کتاب صلوة · Jami at-Tirmidhi

Jami at-Tirmidhi، حدیث 256

روایت‌شده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب صلوة
جامع الترمذي
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Abdullah ibn Umar

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

قَالَ أَبُو عِيسَى حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ أَبِي عُمَرَ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ، وَعَلِيٍّ، وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، وَمَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، وَأَنَسٍ، وَأَبِي، هُرَيْرَةَ وَأَبِي حُمَيْدٍ وَأَبِي أُسَيْدٍ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَمُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ وَأَبِي قَتَادَةَ وَأَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ وَجَابِرٍ وَعُمَيْرٍ اللَّيْثِيِّ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَبِهَذَا يَقُولُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمُ ابْنُ عُمَرَ وَجَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبُو هُرَيْرَةَ وَأَنَسٌ وَابْنُ عَبَّاسٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ وَغَيْرُهُمْ وَمِنَ التَّابِعِينَ الْحَسَنُ الْبَصْرِيُّ وَعَطَاءٌ وَطَاوُسٌ وَمُجَاهِدٌ وَنَافِعٌ وَسَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَسَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ وَغَيْرُهُمْ ‏.‏ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكٌ وَمَعْمَرٌ وَالأَوْزَاعِيُّ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ ‏.‏ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ قَدْ ثَبَتَ حَدِيثُ مَنْ يَرْفَعُ يَدَيْهِ وَذَكَرَ حَدِيثَ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ وَلَمْ يَثْبُتْ حَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَرْفَعْ يَدَيْهِ إِلاَّ فِي أَوَّلِ مَرَّةٍ ‏.‏ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الآمُلِيُّ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ زَمْعَةَ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ ‏.‏ قَالَ وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ قَالَ كَانَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ يَرَى رَفْعَ الْيَدَيْنِ فِي الصَّلاَةِ ‏.‏ وَقَالَ يَحْيَى وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ كَانَ مَعْمَرٌ يَرَى رَفْعَ الْيَدَيْنِ فِي الصَّلاَةِ ‏.‏ وَسَمِعْتُ الْجَارُودَ بْنَ مُعَاذٍ يَقُولُ كَانَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ وَعُمَرُ بْنُ هَارُونَ وَالنَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ يَرْفَعُونَ أَيْدِيَهُمْ إِذَا افْتَتَحُوا الصَّلاَةَ وَإِذَا رَكَعُوا وَإِذَا رَفَعُوا رُءُوسَهُمْ ‏.‏

ترجمه

ابو عیسی گفت: فضل بن صباح بغدادی برای ما حدیث کرد، سفیان بن عیینه برای ما حدیث کرد، زهری با این سند مانند حدیث ابن ابی عمر روایت نمود. او گفت: در این باب از عمر، علی، وائل بن حجر، مالک بن حویرث، انس، ابوهُریره، ابوحُمید، ابواسید، سهل بن سعد، محمد بن مَسلَمه، ابوقتاده، ابوموسی اشعری، جابر و عمیر لیثی نیز روایاتی وارد شده است. ابو عیسی گفت: حدیث ابن عمر حسن صحیح است. برخی از اهل علم از اصحاب پیامبر ﷺ بر همین قول‌اند، از جمله ابن عمر، جابر بن عبدالله، ابوهُریره، انس، ابن عباس، عبدالله بن زبیر و دیگران. از تابعین نیز حسن بصری، عطاء، طاووس، مجاهد، نافع، سالم بن عبدالله، سعید بن جبیر و دیگران بر همین نظرند. مالک، مَعْمَر، اوزاعی، ابن عیینه، عبدالله بن مبارک، شافعی، احمد و اسحاق نیز به همین قول هستند. عبدالله بن مبارک گفت: حدیث کسی که دستانش را بالا می‌برد ثابت شده است؛ و حدیث زهری از سالم از پدرش را ذکر کرد، اما حدیث ابن مسعود مبنی بر اینکه پیامبر ﷺ جز بار اول دستانش را بالا نبرد، ثابت نشده است. احمد بن عبده آملی این مطلب را برای ما حدیث کرد، وهب بن زمعه برای ما حدیث کرد، از سفیان بن عبدالملک از عبدالله بن مبارک. او گفت: یحیی بن موسی برای ما حدیث کرد، اسماعیل بن ابی اویس گفت که مالک بن انس بالا بردن دست‌ها در نماز را جایز می‌دانست. یحیی گفت: عبدالرزاق برای ما حدیث کرد که مَعْمَر بالا بردن دست‌ها در نماز را جایز می‌دانست. و شنیدم جارود بن معاذ می‌گفت: سفیان بن عیینه، عمر بن هارون و نضر بن شمیل هنگام آغاز نماز، هنگام رکوع و هنگام برخاستن از رکوع دستانشان را بالا می‌بردند.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

این روایت بالا بردن دست‌ها را در چندین موقعیت از نماز تأیید می‌کند.

توضیح واژه‌های دشوار
رفع‌الیدین

بالا بردن هر دو دست در برخی موقعیت‌های نماز.

تابعین

نسل مسلمانانی که با صحابهٔ پیامبر ﷺ دیدار کردند.

اسناد

زنجیرهٔ راویانی که حدیث را نقل کرده‌اند.

برداشت‌های عالمان

ترمذی روایت ابن عمر را حسن صحیح می‌داند و یادآور می‌شود که بسیاری از صحابه، تابعین و عالمان، بالا بردن دست‌ها را در آغاز نماز، پیش از رکوع و پس از برخاستن از رکوع پذیرفته‌اند. او از جمله از مالک، شافعی، احمد و اسحاق نام می‌برد. مذاهب فقهی دربارهٔ شیوهٔ معمول انجام این عمل اختلاف دارند: مذهب شافعی و حنبلی آن را در این موقعیت‌ها مستحب می‌دانند، در حالی که مذهب حنفی معمولاً بر بالا بردن دست‌ها در آغاز نماز تأکید می‌کند. بنابراین این روایت یک مسئلهٔ شناخته‌شدهٔ فقهی را به رسمیت می‌شناسد؛ مسلمانان باید به شیوه‌های معتبر نماز یکدیگر احترام بگذارند.

درس‌هایی برای امروز
  1. حالت‌های نماز را با دقت بیاموزید و در این زمینه از دانش معتبر مذهب فقهی خود پیروی کنید.
  2. به مسلمانانی که بر پایهٔ دیدگاه‌های معتبر عالمان دست‌های خود را به شیوه‌ای دیگر بالا می‌برند احترام بگذارید.
  3. در نماز با توجه به سوی خداوند روی آورید و سنت را با آرامش و آگاهی به‌جا آورید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.