Jami at-Tirmidhi، حدیث 87
روایتشده توسط Abu ad-Darda. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu ad-Darda
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ أَبِي السَّفَرِ، - وَهُوَ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْهَمْدَانِيُّ الْكُوفِيُّ وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ يَعِيشَ بْنِ الْوَلِيدِ الْمَخْزُومِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَاءَ فَأَفْطَرَ فَتَوَضَّأَ . فَلَقِيتُ ثَوْبَانَ فِي مَسْجِدِ دِمَشْقَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ صَدَقَ أَنَا صَبَبْتُ لَهُ وَضُوءَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَالَ إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ مَعْدَانُ بْنُ طَلْحَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَابْنُ أَبِي طَلْحَةَ أَصَحُّ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَأَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ مِنَ التَّابِعِينَ الْوُضُوءَ مِنَ الْقَىْءِ وَالرُّعَافِ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لَيْسَ فِي الْقَىْءِ وَالرُّعَافِ وُضُوءٌ . وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ وَالشَّافِعِيِّ . وَقَدْ جَوَّدَ حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ هَذَا الْحَدِيثَ . وَحَدِيثُ حُسَيْنٍ أَصَحُّ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ . وَرَوَى مَعْمَرٌ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ فَأَخْطَأَ فِيهِ فَقَالَ عَنْ يَعِيشَ بْنِ الْوَلِيدِ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ الأَوْزَاعِيَّ وَقَالَ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ وَإِنَّمَا هُوَ مَعْدَانُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ .
ابوعبیده بن ابیالسفر - که احمد بن عبدالله همدانی کوفی است - و اسحاق بن منصور برای ما حدیث کردند؛ ابوعبیده گفت: برای ما حدیث کرد، و اسحاق گفت: عبدالصمد بن عبدالوارث به ما خبر داد، پدرم برایم حدیث کرد، از حسین المعلّم، از یحیی بن ابیکثیر، او گفت: عبدالرحمن بن عمرو اوزاعی برایم حدیث کرد، از یعیش بن ولید مخزومی، از پدرش، از معدان بن ابیطلحه، از ابودرداء، که رسول الله ﷺ قی کردند و افطار نمودند، سپس وضو گرفتند. آنگاه در مسجد دمشق با ثوبان دیدار کردم و این موضوع را با او در میان گذاشتم. او گفت:
«راست گفته است، من آب وضوی ایشان را ریختم.» ابوعیسی گفت: اسحاق بن منصور، معدان بن طلحه گفته است. ابوعیسی گفت: و ابن ابیطلحه صحیحتر است. ابوعیسی گفت: بسیاری از اهل علم از اصحاب پیامبر ﷺ و دیگران از تابعین، وضو گرفتن را پس از قی و خوندماغ لازم دانستهاند. این قول سفیان ثوری، ابن مبارک، احمد و اسحاق است. برخی از اهل علم گفتهاند: در قی و خوندماغ وضویی نیست. این قول مالک و شافعی است. حسین المعلّم این حدیث را نیکو بیان کرده است. و حدیث حسین صحیحترین چیز در این باب است. معمر این حدیث را از یحیی بن ابیکثیر روایت کرده اما در آن اشتباه نموده و گفته است: از یعیش بن ولید، از خالد بن معدان، از ابودرداء، و در آن نام اوزاعی را نیاورده و خالد بن معدان گفته است، در حالی که او معدان بن ابیطلحه است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ هنگام روزهداری استفراغ کرد و سپس وضو گرفت.
شستوشوی آیینی مقرر که از جمله برای نماز لازم است.
پایان دادن به روزه؛ در این روایت، این کار با استفراغ پیوند داده شده است.
خونی که از بینی میآید؛ دانشمندان درباره اینکه آیا وضو را باطل میکند اختلاف نظر دارند.
ترمذی نقل میکند که شماری از صحابه و تابعین، وضو گرفتن پس از استفراغ یا خوندماغ را لازم میدانستند؛ این دیدگاه سفیان ثوری، ابنمبارک، احمد و اسحاق نیز هست. مالک و شافعی بر این نظر بودند که استفراغ و خوندماغ وضو را باطل نمیکنند. ترمذی روایت حسین المعلّم را در این باب معتبرترین روایت میداند و توضیح میدهد که نام درستتر «معدان بن ابیطلحه» است، نه «خالد بن معدان».
- اگر هنگام روزهداری دچار استفراغ شدید، روزهتان را پایان دهید و از عالمی مورد اعتماد درباره چگونگی قضای آن روز بپرسید.
- اگر درباره وضو پس از استفراغ تردید دارید، از راهنمایی مذهب فقهی خود پیروی کنید و اختلافنظر یادشده را نیز در نظر بگیرید.
- هنگام نقل یک روایت دینی، میان متن روایت، شرح آن و ارزیابی دانشمندان تمایز بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.