Jami at-Tirmidhi، حدیث 3368
روایتشده توسط Abu Hurayrah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از الترمذي تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍآن را به الترمذي روایت کرد
- 2صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى
- 3الْحَارِثُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي ذُبَابٍ
- 4سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ
- 5أَبِي هُرَيْرَةَ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي ذُبَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ وَنَفَخَ فِيهِ الرُّوحَ عَطَسَ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ فَحَمِدَ اللَّهَ بِإِذْنِهِ فَقَالَ لَهُ رَبُّهُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا آدَمُ اذْهَبْ إِلَى أُولَئِكَ الْمَلاَئِكَةِ إِلَى مَلإٍ مِنْهُمْ جُلُوسٍ فَقُلِ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ . قَالُوا وَعَلَيْكَ السَّلاَمُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ . ثُمَّ رَجَعَ إِلَى رَبِّهِ فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ تَحِيَّتُكَ وَتَحِيَّةُ بَنِيكَ بَيْنَهُمْ . فَقَالَ اللَّهُ لَهُ وَيَدَاهُ مَقْبُوضَتَانِ اخْتَرْ أَيَّهُمَا شِئْتَ قَالَ اخْتَرْتُ يَمِينَ رَبِّي وَكِلْتَا يَدَىْ رَبِّي يَمِينٌ مُبَارَكَةٌ . ثُمَّ بَسَطَهَا فَإِذَا فِيهَا آدَمُ وَذُرِّيَّتُهُ فَقَالَ أَىْ رَبِّ مَا هَؤُلاَءِ فَقَالَ هَؤُلاَءِ ذُرِّيَّتُكَ فَإِذَا كُلُّ إِنْسَانٍ مَكْتُوبٌ عُمْرُهُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ فَإِذَا فِيهِمْ رَجُلٌ أَضْوَؤُهُمْ أَوْ مِنْ أَضْوَئِهِمْ . قَالَ يَا رَبِّ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا ابْنُكَ دَاوُدُ قَدْ كَتَبْتُ لَهُ عُمْرَ أَرْبَعِينَ سَنَةً . قَالَ يَا رَبِّ زِدْهُ فِي عُمْرِهِ . قَالَ ذَاكَ الَّذِي كَتَبْتُ لَهُ . قَالَ أَىْ رَبِّ فَإِنِّي قَدْ جَعَلْتُ لَهُ مِنْ عُمْرِي سِتِّينَ سَنَةً قَالَ أَنْتَ وَذَاكَ...
محمد بن بشار به ما حدیث کرد، صفوان بن عیسی به ما حدیث کرد، حارث بن عبدالرحمن بن ابی ذباب از سعید بن ابی سعید مقبری، و او از ابوهریره رضی الله عنه روایت کرد که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«هنگامی که الله آدم را آفرید و روح را در او دمید، آدم عطسه کرد و گفت: الحمدلله. پس به اذن الله، او را ستایش کرد. پروردگارش به او فرمود: الله تو را رحمت کند، ای آدم! برو نزد آن فرشتگان، نزد گروهی از آنان که نشستهاند و بگو: السلام علیکم. آنان پاسخ دادند: وعلیکم السلام ورحمة الله. سپس آدم به سوی پروردگارش بازگشت و پروردگارش فرمود: همانا این تحیت تو و تحیت فرزندانت در میان خودشان است. الله در حالی که دو دستش بسته بود به او فرمود: هر کدام را بخواهی انتخاب کن. آدم گفت: دست راست پروردگارم را انتخاب میکنم و هر دو دست پروردگارم راست و مبارک است. سپس الله دستش را گشود و ناگاه آدم و ذریهاش در آن بودند. آدم پرسید: ای پروردگار من، اینان چه کسانی هستند؟ فرمود: اینان ذریه تو هستند. دید که عمر هر انسانی میان دو چشمانش نوشته شده است. ناگاه مردی را دید که نورانیترین یا یکی از نورانیترین آنان بود. پرسید: ای پروردگار من، این کیست؟ فرمود: این پسر توست داوود، که برایش چهل سال عمر مقرر کردهام. آدم گفت: ای پروردگار من، بر عمرش بیفزا. فرمود: همان است که برایش نوشتهام. آدم گفت: ای پروردگار من، من شصت سال از عمر خود را به او بخشیدم. فرمود: تو و تصمیم تو...»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
آدم آموخت که خدا را ستایش کند و با سلام به فرشتگان درود گفت.
همهٔ ستایشها از آنِ خداست؛ عبارتی برای ستایش خدا.
سلام بر شما؛ درود اسلامی.
فرزندان و نوادگان بعدی یک شخص.
عالمان از این روایت برداشت میکنند که سلام، درودی است که خدا آموخته و پاسخ دادن به آن با درودی شایسته لازم است. حدیث همچنین تأیید میکند که خداوند از عمر آدم و نسل او آگاه بود و آن را مقرر کرده بود. عبارتهای مربوط به دستان خدا همانگونه که نقل شدهاند پذیرفته میشوند، بیآنکه آنها را با ویژگیهای انسانی مقایسه کنند؛ عالمان از اظهارنظر دربارهٔ چگونگی آنها پرهیز میکنند.
- هنگام عطسه، با گفتن «الحمدلله» خدا را ستایش کن.
- به دیگران سلام کن و با خوشرویی پاسخ سلامشان را بده.
- بپذیر که عمرت نزد خدا معلوم است و زمانت را صرف کارهای نیک کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.