Jami at-Tirmidhi، حدیث 25
روایتشده توسط Sa'id ibn Zayd. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Sa'id ibn Zayd
روایت
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَبِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَقَدِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ، عَنْ أَبِي ثِفَالٍ الْمُرِّيِّ، عَنْ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ حُوَيْطِبٍ، عَنْ جَدَّتِهِ، عَنْ أَبِيهَا، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَأَنَسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لاَ أَعْلَمُ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثًا لَهُ إِسْنَادٌ جَيِّدٌ . وَقَالَ إِسْحَاقُ إِنْ تَرَكَ التَّسْمِيَةَ عَامِدًا أَعَادَ الْوُضُوءَ وَإِنْ كَانَ نَاسِيًا أَوْ مُتَأَوِّلاً أَجْزَأَهُ . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثُ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَبَاحُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَدَّتِهِ عَنْ أَبِيهَا . وَأَبُوهَا سَعِيدُ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ . وَأَبُو ثِفَالٍ الْمُرِّيُّ اسْمُهُ ثُمَامَةُ بْنُ حُصَيْنٍ . وَرَبَاحُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ هُوَ أَبُو بَكْرِ بْنُ حُوَيْطِبٍ . مِنْهُمْ مَنْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حُوَيْطِبٍ فَنَسَبَهُ إِلَى جَدِّهِ .
نصر بن علی جهضمی و بشر بن معاذ عقدی به ما حدیث کردند، هر دو گفتند: بشر بن مفضل از عبدالرحمن بن حرملة، او از ابوثفال مُرّی، او از رباح بن عبدالرحمن بن ابیسفیان بن حویطب، او از مادربزرگش، و او از پدرش برایمان حدیث کرد که گفت: شنیدم رسول خدا ﷺ میفرمودند:
«کسی که نام الله را بر آن نبرد، وضویی ندارد.» راوی گفت: در این باب از عایشه، ابوسعید، ابوهریره، سهل بن سعد و انس نیز روایاتی نقل شده است. ابوعیسی گفت: احمد بن حنبل فرمود: در این باب حدیثی با سند خوب نمیشناسم. اسحاق گفت: اگر کسی عمداً تسمیه را ترک کند باید وضو را اعاده نماید، اما اگر فراموش کرده یا تأویل نموده باشد، وضویش مجزی است. محمد بن اسماعیل گفت: بهترین روایت در این باب، حدیث رباح بن عبدالرحمن است. ابوعیسی گفت: رباح بن عبدالرحمن از مادربزرگش و او از پدرش روایت کرده است. پدرش سعید بن زید بن عمرو بن نفیل است. ابوثفال مُرّی نامش ثمامة بن حصین است. رباح بن عبدالرحمن همان ابوبکر بن حویطب است. برخی این حدیث را از «ابوبکر بن حویطب» روایت کردهاند و او را به جدش نسبت دادهاند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
وضو را با یاد کردن نام خدا آغاز کنید.
شستوشوی آیینی که برای برخی عبادتها لازم است.
آغاز کردن با گفتن «بسمالله» — «به نام خدا».
اسحاق بن راهویه نظر داشت کسی که عمداً بسمالله را ترک کند باید وضو را تکرار کند، اما اگر آن را فراموش کند یا بر پایه برداشتی شخصی عمل کند، وضویش کافی است. مذاهب فقهی درباره حکم آن اختلاف دارند: بیشتر عالمان گفتن نام خدا را مستحب میدانند، درحالیکه مذهب حنبلی معمولاً آن را واجب میشمارد. ترمذی نقل میکند که احمد بن حنبل سند روایت را نیکو ندانسته و بخاری روایت رباح را بهترین روایت در این باب دانسته است.
- هنگام آغاز وضو آگاهانه «بسمالله» بگویید و توجه خود را به خدا معطوف کنید.
- اگر بسمالله را فراموش کردید، نگران نشوید: اسحاق بن راهویه وضو را در این حالت کافی میدانست.
- وضو را با آرامش و دقت به کودکان آموزش دهید و به دعاهای مستحب توجه کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.