Jami at-Tirmidhi، حدیث 509
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از الترمذي تا پیامبر ﷺ
- 1عَبَّادُ بْنُ يَعْقُوبَ الْكُوفِيُّآن را به الترمذي روایت کرد
- 2مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ بْنِ عَطِيَّةَ
- 3مَنْصُورٍ
- 4إِبْرَاهِيمَ
- 5عَلْقَمَةَ
- 6عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ يَعْقُوبَ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ بْنِ عَطِيَّةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اسْتَوَى عَلَى الْمِنْبَرِ اسْتَقْبَلْنَاهُ بِوُجُوهِنَا . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَحَدِيثُ مَنْصُورٍ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ عَطِيَّةَ . وَمُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ بْنِ عَطِيَّةَ ضَعِيفٌ ذَاهِبُ الْحَدِيثِ عِنْدَ أَصْحَابِنَا . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ يَسْتَحِبُّونَ اسْتِقْبَالَ الإِمَامِ إِذَا خَطَبَ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَلاَ يَصِحُّ فِي هَذَا الْبَابِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم شَيْءٌ .
عباد بن یعقوب کوفی به ما حدیث کرد، گفت: محمد بن فضل بن عطیه به ما حدیث کرد، از منصور، از ابراهیم، از علقمه، از عبدالله بن مسعود که گفت: هرگاه رسول خدا ﷺ بر منبر قرار میگرفتند، ما با چهرههایمان رو به ایشان میکردیم. ابوعیسی میگوید: در این باب از ابن عمر نیز حدیثی وارد شده است. و حدیث منصور را جز از طریق محمد بن فضل بن عطیه نمیشناسیم. و محمد بن فضل بن عطیه نزد اصحاب ما ضعیف و حدیثش متروک است. اما عمل بر این اساس نزد اهل علم از صحابه پیامبر ﷺ و دیگران جاری است؛ آنان مستحب میدانند که هنگام خطبه خواندن امام، رو به او بنشینند. این قول سفیان ثوری، شافعی، احمد و اسحاق است. ابوعیسی میگوید: در این باب هیچ چیز صحیحی از پیامبر ﷺ ثابت نشده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
صحابه هنگامی که امام بر منبر مینشست، رو به او میکردند.
جایگاهی بلند در مسجد که امام برای ایراد خطبهٔ جمعه بر آن میایستد.
پیشنمازی که نماز جماعت را رهبری میکند؛ در اینجا کسی که خطبه را ایراد میکند.
سخنرانیای که روز جمعه پیش از نماز جماعت ایراد میشود.
ترمذی گزارش میکند که عالمانی از نسل صحابه و نسلهای پس از آنان، رو به امام نشستن هنگام خطبه را شایسته میدانستند. او از جمله از سفیان ثوری، شافعی، احمد و اسحاق نام میبرد. همچنین میان این عمل و اعتبار استدلالی روایت تمایز میگذارد: او راوی، محمد بن فضل بن عطیه، را ضعیف میداند و میگوید در اینباره حدیث نبویِ صحیحی نقل نشده است.
- هنگام خطبه آرام بنشینید و توجه خود را به امام معطوف کنید.
- هنگام ایراد خطبه از حواسپرتی و گفتوگو پرهیز کنید.
- میان عملی پسندیده و استحکام روایت خاصی که برای آن به آن استناد میشود، تفاوت بگذارید.
این روایت شرح میدهد که صحابیای هنگامی که پیامبر ﷺ در جریان خطبه از مشکلی آگاه شد، چه واکنشی نشان داد؛ و آداب خطبه را در چارچوبی گستردهتر قرار میدهد.
Jami' at-Tirmidhi · #511 (Hasan Sahih)این روایت دربارهٔ توجه حاضران هنگام خطبهٔ جمعه است و با موضوع رفتار محترمانه با خطبه پیوند دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.