Jami at-Tirmidhi، حدیث 3377
روایتشده توسط Abu Ad-Darda. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Ad-Darda
روایت
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدٍ، هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ زِيَادٍ، مَوْلَى ابْنِ عَيَّاشٍ عَنْ أَبِي بَحْرِيَّةَ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ وَأَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ وَأَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ وَخَيْرٌ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذَّهَبِ وَالْوَرِقِ وَخَيْرٌ لَكُمْ مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ وَيَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ " . قَالُوا بَلَى . قَالَ " ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى " . فَقَالَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ رضى الله عنه مَا شَيْءٌ أَنْجَى مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدٍ مِثْلَ هَذَا بِهَذَا الإِسْنَادِ وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنْهُ فَأَرْسَلَهُ .
حسین بن حریث به ما حدیث کرد، فضل بن موسی به ما حدیث کرد، از عبدالله بن سعید (پسر ابی هند)، از زیاد (مولای ابن عیاش)، از ابوبحره، از ابودرداء رضی الله عنه که گفت: پیامبر ﷺ فرمودند:
«آیا شما را به بهترین اعمالتان، پاکیزهترین آنها نزد پروردگارتان، بالاترین آنها در درجاتتان، و آنچه برایتان بهتر از انفاق طلا و نقره است، و بهتر از آن است که با دشمنانتان روبهرو شوید و گردنهایشان را بزنید و آنان گردنهایتان را بزنند، آگاه نکنم؟» گفتند: «بله.» فرمودند: «ذکر خداوند متعال.» سپس معاذ بن جبل رضی الله عنه گفت: «هیچ چیز بیشتر از ذکر خدا انسان را از عذاب الهی نجات نمیدهد.» ابوعیسی میگوید: برخی از راویان این حدیث را با همین سند مانند همین روایت از عبدالله بن سعید نقل کردهاند و برخی دیگر آن را از او به صورت مرسل روایت نمودهاند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
یاد خداوند از برترین عبادتها و مایهٔ رهایی است.
بهیادآوردن خداوند با دل و زبان؛ برای نمونه، ستایش او، ذکر نامش و دعا کردن به درگاهش.
عملی خالصانه که خداوند از آن خشنود است.
شیوهای از روایت که در آن تابعی پیامبر ﷺ را نام میبرد، بیآنکه نام صحابی در زنجیرهٔ سند آمده باشد.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که ذکر ارزش معنوی والایی دارد: عبادت را پاکیزه میکند، مقام مؤمن را بالا میبرد و وسیلهای برای در امان ماندن از عذاب خداوند است. این تشبیه بر فضیلت ویژهٔ ذکر تأکید میکند، اما اعمال واجب و مشروع دیگری مانند نماز، صدقه و دفاع از جامعه را در چارچوب شرایط معتبرشان بینیازکننده نمیسازد. شرح عالمان، پاداش را به یادکرد خالصانهٔ خداوند و پایبندی به واجبات او پیوند میدهد.
- هر روز زمانهای مشخصی را برای یاد خداوند در نظر بگیر؛ مانند پس از نمازها و در لحظههای آرامش.
- با توجه و اخلاص ذکر بگو و بگذار واژههایت بازتاب دلِ جویای خداوند باشند.
- بگذار ذکر تو را به اطاعت و کارهای نیک برانگیزد؛ آن را بهانهای برای کوتاهی در انجام واجبات قرار نده.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.