Jami at-Tirmidhi، حدیث 116
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah
روایت
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ ضَافَ عَائِشَةَ ضَيْفٌ فَأَمَرَتْ لَهُ بِمِلْحَفَةٍ صَفْرَاءَ فَنَامَ فِيهَا فَاحْتَلَمَ فَاسْتَحْيَا أَنْ يُرْسِلَ بِهَا وَبِهَا أَثَرُ الاِحْتِلاَمِ فَغَمَسَهَا فِي الْمَاءِ ثُمَّ أَرْسَلَ بِهَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ لِمَ أَفْسَدَ عَلَيْنَا ثَوْبَنَا إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيهِ أَنْ يَفْرُكَهُ بِأَصَابِعِهِ وَرُبَّمَا فَرَكْتُهُ مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأَصَابِعِي . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنَ الْفُقَهَاءِ مِثْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ قَالُوا فِي الْمَنِيِّ يُصِيبُ الثَّوْبَ يُجْزِئُهُ الْفَرْكُ وَإِنْ لَمْ يُغْسَلْ . وَهَكَذَا رُوِيَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَ مِثْلَ رِوَايَةِ الأَعْمَشِ . وَرَوَى أَبُو مَعْشَرٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ وَحَدِيثُ الأَعْمَشِ أَصَحُّ .
هناد برای ما حدیث کرد، ابومعاویه برای ما حدیث کرد، از اعمش، از ابراهیم، از همام بن حارث که گفت:
«مهمانی نزد عایشه آمد و او ملحفهای زرد رنگ به وی داد تا در آن بخوابد. مهمان محتلم شد و چون اثر احتلام بر ملحفه بود، شرم کرد که آن را بازگرداند؛ پس آن را در آب فرو برد و شست و سپس فرستاد. عایشه فرمود: چرا لباس ما را تباه کرد؟ کافی بود که آن را با انگشتانش بمالد. من خود بارها منی را از لباس رسول الله ﷺ با انگشتانم مالیده و پاک کردهام.» ابوعیسی میگوید: این حدیث حسن صحیح است. این قول بیش از یک نفر از اصحاب پیامبر ﷺ، تابعین و فقهای پس از آنان همچون سفیان ثوری، شافعی، احمد و اسحاق است. ایشان گفتهاند در مورد منی که به لباس برخورد کند، مالیدن آن کافی است حتی اگر شسته نشود. همچنین از منصور از ابراهیم از همام بن حارث از عایشه روایتی مشابه روایت اعمش نقل شده است. ابوماشر نیز این حدیث را از ابراهیم از اسود از عایشه روایت کرده، اما حدیث اعمش صحیحتر است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
آثار خشکشدهٔ منی روی لباس را میتوان با مالیدن پاک کرد.
مایعی که هنگام انزال خارج میشود.
جدا کردن بقایای خشکشده از پارچه با انگشتان.
انزال در هنگام خواب.
ترمذی نقل میکند که چند تن از صحابه، تابعین و فقیهانی چون سفیان ثوری، شافعی، احمد و اسحاق بر این باور بودند که مالیدن منی از لباس کافی است، حتی اگر پارچه شسته نشود. این روایت بهطور مشخص دربارهٔ بقایای خشکشده است؛ فقه همچنین دیدگاههای گوناگونی دربارهٔ حکم پاکسازی و شیوهٔ برطرف کردن این بقایا مطرح میکند.
- بقایای خشکشده را با دقت از لباس پاک کنید؛ این روایت میآموزد که مالیدن میتواند کافی باشد.
- پاکسازی را بیش از حد لازم دشوار نکنید: مهمان تمام عبا را شست، در حالی که بنا بر گفتهٔ عایشه مالیدن کافی بود.
- هنگام اختلافهای فقهی، دربارهٔ دلایل بپرسید و بپذیرید که عالمان ممکن است دربارهٔ جزئیات پاکسازی دیدگاههای متفاوتی داشته باشند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.