصلاة؛ الله اکبر، الله اکبر؛ لا اله الا الله.» ابن جریج گفت: عثمان تمام این خبر را از پدرش و از مادر عبدالملک بن ابی محذوره برایم نقل کرد که هر دو آن را از ابی محذوره شنیده بودند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ صدای ابومحذوره را پسندید و اذان را به او آموخت.
پس از حنین، ابومحذوره همراه گروهی از مکیان اذان را به تمسخر گرفت. پیامبر ﷺ صدای زیبای او را شنید، اذان را به او آموخت و به او فرمان داد که آن را نزد خانهٔ مقدس به جا آورد.
ندایی که اعلام میکند وقت نماز فرا رسیده است.
ندایی که اعلام میکند نماز جماعت بهزودی آغاز میشود.
یعنی «به سوی رستگاری بشتابید»؛ دعوتی برای آمدن به نماز.
دانشمندان از این روایت نتیجه میگیرند که اذان را میتوان با صدایی رسا و زیبا گفت و باید واژگان آن را با دقت آموخت. روایت، شیوهٔ اذان و اقامهای را شرح میدهد که به ابومحذوره آموزش داده شد؛ روایتهای صحیح دیگری نیز شیوههای دیگری را بیان میکنند. مذاهب فقهی این تفاوتهای نقلشده در جزئیات اذان را میپذیرند. این داستان همچنین نشان میدهد که پیامبر ﷺ با کسی که ابتدا تمسخر کرده بود، با مهربانی رفتار کرد و مسئولیتی مهم به او سپرد.
- واژگان اذان را با دقت بیاموزید و روشن ادا کنید.
- با کسی که اشتباه میکند، بردبار باشید و برای اصلاح فرصت بدهید.
- از استعدادی مانند صدای زیبا برای دعوت دیگران به نماز بهره بگیرید.
این روایت از همان کتاب نیز شرح میدهد که پیامبر ﷺ چگونه اذان را به ابومحذوره آموخت.
Sunan an-Nasa'i · #632 (Hasan Sahih)این متن گزارشی مرتبط دربارهٔ آموزش اذان به ابومحذوره است.
Sunan an-Nasa'i · #634 (Sahih)مالک بن حویرث دربارهٔ دعوت به نماز روایت میکند و امکان مقایسه با اقامهٔ یادشده در اینجا را فراهم میسازد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.