Jami at-Tirmidhi، حدیث 115
روایتشده توسط Sahl ibn Hunayf. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Sahl ibn Hunayf
روایت
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عُبَيْدٍ، هُوَ ابْنُ السَّبَّاقِ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، قَالَ كُنْتُ أَلْقَى مِنَ الْمَذْىِ شِدَّةً وَعَنَاءً فَكُنْتُ أُكْثِرُ مِنْهُ الْغُسْلَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَأَلْتُهُ عَنْهُ فَقَالَ " إِنَّمَا يُجْزِئُكَ مِنْ ذَلِكَ الْوُضُوءُ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ بِمَا يُصِيبُ ثَوْبِي مِنْهُ قَالَ " يَكْفِيكَ أَنْ تَأْخُذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَتَنْضَحَ بِهِ ثَوْبَكَ حَيْثُ تَرَى أَنَّهُ أَصَابَ مِنْهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَلاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ فِي الْمَذْىِ مِثْلَ هَذَا . وَقَدِ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْمَذْىِ يُصِيبُ الثَّوْبَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ يُجْزِئُ إِلاَّ الْغَسْلُ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ يُجْزِئُهُ النَّضْحُ . وَقَالَ أَحْمَدُ أَرْجُو أَنْ يُجْزِئَهُ النَّضْحُ بِالْمَاءِ .
هناد به ما حدیث کرد، عبده به ما حدیث کرد، از محمد بن اسحاق، از سعید بن عبید که همان ابن السباق است، از پدرش، از سهل بن حنیف روایت شده است که گفت:
«من به دلیل خروج مذی دچار سختی و مشقت فراوانی میشدم و به همین خاطر بسیار غسل میکردم. این موضوع را با رسول الله ﷺ در میان گذاشتم و از ایشان درباره آن پرسیدم. فرمودند: 'برای تو در این مورد تنها وضو کافی است.' گفتم: 'ای رسول خدا! تکلیف آنچه از مذی به لباسم میرسد چیست؟' فرمودند: 'کافی است که مشتی آب برداری و بر آن بخش از لباست که میبینی مذی به آن رسیده است، بپاشی.' ابوعیسی میگوید: این حدیث حسن صحیح است و ما درباره مذی جز از طریق حدیث محمد بن اسحاق چنین حدیثی نمیشناسیم. اهل علم درباره مذی که به لباس میرسد اختلاف نظر دارند؛ برخی گفتهاند که جز شستن کامل کفایت نمیکند و این قول شافعی و اسحاق است. برخی دیگر گفتهاند که پاشیدن آب کفایت میکند. و احمد گفته است: 'امیدوارم که پاشیدن آب کفایت کند.'
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
برای مَذی، وضو کافی است؛ لباس را با آب روی محل آلوده پاک کنید.
مایعی رقیق و معمولاً شفاف که گاهی بدون رسیدن به اوج لذت جنسی، بر اثر تحریک جنسی خارج میشود.
شستوشوی کامل آیینیِ بدن.
شستوشوی آیینی که پیش از برخی عبادتها انجام میشود.
پیامبر ﷺ به سهل بن حنیف آموخت که مَذی موجب وجوب غُسل کامل نیست و وضو کافی است. دربارهٔ مَذی روی لباس اختلاف نظر وجود داشته است: شافعی و اسحاق شستن را لازم میدانستند، در حالی که گروهی دیگر پاشیدن آب را کافی میشمردند؛ احمد نیز ابراز امیدواری کرد که پاشیدن آب کفایت کند. ترمذی این اختلافنظرها را نقل کرده است؛ بنابراین حکم مربوط به لباس نزد همهٔ علما یکسان اجرا نمیشود.
- برای مَذی وضو بگیرید؛ غُسل کامل لازم نیست.
- محل لباس را که مَذی به آن رسیده، مطابق دیدگاه فقهیای که پیروی میکنید پاک کنید: آن را بشویید یا آب روی آن بپاشید.
- اگر دربارهٔ احکام پاکی تردید دارید، از عالمی مورد اعتماد بپرسید و از تکرار غیرضروری غُسل بپرهیزید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.