Jami at-Tirmidhi، حدیث 169
روایتشده توسط Umar ibn al-Khattab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از الترمذي تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍآن را به الترمذي روایت کرد
- 2أَبُو مُعَاوِيَةَ
- 3الأَعْمَشِ
- 4إِبْرَاهِيمَ
- 5عَلْقَمَةَ
- 6عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْمُرُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ فِي الأَمْرِ مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ وَأَنَا مَعَهُمَا . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَأَوْسِ بْنِ حُذَيْفَةَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الْحَسَنُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ جُعْفِيٍّ يُقَالُ لَهُ قَيْسٌ أَوِ ابْنُ قَيْسٍ عَنْ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَذَا الْحَدِيثَ فِي قِصَّةٍ طَوِيلَةٍ . وَقَدِ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ فِي السَّمَرِ بَعْدَ صَلاَةِ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ فَكَرِهَ قَوْمٌ مِنْهُمُ السَّمَرَ بَعْدَ صَلاَةِ الْعِشَاءِ وَرَخَّصَ بَعْضُهُمْ إِذَا كَانَ فِي مَعْنَى الْعِلْمِ وَمَا لاَ بُدَّ مِنْهُ مِنَ الْحَوَائِجِ وَأَكْثَرُ الْحَدِيثِ عَلَى الرُّخْصَةِ . وَقَدْ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ سَمَرَ إِلاَّ لِمُصَلٍّ أَوْ مُسَافِرٍ " .
احمد بن منیع به ما حدیث نقل کرد، ابومعاویه به ما حدیث نقل کرد، از اعمش، از ابراهیم، از علقمه، از عمر بن خطاب که فرمود: رسول خدا ﷺ شبها با ابوبکر درباره امور مسلمانان به گفتگو مینشست و من نیز همراه آنان بودم. در این باب همچنین از عبدالله بن عمرو، اوس بن حذیفه و عمران بن حصین نیز روایت شده است. ابوعیسی گفت: حدیث عمر، حدیث حسن است. حسن بن عبیدالله نیز این حدیث را از ابراهیم، از علقمه، از مردی از قبیله جعفی به نام قیس یا ابن قیس، از عمر و از پیامبر ﷺ در ضمن داستانی طولانی روایت کرده است. علمای صحابه، تابعین و نسلهای پس از آنان درباره صحبت کردن بعد از نماز عشا اختلاف نظر داشتهاند؛ گروهی از آنان صحبت بعد از عشا را مکروه دانستهاند و برخی دیگر اگر در راستای کسب علم یا رفع نیازهای ضروری باشد، آن را جایز شمردهاند. بیشتر احادیث بر جواز این امر دلالت دارند. و از پیامبر ﷺ روایت شده است که فرمودند: «هیچ صحبتی [بعد از عشا] نیست مگر برای نمازگزار یا مسافر.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ شبها با ابوبکر و عمر دربارهٔ امور مسلمانان گفتوگو میکرد.
گفتوگویی پس از نماز عشا؛ در اینجا موضوع آن بررسی امور مسلمانان بود.
مسائلی که به رفاه و منافع جامعه مربوط میشوند.
ترمذی یادآور میشود که عالمان دربارهٔ گفتوگو پس از نماز عشا اختلاف نظر داشتهاند. برخی بیدارماندن در شب را نپسندیدهاند، درحالیکه برخی دیگر آن را برای کسب دانش و رسیدگی به امور ضروری جایز دانستهاند؛ او میگوید بیشتر روایات بر جواز آن دلالت دارند. عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که رایزنی سودمند پس از عشا جایز است، اما این بهانهای برای کوتاهی در نماز، استراحت یا مسئولیتها نیست.
- جلسههای مهم را زمانی برنامهریزی کنید که شرکتکنندگان بتوانند با تمرکز در آنها حضور یابند.
- گفتوگوهای پس از عشا را به امور سودمند اختصاص دهید و درعینحال مراقب نماز و استراحت کافی باشید.
- در تصمیمهایی که بر جامعه اثر میگذارند، افراد مسئول را مشارکت دهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.