Jami at-Tirmidhi، حدیث 24
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، أَحْمَدُ بْنُ بَكَّارٍ الدِّمَشْقِيُّ - يُقَالُ هُوَ مِنْ وَلَدِ بُسْرِ بْنِ أَرْطَاةَ صَاحِبِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنِ الأَوْزَاعِيِّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنَ اللَّيْلِ فَلاَ يُدْخِلْ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ حَتَّى يُفْرِغَ عَلَيْهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا فَإِنَّهُ لاَ يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ " . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَجَابِرٍ وَعَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأُحِبُّ لِكُلِّ مَنِ اسْتَيْقَظَ مِنَ النَّوْمِ قَائِلَةً كَانَتْ أَوْ غَيْرَهَا أَنْ لاَ يُدْخِلَ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ حَتَّى يَغْسِلَهَا فَإِنْ أَدْخَلَ يَدَهُ قَبْلَ أَنْ يَغْسِلَهَا كَرِهْتُ ذَلِكَ لَهُ وَلَمْ يُفْسِدْ ذَلِكَ الْمَاءَ إِذَا لَمْ يَكُنْ عَلَى يَدِهِ نَجَاسَةٌ . وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ إِذَا اسْتَيْقَظَ مِنَ النَّوْمِ مِنَ اللَّيْلِ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ قَبْلَ أَنْ يَغْسِلَهَا فَأَعْجَبُ إِلَىَّ أَنْ يُهَرِيقَ الْمَاءَ . وَقَالَ إِسْحَاقُ إِذَا اسْتَيْقَظَ مِنَ النَّوْمِ بِاللَّيْلِ أَوْ بِالنَّهَارِ فَلاَ يُدْخِلْ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ حَتَّى يَغْسِلَهَا .
ابوالولید احمد بن بکّار دمشقی برای ما حدیث کرد — گفته میشود او از نوادگان بُسر بن ارطات، صحابی پیامبر ﷺ است. ولید بن مسلم از اوزاعی، او از زهری، او از سعید بن مسیب و ابوسلمه، او از ابوهُریره و او از پیامبر ﷺ روایت کردهاند که فرمودند:
«هرگاه یکی از شما در شب بیدار شود، دست خود را در ظرف آب فرو نبرد تا آنکه دو یا سه بار بر آن آب بریزد؛ زیرا نمیداند دستش شب را کجا گذرانده است.» در این باب همچنین از ابن عمر، جابر و عایشه نیز روایاتی آمده است. ابوعیسی گفت: این حدیث حسن صحیح است. شافعی گفت: دوست دارم هر کس از خواب بیدار شد، چه خواب نیمروز باشد و چه غیر آن، دستش را در آب وضوی خود فرو نبرد تا اینکه آن را بشوید. اگر پیش از شستن دستش را در آب فرو برد، این کار را برای او مکروه میدانم، اما اگر نجاستی بر دستش نباشد، آب را فاسد نمیکند. احمد بن حنبل گفت: اگر کسی از خواب شب بیدار شود و پیش از شستن، دستش را در آب وضوی خود فرو برد، نزد من پسندیدهتر آن است که آن آب را دور بریزد. اسحاق گفت: هرگاه کسی در شب یا روز از خواب بیدار شود، نباید دستش را در آب وضوی خود فرو برد تا اینکه آن را بشوید.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پس از بیدار شدن، پیش از فروبردن دستها در ظرف آب، آنها را بشویید.
کاسه، کوزه یا مخزن دیگری که برای استفاده از آن آب برمیدارند.
آبی که برای وضو پیش از نماز استفاده میشود.
شافعی شستن دستها پس از بیدار شدن از هر خوابی را مستحب میدانست. اگر کسی پیش از شستن، دستش را در آب فرو میبرد، این کار را ناپسند میشمرد؛ اما تا وقتی نجاستی بر دست نبوده، آب پاک میماند. احمد بن حنبل ترجیح میداد اگر این کار شبانه رخ داده بود، آب دور ریخته شود. اسحاق این احتیاط را پس از خواب، چه در روز و چه در شب، به کار میبست. بنابراین، روایت به رعایت پاکیزگی آب میآموزد، بیآنکه هر تماس دست با آب را خودبهخود موجب غیرقابلاستفاده شدن آن بداند.
- پس از بیدار شدن، پیش از فروبردن دستها در پارچ یا کاسه آب مشترک، آنها را بشویید.
- با استفاده از یک پیاله یا شیر آب، روی هر دست دو یا سه بار آب بریزید.
- آب را پاکیزه نگه دارید، اما بیدلیل گمان نکنید که نجس شده است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.