Jami at-Tirmidhi، حدیث 2997
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
روایت
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ السَّهْمِيُّ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ : ( لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ ) أَوْ : (مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا ) قَالَ أَبُو طَلْحَةَ وَكَانَ لَهُ حِائِطٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَائِطِي لِلَّهِ وَلَوِ اسْتَطَعْتُ أَنْ أُسِرَّهُ لَمْ أُعْلِنْهُ . فَقَالَ " اجْعَلْهُ فِي قَرَابَتِكَ أَوْ أَقْرَبِيكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَاهُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ .
اسحاق بن منصور برای ما حدیث کرد، عبدالله بن بکر سهمی به ما خبر داد، حمید برای ما حدیث کرد، از انس که گفت: هنگامی که این آیه نازل شد:
«هرگز به نیکی (البِرّ) نخواهید رسید مگر آنکه از آنچه دوست دارید انفاق کنید» یا: «کیست که به الله قرضالحسنه دهد؟»، ابوطَلحه — که باغی داشت — عرض کرد: «یا رسولالله! باغم برای الله است و اگر میتوانستم آن را پنهان کنم، آشکارش نمیساختم.» پس ایشان ﷺ فرمودند: «آن را میان خویشاوندانت یا نزدیکانت تقسیم کن.» ابوعیسی گفت: این حدیث حسن صحیح است. و مالک بن انس نیز آن را از اسحاق بن عبدالله بن ابیطلحه، از انس بن مالک روایت کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابوطلحه باغ محبوبش را بخشید و به او توصیه شد آن را به خویشاوندانش بدهد.
انس روایت میکند که ابوطلحه در پاسخ به نزول آیهٔ ۹۲ سورهٔ آلعمران، یا به تشویق آیهٔ ۲۴۵ سورهٔ بقره، باغش را برای رضای خدا در اختیار دیگران گذاشت. پیامبر ﷺ به او توصیه کرد آن را به خویشاوندانش بدهد.
نیکوکاری و پرهیزگاری گسترده که در ایمان و کردار نیک آشکار میشود.
تعبیری مجازی برای انفاق در راه رضای خداست؛ خداوند به این بخشش نیاز ندارد، بلکه به بخشنده پاداش میدهد.
قطعه زمینی محصور با درختان یا محصولات کشاورزی؛ ابوطلحه دارایی خود را عرضه کرد.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که صدقه دادن به خویشاوندان نیازمند میتواند هم پاداش انفاق و هم پاداش حفظ پیوندهای خویشاوندی را در پی داشته باشد. تشویق به بخشیدن از داراییهای محبوب به این معنا نیست که هر مؤمنی باید همهٔ دارایی خود را ببخشد؛ این بخشش اختیاری است و باید با توجه به مسئولیتها و حقوق خانواده سنجیده شود. چهار مذهب فقهی اهلسنت بر اهمیت ویژهٔ حمایت از خویشاوندان نیازمند تأکید دارند؛ وظایف حقوقی دقیق به نوع خویشاوندی و شرایط بستگی دارد.
- هنگام بخشش اختیاری، آگاهانه چیزی را انتخاب کن که برایت ارزشمند است و با نیتی خالص ببخش.
- در صدقه دادن، خویشاوندان نیازمند را نیز در اولویت قرار بده و بدینوسیله پیوندهای خویشاوندی را حفظ کن.
- دربارهٔ بخششهای بزرگ با خانوادهات مشورت کن و حقوق و نیازهای کسانی را که مسئولیتشان را بر عهده داری در نظر بگیر.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.